Παρασκευή 12 Ιουλίου 2024

12 Ιουλίου – του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου. Η εμφάνισή του λίγο πρίν την τέλεση φρικτού εγκλήματος…

 


Τό καλυβάκι τού Οσίου Παϊσίου σήμερα, στήν Παναγούδα...

Από νωρίς το πρωί προσέρχονται χιλιάδες πιστοί από όλα τα μέρη της Ελλάδος για να προσκυνήσουν τον Τάφο του Αγίου Παισίου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.

 


Τά κυπαρίσσια είναι πάντα ευθυτενή καί ίσια. 

Αυτό όμως όχι ! Γιατί;


Μνήμη του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτη σήμερα... και ποιος δεν τον ξέρει πιά, ίσως του πιο λαοφιλούς Αγίου του αιώνος μας.

Χιλιάδες έχουν γραφτεί για αυτόν, φοβερά και τρανταχτά γεγονότα μέσα από την ζωή του, την βιωτή του αλλά και πολλές θαυμαστές ''παρεμβάσεις'' μετά την κοίμησή του που πολλοί διηγούνται από προσωπικές τους εμπειρίες...

Περισσότερα όμως είναι αυτά τα οποία δεν έχουν γραφτεί αλλά έχουν ειπωθεί από τα στόματα των ίδιων των ωφελημένων.

Νά, σαν κι αυτό που άκουσα πριν λίγες μέρες εκεί στην Παναγούδα, εκεί που σήμερα τελείται αγρυπνία προς τιμήν του, εκεί που η ευλογία ξεχύνεται διάπλατα αφού τόσοι Άγιοι ενεμφανίσθησαν σε εκείνο το σημείο αλλά και η μάνα μας η Παναγιά που τόσο υπεραγαπούσε και διακονούσε στο κελλάκι της, αλλά κι αυτός σ΄ αυτό το σημείο πόσες ψυχες γιάτρεψε και ωφέλησε;

( Άλλωστε, λίγο να καθήσεις εκεί απ΄έξω μαζί με τούς προσκυνητές, θ΄ακούσης φοβερά περιστατικά από την ζωή τους πού πάντα έχουν σχέση με τον Όσιο Παϊσιο.

Έναν απ΄αυτούς πού ακούσαμε να μάς διηγείται τελευταίως, νεαρός και πρώην μέγας μάγκας τής Αθήνας, μάς εξιστόρησε πως όχι μόνο τού είπε τα μυστικά της ζωής του ο Άγιος αλλά πώς τον πήρε και τόν κούρεψε με μιά μεγάλη προβατοψαλίδα έξω στην αυλή του κελιού του γιατί τα μαλλιά του σέρνονταν κάτω. Κι΄αυτός πόσο χαιρόταν, μάς έλεγε, πού τον κούρευε ο Άγιος και τον έκανε άλλον άνθρωπο...)

+++++++++++++++++++++

Πριν λίγο καιρό λοιπόν, ένας νεαρός από την Αθήνα ενώ επισκέφθηκε το Άγιο Όρος όπως συνήθιζε κάθε χρόνο επισκέφτηκε και την Παναγούδα κι αυτήν την φορά για να εξιστορήσει ένα θαυμαστό γεγονός το οποίο έφτασε και στα δικά μου αυτιά, ενώ μπήκε στο εκκλησάκι του κελιού να προσκυνήσει βγήκε εμφανώς συγκινημένος και άρχισε να εξιστορεί στους πατέρες αλλά και σε όσους ακόμη βρίσκονταν εκεί το εξής γεγονός, αρχίζοντας μάλιστα αναφώνησε πως ο Γέροντας είναι εδώ ''ολοζώντανος'' οι παρεμβάσεις του είναι σωτήριες και δεν μας αφήνει.

Στην Αθήνα λοιπόν ένα γνωστό του ζευγάρι, χρόνια παντρεμένο είχε καθημερινώς προστριβές, ο άντρας μάλιστα ήταν χαρτοπαίχτης και μέθυσος και η δύσμοιρη η γυναίκα του καθάριζε από το πρωί μέχρι το σούρουπο σκάλες προκειμένου να τα βγάλει πέρα, μετά από καιρό έφτασε ο κόμπος στο χτένι γιατρειά με αυτόν τον σύζυγο δεν έβρισκε και μέρα με την μέρα η κατάστασή χειροτέρευε...

