
Η
τελευταία συζήτηση πού είδαμε στον έντυπο τύπο ( εφημερίδα «Πελοπόννησος») γιά το ότι "η Ελλάδα γερνάει" κυριολεκτικά
μας απογοήτευσε. Αναφέρθηκαν οι κυριώτερες αιτίες του λεγόμενου «δημογραφικού»
προβλήματος και πουθενά δεν έγινε μνεία του σοβαρότατου θέματος των αμβλώσεων, των
εκτρώσεων, της λεγομένης κατ΄ευφημισμόν «διακοπή κυήσεως»... Γιατί άραγε;
Δηλαδή
300.000 με 400.000 χιλιάδες αφανισμοί παιδιών πού άμα τα αφήναμε να μεγαλώσουν
θα τα είχαμε σήμερα ζωντανά και δραστήρια ανάμεσά μας, δεν σας λένε τίποτα κυρίες
και κύριοι; Τι εξετάζετε λοιπόν το πρόβλημα του δημογραφικού παρασιωπώντας
μεγάλες αλήθειες; Είναι αυτό δίκαιη έρευνα, ή ρίχνεται στάχτη στα μάτια του
κόσμου και τίποτα περισσότερο ;
-----------------------------
Μετά από την επιδημία των εκτρώσεων πού τόσα χρόνια ζούμε, βλέπουμε τώρα να υπάρχει και η «Παγκόσμια ημέρα του παιδιού», ένας λόγος δηλαδή δήθεν και για την προστασία της ζωής των παιδιών !
Παράλληλα την 25η Μαϊου έχουμε και την «ημέρα για τα κακοποιημένα παιδιά». Άραγε, εκ των πραγμάτων πιά, δεν θα έπρεπε να υπάρχει μια αναφορά και για τα θανατούμενα δια των εκτρώσεων παιδιά; Τόσες ημέρες γενικά αφιερωμένες γιά σφαγές, εγκλήματα πολέμου, και ή Εκκλησία έχοντας και η ίδια ως ιερή ανάμνηση την 29η Δεκ. ως «μνήμη των αγίων νηπίων των υπό του Ηρώδου αναιρεθέντων…» τώρα επ΄ αυτού γιατί να σιωπά;
Κατώτερα τα παιδιά από τα σκυλιά;

Μιά ιδανική εικόνα, παιδιού καί σκύλου " προσευχομένων...".
Κανείς όμως δεν ξέρει κάτω από ποιές συνθήκες μπορεί να αλλάξει καί να έχουμε το παρακάτω περιστατικό...

Το θέμα των εκτρώσεων απλώθηκε ώς γάγγραινα στον λεγόμενο πολιτισμένο κόσμο και μάλιστα χωρίς τις πρέπουσες αντιδράσεις. Πόσα «ουαί…» δεν θα έπρεπε να έχουν ήδη ακουστεί δημοσίως για όλα αυτά, σε έναν κόσμο πού έχει από πάνω και ημέρα εορτής δήθεν των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων».Και όλα αυτά, μέσα από μιά ανερυθρίαστη υποκρισία…
-----------------------