Ώσπου ένα βράδυ έγινε δαιμονόπληκτη από την αγανάκτησή της η γυναίκα και ενώ αυτός κοιμόταν στο συζυγικό τους κρεβάτι, η γυναίκα του σηκώθηκε και πήγε στην κουζίνα, πήρε στο χέρι της ένα μαχαίρι και γύρισε πίσω στο δωμάτιο.

Και ενώ ετοιμαζόταν σιγά σιγά να τον σκοτώσει ξάφνου στο δωμάτιοεμφανίσθηκε ένας καλόγερος και τής λέει «τι πας να κάνεις εκεί, θα το μετανιώσεις πικρά, κάμε υπομονή κι ο Θεός θα ...» (δεν πρόλαβε να τελειώσει) αμέσως κατατρόμαξε και αναρωτήθηκε μα πως μπήκε αυτός εδώ μέσα από πού;

Ψιθυριστά τον ρωτάει ''ποιός είσαι εσύ, πως βρέθηκες εδώ μέσα εσύ;" και ο καλόγερος της απαντά:

«είμαι από το Άγιο Όρος, μένω στην Σουρωτή έξω από την Θεσσαλονίκη αλλά κατεβαίνω και στην Αθήνα» και εξαφανίστηκε ξαφνικά από μπρός της.


Γεματη περιέργεια η γυναικούλα αυτή, αλλά και σαστισμένη κρύβει το μαχαίρι κάτω από το κρεβάτι και ξυπνά τον άντρα της, με δυσκολία μιας και κοιμόταν βαριά από το μεθύσι, και τρομαγμένη του διηγείται κατά ένα μέρος αυτό που μόλις συνέβη, δηλαδή πως ένας καλόγερος είχε μπει μέσα στο δωμάτιο τους δεν ξέρει από πού και πως, και της είπε πως ήταν από το Άγιο Όρος αλλά έμενε έξω από την Θεσσαλονίκη και κατεβαίνει στην Αθήνα μερικές φορές, δηλαδή όλα τα άλλα είπε εκτός από την πρόθεση της να τον σκοτώσει στον ύπνο του...

Οπότε, ο σύζυγός της, της λέει, τι βλακείες κάθεσαι και μου λες τέτοιες ώρες ποιος να ανέβει εδώ και από πού να μπει στο σπίτι αφού όλα είναι κλειστά, τα ονειρεύτηκες όλα αυτά άντε πια εσύ και τα χαζά σου, χαζογύναικα και γυρνώντας πλευρό ξανακοιμήθηκε.

Αυτή μέχρις να ξημερώσει δεν έκλεισε μάτι μιας και δεν μπορούσε να καταλάβει τι έγινε αλλά και το πώς, και αναρωτιόταν.

Η ώρα πέρασε και έπρεπε να σηκωθεί για να πάει για το μεροκάματο της, σηκώθηκε και αφού ετοιμάσθηκε κατέβηκε από την πολυκατοικία της και λίγο πιο πέρα ήταν ένα περίπτερο όπου μόλις του είχαν πετάξει τα δέματα με τις εφημερίδες.

Και πάνω πάνω στο δέμα είχε σε μια εφημερίδα ένα βιβλίο-αφιέρωμα με μια φωτογραφία και το βλέμμα της έπεσε πάνω σ αυτήν την φωτογραφία που είχε για εξώφυλλο, ήταν ο ίδιος γέροντας με αυτόν που εμφανίσθηκε στο δωμάτιο της, πήρε την εφημερίδα και άνοιξε το βιβλιαράκι όπου διάβαζε συντετριμμένη και με δάκρυα στα μάτια για αυτόν που την απέτρεψε να κάνει ένα μεγάλο κακό εκείνο το βράδυ. Τό γεγονός αυτό το απεκάλυψε και στον νεαρό πολύ καλό τους φίλο που το εξιστορούσε επάνω στην Παναγούδα...

«Κατέβηκε» στην Αθήνα... Επενέβηκε για ακόμη μια φορά όπως συνήθιζε και τότε που ζούσε εδώ στην γη όπως και τότε με τον μηχανόβιο που σε επίσκεψή του στο Άγιο όρος είδε μπρός του ολοζώντανο αυτόν που τον τράβηξε ψηλά και τον άφησε λίγο πιο πέρα από τα κομμάτια της μηχανής του

Πόσες θαυμαστές επεμβάσεις; Πόσα θαύματα; Πρέσβευε για κάθε πονεμένη ψυχή και μεσίτευε και για εμάς τους αναξίους τους επικαλούντας σε..

Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Σου Κύριε...!!


    Δ Ω Ρ Ε Α Ν, όλα τα βιβλία του Αγίου Παϊσίου, Ε Δ Ω…



+++++++++++++


Πώς προσευχόταν ο Όσιος Παϊσιος ; 

Τά ιδιαίτερα μυστικά τών προσευχών του…

Ό Γέροντας, αφού έκανε πολλές δοκιμές στον εαυτό του, προσπαθώντας να εφαρμόσει ότι γράφουν τα ασκητικά βιβλία και συμβουλευόμενος έμπειρους Γέροντες, κατέληξε σε ένα τυπικό. Ανάλογα με τίς δυνάμεις, την ηλικία, τον χρόνο πού είχε, τον τόπο που έκανε την άσκηση του, ρύθμιζε και το τυπικό του.

Έλεγε ότι «ό μοναχός πρέπει να μπει σ’ ένα μοναχικό τυπικό. Κάθε δέκα χρόνια πρέπει να κάνη αναθεώρηση των δυνάμεων του και να κανονίσει στον εαυτό του την κατάλληλη άσκηση. Όταν κανείς είναι νέος, έχει περισσότερη ανάγκη από ύπνο καί λιγότερη από ξεκούραση. Όταν γεράσει, του χρειάζεται περισσότερη ξεκούραση και λιγότερος ύπνος. Μεγάλη δύναμη έχει ή συνήθεια. Κάτι πού το συνηθίζει ό οργανισμός καί χωρίς να το εχη ανάγκη, όταν έρθει ή ώρα θα το ζητήσει».

Το τυπικό του ήταν περίπου το εξής: Στις 3 μ.μ. (9η βυζαντινή) έκανε Ένατη καί Εσπερινό, καί μετά έτρωγε κάτι.

Ύστερα έκανε το Απόδειπνο και μερικές ώρες κομποσχοίνι.

Πριν από τα μεσάνυχτα ξυπνούσε και άρχιζε τον κανόνα και εν συνεχεία την Ακολουθία του με κομποσχοίνι.

Όταν τελείωνε, ξεκουραζόταν λίγο καί με το φώτισμα άρχιζε πάλι τα πνευματικά. Όταν ήταν απερίσπαστος από τον κόσμο, έκανε την κάθε Ώρα στην ώρα της καί ενδιάμεσα εργοχειρούσε λέγοντας την ευχή. Για ένα διάστημα ξεκουραζόταν αμέσως μετά την δύση του ηλίου, όλη τη νύχτα αγρυπνούσε και υστέρα ξεκουραζόταν λίγο το πρωί. Το μεσημέρι δεν αναπαυόταν.

Δεν είναι δυνατό να γίνει λόγος για τυπικό του Γέροντα όταν έκανε άσκηση νεώτερος στην έρημο του Σινά, διότι «ό πας δρόμος αυτού ην προσευχή αέναος και έρως προς Θεόν άνείκαστος», και πολλές ώρες εργόχειρο χωρίς να τον κουράζει.

Τότε δεν έβλεπε ανθρώπους, ήταν τελείως αμέριμνος και απερίσπαστος.

Όταν ήταν στον «Τίμιο Σταυρό» διάβαζε μόνο τον εξάψαλμο, τον κανόνα του Μηναίου και το απόγευμα το Θεοτοκάριο του αγίου Νικόδημου. Τα υπόλοιπα τα έκανε με κομποσχοινι.

Στην «Παναγούδα» έκανε τρία κομποσχοίνια (3ΟΟάρια) στον Χριστό, ένα στην Παναγία, ένα στον Τίμιο Πρόδρομο, ένα στον Άγιο της ημέρας και ένα στον Άγιο του. Μετά τα επαναλάμβανε για τους ζώντες και πάλι τρίτη φορά για τους κεκοιμημένους, και ευχόταν για ειδικές περιπτώσεις.

Στα τελευταία του, παρά τον κόσμο πού τον απασχολούσε όλη την ημέρα, έκανε πάνω από 40 κομποσχοίνια τρακοσάρια μετρητά, εκτός από τον κανόνα και την ακολουθία του.

Το Ψαλτήρι το χώριζε σε τρία μέρη και το τελείωνε σε τρεις ήμερες. Σε κάθε ψαλμό προσευχόταν για την αντίστοιχη κατηγορία ανθρώπων, σύμφωνα με τις περιπτώσεις πού ό όσιος Αρσένιος είχε χωρίσει τους ψαλμούς και μνημόνευε ονόματα. Με αυτόν τον τρόπο δεν κουραζόταν να διαβάζει ακόμη και 6-7 καθίσματα συνεχόμενα.

Την Μεγάλη Εβδομάδα κάθε χρόνο, για να συμμετέχει περισσότερο στα Πάθη του Χριστού, διάβαζε τα Ευαγγέλια των Παθών. Από την σύλληψη του Χριστού ως την Αποκαθήλωση, δηλαδή από την Μ. Πέμπτη την νύχτα ως την Μ. Παρασκευή εσπέρας, ούτε καθόταν, ούτε κοιμόταν, ούτε έτρωγε.

Μάλιστα έλεγε ότι αξίζει περισσότερο να βιάσουμε τον εαυτό μας σε ασιτία αυτό το διήμερο (Μ. Παρασκευής, Μ. Σαββάτου) παρά το τριήμερο (της Καθαράς Εβδομάδος). Μόνο έπινε λίγο ξύδι, για να θυμηθεί το Δεσποτικό όξος. Αυτές τίς μέρες δεν άνοιγε σε κανέναν. Έμενε κλεισμένος στο Κελί του και ούτε του έκανε καρδιά να ψάλει. «Πρώτη φορά ένιωσα μια τέτοια κατάσταση», είπε τελευταία στην «Παναγούδα».

Ό Γέροντας δεν παρέβαινε χωρίς λόγο το τυπικό του. Το τηρούσε με ζήλο. Ήταν ακριβής μοναχός. «Τέσσερις να με κρατάνε, τον κανόνα μου δεν τον αφήνω», έλεγε. Δηλαδή και όταν ήταν πολύ άρρωστος, ώστε να μην μπορεί να σταθεί στα πόδια του, πάλι τον κανόνα του δεν τον άφηνε. Θεωρούσε μεγάλη ζημία πνευματική να αφήσει χρέη καί να μην εκτέλεση τα μοναχικά του καθήκοντα. «Την ημέρα εκείνη είμαι…» (κουνούσε το κεφάλι του εννοώντας όχι καλά).

Στα τελευταία χρόνια πού είχαν αυξηθεί οί επισκέπτες και δεν τον άφηναν να κάνη στην ώρα του τον Εσπερινό, έλεγε, «για να μην χάσω την ακολουθία κάνω τον Εσπερινό με κομποσχοινί το πρωί καί λέω το «Φως ίλαρόν» την ώρα πού ανατέλλει ό ήλιος». Συνάμα ήταν τελείως ελεύθερος. Ενίοτε, όταν υπήρχε ανάγκη, τα θυσίαζε όλα χάριν της αγάπης. Έκανε την αγρυπνία του όχι προσευχόμενος, αλλά συμπάσχοντας και παρηγορώντας ταλαίπωρη ψυχή, γιατί ό Θεός «έλεον θέλει καί ου θυσίαν».

Από το παρακάτω απόσπασμα επιστολής του σε πνευματικό του τέκνο φαίνεται εν μέρει και το τυπικό του Γέροντα:

«Δια το πρόγραμμα που μου γράφετε, εάν έχετε ευκαιρία, δοκιμάσετε ένα διάστημα μικρό, το εξής: Με την ανατολή του ηλίου να αρχίζετε την Πρώτη Ώρα. Ένα τέταρτο ή Ώρα, ένα τέταρτο μετάνοιες καί κομποσχοίνι για τα παιδάκια –«πάντα ανθρωπον ερχόμενων εις τον κόσμο»- να φυλαχτούν αγνά στον κόσμο, καί για όσους παρθενεύουν. Συμπεριλαμβάνεται και ό εαυτός μας μέσα. Μετά καθήμενος, την ευχή άλλη μισή ώρα καί έτσι συμπληρώνεται μία ώρα μετά την ανατολή, (καί τελειώνει) ή Πρώτη Ώρα. Δύο ώρες ελεύθερες με πνευματική αξιοποίηση, μελέτη, προσευχή, εάν υπάρχει διάθεση, ή ψαλμωδία. Εννοώ ελεύθερα, άνετα να κινείται ή ψυχή σε ότι θέλει το πνευματικό ή καμιά δουλειά που έχει (εργόχειρο).

Μετά να αρχίζετε την Τρίτη Ώρα, επίσης όπως την Πρώτη, με τη διαφορά (ότι είναι) αφιερωμένη στον κλήρο, καί εις τα έθνη να έλθουν εις έπίγνωσιν αληθείας. Νομίζω δεν είναι αμαρτία να λέγει κανείς, «Κύριε, ό το πανάγιόν Σου Πνεύμα εν τη τρίτη ώρα…». Το ίδιο μετά από την Τρίτη Ώρα άλλες δύο ώρες ελεύθερες με πνευματική αξιοποίηση ή άλλη απαραίτητη εργασία, καί μετά το ίδιο την Έκτη Ώρα, με την διαφορά (ότι είναι) αφιερωμένη εις τον κόσμον, να δίδει μετάνοια ό καλός Θεός. Μετά δύο ώρες το ίδιο ή ξεκούραση μέχρι την Ένατη, καί μετά (κάνετε) την Ένατη με τον ίδιο τρόπο αφιερωμένη στους κεκοιμημένους, καί μετά Εσπερινό.

»Διά δε φαγητό δεν αναφέρω, διότι αυτό θα το ρυθμίσετε ανάλογα με την αντοχή σας. Το μόνο θα πρέπει να μη φθάνει κανείς σε σημείο ζάλης, όταν δεν υπάρχει πόλεμος, για να εχη διαύγεια να πολεμά καλύτερα, διότι ή πάλη γίνεται με λογισμούς καί χρειάζεται ό νους να βοηθιέται στις αρχές της πνευματικής ζωής, δια να βρούμε την αλήθεια. Όταν όμως ό άνθρωπος βρει την αλήθεια, τον Χριστό, ή λογική δεν του χρειάζεται πλέον. Το ίδιο καί όταν ό άνθρωπος προχώρηση, δεν του χρειάζεται τέτοια διαύγεια πού αναφέρω να επιδιώκετε, διότι βγαίνει πλέον από τον εαυτό του καί κινείται έξω από την έλξη της γης καί φωτίζεται όχι από τον αισθητόν ήλιον, από δημιούργημα, αλλά από τον Δημιουργό.

Μετά τον Εσπερινό καί το Απόδειπνο, να επιδιώκεις τρεις ώρες μετά την δύση του ηλίου προσευχή. Η μαζί με το Απόδειπνο καί τον κανόνα σου να συμπληρώνεις τίς τρεις ώρες. Είναι οι καλύτερες ώρες για προσευχή. Μετά να κοιμάστε έξι ώρες καί μετά Μεσονυκτικό καί Όρθρο. Μπορείτε να διαβάζετε ορισμένα καί μετά να λέτε την ευχή. Δια να μην έχετε την αγωνία (ή να κοιτάζετε την ώρα) ή να προσέχετε στα κομποσχοίνια, βάζετε το ξυπνητήρι να χτυπά μετά από οσες ώρες θέλετε να προσευχηθείτε.

Προσπαθήστε να κάμετε έστω καί το 1/5 άπ’ ότι σας γράφω, προκειμένου να μη σας δημιουργηθεί άγχος δια να μην πάθετε όπως τα κακόμοιρα νέα μοσχαράκια, πού εάν τα δυσκολέψουν στις αρχές στο ζυγό, μόλις δουν το ζυγό καί καταλάβουν ότι θέλουν να τα ζέψουν στο χωράφι, φεύγουν».

Από αυτό το τυπικό βλέπομε ότι το πνεύμα του Γέροντα ήταν ή πολύ πνευματική απασχόληση αλλά με άνεση καί διάθεση.

Σε άλλον μαθητή του, πού και αυτός έκανε άσκηση μόνος του, έδωσε το εξής τυπικό, οπού φαίνονται καί άλλες λεπτομέρειες για τον μοναχικό κανόνα και την ιδιαίτερη αγρυπνία:

  1. Μοναχικό τυπικό
    «Όταν έχουμε ισημερία (Μάρτιο, Σεπτέμβριο).
    «Ώρα 3 μ.μ.: (9η βυζαντινή) Ένατη καί Εσπερινός.
    «Ώρα 4μ.μ.: Δείπνο, εκτός Δευτέρας, Τετάρτης, καί Παρασκευής.
    Απόδειπνο με το ηλιοβασίλεμα.
    «Ώρα 3π.μ.: «Έγερσης.
    «Ώρα 3-4 π.μ.: Κανόνας.
    «Ώρα 4π.μ.: Ακολουθία.
    «Ώρα 11 π.μ.: Γεύμα (όταν εχη μία τράπεζα).
    «Ώρα 11-3 μ.μ.: Διακόνημα-Εργόχειρο.
  2. Μοναχικός κανόνας
    1. Ένα 300άρι κομποσχοίνι για τον Κύριο με σταυρούς καί μικρές μετάνοιες, μέχρι να ακουμπά το χέρι στο γόνατο. Δεν βλάπτει, αν λυγίζουν λίγο τα γόνατα. Βοήθα να μην κουράζονται τα γόνατα, και δίνει μια κατάνυξη, γιατί με την γονυκλισία δείχνουμε τη λατρεία μας προς τον Θεό.

Ένα ΙΟΟάρι για την Παναγία «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσόν με», με μικρές μετάνοιες και σταυρούς, όπως και προηγουμένως.

  1. «Δόξα… καί νυν… [Αλληλούια (γ’) Δόξα σοι ό Θεός»] (τρις), με τρεις μεγάλες μετάνοιες.
    4. Τον Ν’ ψαλμό («Ελέησον με ό Θεός…») με χαμηλή φωνή καί μεγάλες μετάνοιες, όσες χρειασθούν μέχρι να τελείωση ό ψαλμός.
    5. Τροπάρια προς την Παναγία: «Πάντων προστατεύεις Αγαθή…», «Την πασαν ελπίδα μου…» κ.α. με μεγάλες μετάνοιες.
    6. «Σοι δόξα πρέπει, Κύριε ό Θεός ημών…». Δοξολογία, χαμηλοφώνως με μεγάλες μετάνοιες.
    7. «Άξιον εστί…» με μεγάλες μετάνοιες.
    8. «Δόξα… καί νυν… [Αλληλούια (γ’) Δόξα σοι ό Θεός»] (τρις), με τρεις μεγάλες μετάνοιες.

Οι μετάνοιες μπορεί να είναι πυκνές ή αραιές, ανάλογα με την διάθεση του καθενός.

Αυτή είναι ή πρώτη φάση για τον εαυτό μας. Τα ίδια επαναλαμβάναμε λέγοντας, «Κύριε Ιησού Χριστέ, Ελέησον τους δούλους σου» καί «Ύπεραγία Θεοτόκε, σώσον τους δούλους σου». Προσευχή για τον κόσμο. Μπορούμε να μνημονεύουμε καί ονόματα πού έχουν ανάγκη.

Τα ίδια πάλι για τρίτη φορά λέγοντας: «Ανάπαυσον Κύριε τάς ψυχάς των δούλων σου». «Ύπεραγία Θεοτόκε, βοήθησαν τους δούλους σου».

Στο τέλος κάνουμε ένα ΙΟΟάρι για τον Άγιο της Μονής. Ύστερα διαβάζουμε την ακολουθία και μετά ξεκουραζόμαστε λίγο.

Προτού να κοιμηθή ό μοναχός, να σταύρωση τα χέρια του στο στήθος καί να λέγει νεκρώσιμα τροπάρια, για να θυμάται τον θάνατο.

Ό κανόνας του μεγαλόσχημου είναι 300 μετάνοιες και 12 κομποσχοίνια (εκατοστάρια), του ρασοφόρου (μικρόσχημου) 150 μετάνοιες και 12 κομποσχοίνια καί του δοκίμου 60 μετάνοιες και 6 κομποσχοίνια.

  1. Τυπικό αγρυπνίας με κομποσχοίνι
    1. Δόξα σοι ό Θεός… 300άρια κομποσχοίνια (3)κομποσχοίνια
    Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε… (1)
    2. Κύριε Ίησοϋ Χριστέ Ελέησον με (3)
    Ύπεραγία Θεοτόκε.. (1)
    3. Κύριε Ιησού Χριστέ… (δια τους πατέρας)(3)
    Ύπεραγία Θεοτόκε… (δια τους πατέρας) (1)
    4. Σταυρέ του Χριστού… (3)
    5. Κύριε Ιησού Χριστέ… (υπέρ των κεκοιμημένων) (3)
    Ύπεραγία Θεοτόκε… (υπέρ των κεκοιμημένων)(1)

Παράκλησις-Ανάγνωσης.

  1. Κύριε Ιησού Χριστέ… (δια τους ευεργέτες) (3)
    Ύπεραγία Θεοτόκε.. (δια τους ευεργέτες) (1)
    7. Κύριε Ιησού Χριστέ…(δια το κόσμο) (3)
    Ύπεραγία Θεοτόκε.. …(δια το κόσμο) (1)
    8. Κύριε Ιησού Χριστέ.. (δια τους ασθενείς) (3)
    Ύπεραγία Θεοτόκε.. .. (δια τους ασθενείς) (1)
    9. Κύριε Ιησού Χριστέ.. ..(δια την αδελφότητα) (3)
    Ύπεραγία Θεοτόκε.. ..(δια την αδελφότητα) (1)

Δια τους νεκρούς, εις Αγίους πού τους ευλαβούμαστε ιδιαιτέρως.

Από τα παραπάνω φαίνεται ή ελευθερία του Γέροντα, πού δεν δεσμεύεται από τυπικά καί κανόνες. Έδωσε ένα μέτρο για να βοηθήσει τον μοναχό, αλλά το θέμα του ύπνου καί του φαγητού δεν το καθόρισε λεπτομερώς. Άφησε να το ρύθμιση ό ίδιος ανάλογα με τίς δυνάμεις καί την αγωνιστικότητα του. Την δική του υψηλή ζωή, δεν την επέβαλε σε κανένα. Όλοι οι άνθρωποι δεν χωράνε στο ίδιο καλούπι. Άνετα μπορεί να διακρίνει κανείς μερικά στοιχεία, όπως την μετάνοια, την δοξολογία, καί την προσευχή για ζώντες καί κεκοιμημένους.

Τέλος παραθέταμε τυπικό αγρυπνίας πού έδωσε σε γυναικείο Μοναστήρι για την κατ’ ιδίαν αγρυπνία στο Κελί. Είναι από τα τελευταία έτη της ζωής του. Σε αυτό κυριαρχεί ή προσευχή για τον κόσμο.

  1. Σειρά αγρυπνίας
    Τον κανόνα τον κάνουμε στην αρχή ή στο τέλος της αγρυπνίας, όπως προτίμα ό καθένας. Αρχίζομε με λίγη μελέτη.

Μετά κάνουμε τα εξής κομποσχοίνια λέγοντας:
1 300άρι: Δόξα Σοι ό Θεός ημών, δόξα Σοι.
1 ΙΟΟάρι: Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.
Μετά, Δόξα καί νυν. Αλληλούια, αλληλούια, αλληλούια• δόξα σοι, ό Θεός (εκ γ’.) Κύριε, ελέησόν γ’. Δόξα καί νυν. Ό Ν’ Ψαλμός. «Υπό την σήν εύσπλαγχνίαν…». Δοξολογία καί «Άξιον εστίν». Όλα αυτά γίνονται με μετάνοιες.

Μετά συνεχίζομε ως έξης:
1 300άρι: Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με.
1 ΙΟΟάρι: Ύπεραγία Θεοτόκε, σώσόν με.

Μετά κάνομε την Παράκληση (προαιρετικά).
1 ΙΟΟάρι: Σταυρέ του Χριστού, σώσον ημάς τη δυνάμει σου.
1 ΙΟΟάρι: Βαπτιστά του Χριστού, πρέσβευε υπέρ εμού (για την μετάνοια).
1 ΙΟΟάρι: Άγιε (Απόστολε) του Χριστού, πρέσβευε υπέρ εμού (στον άγιο Ιωάννη Θεολόγο για την αγάπη).
1 ΙΟΟάρι: Άγιε του Θεού, πρέσβευε υπέρ εμού (στον άγιο Αρσένιο για την υγεία).

Μετά τα εξής αιτήματα: Για τους Γεροντάδες:
1 300άρι: Κύριε Ίησού Χριστέ, ελέησον τους δούλους σου.
1 ΙΟΟάρι: Ύπεραγία Θεοτόκε, σώσον τους δούλους σου.

Για την αδελφότητα:
1 300άρι: Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον ημάς.
1 ΙΟΟάρι: Ύπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.

Για τους κεκοιμημένους:
1 300άρι: Κύριε Ιησού Χριστέ, ανάπαυσαν τους δούλους σου.
1 ΙΟΟάρι: Ύπεραγία Θεοτόκε, ανάπαυσαν τους δούλους σου.

Για τους ευεργέτες:
1 300άρι: Κύριε Ιησού Χριστέ, Ελέησον τους δούλους σου.
1 ΙΟΟάρι: Ύπεραγία Θεοτόκε, σώσον τους δούλους σου

Τρία κομποσχοινια 300άρια με γενικό αίτημα ως εξής.
-Θεέ μου, μην εγκαταλείπεις τους δούλους Σου πού ζουν μακριά από την Εκκλησία, ή αγάπη Σου να ενεργήσει καί να τους φέρει όλους κοντά Σου.
-Μνήσθητι Κύριε τους δούλους Σου πού υποφέρουν από τον καρκίνο.
-Μνήσθητι Κύριε τους δούλους Σου πού υποφέρουν από μικρά ή μεγάλα νοσήματα.
-Μνήσθητι Κύριε τους δούλους Σου πού υποφέρουν από σωματικές αναπηρίες.
-Μνήσθητι Κύριε τους δούλους Σου πού υποφέρουν από ψυχικές αναπηρίες.
-Μνήσθητι Κύριε τους άρχοντες (προέδρους, υπουργούς…) καί βοήθησαν αυτούς να κυβερνούν χριστιανικά.
-Μνήσθητι Κύριε τα παιδιά πού προέρχονται από προβληματικές οικογένειες.
-Μνήσθητι Κύριε τίς προβληματικές οικογένειες και τους διαζευγμένους.
-Μνήσθητι Κύριε τα ορφανά όλου του κόσμου, όλους τους πονεμένους καί τους αδικημένους στην ζωή, τους χήρους καί τίς χήρες.
-Μνήσθητι Κύριε όλους τους φυλακισμένους, τους αναρχικούς, τους ναρκομανείς, τους Φονείς, τους κακοποιούς, τους κλέφτες, φώτισον καί βοήθησον αυτούς να διορθωθούν.
Μνήσθητι Κύριε όλους τους ξενιτεμένους.
-Μνήσθητι Κύριε όλους όσους ταξιδεύουν στην θάλασσα, στην ξηρά, στον αέρα καί φύλαξον αυτούς.
-Μνήσθητι Κύριε την Εκκλησία μας, τους πατέρες (κληρικούς) της Εκκλησίας καί τους πιστούς.
-Μνήσθητι Κύριε όλες τίς μοναστικές αδελφότητες, ανδρικές καί γυναικείες, τους γέροντες καί τίς γερόντισσες και όλες τίς αδελφότητες καί τους αγιορείτες πατέρες.
-Μνήσθητι Κύριε τους δούλους Σου πού είναι σε καιρό πολέμου.
-Μνήσθητι Κύριε τους δούλους Σου πού καταδιώκονται στα βουνά καί στους κάμπους.
-Μνήσθητι Κύριε τους δούλους Σου πού είναι σαν κυνηγημένα πουλάκια.
-Μνήσθητι Κύριε τους δούλους Σου πού άφησαν τα σπίτια τους και τίς δουλειές τους καί ταλαιπωρούνται.
-Μνήσθητι Κύριε τους φτωχούς, άστεγους και πρόσφυγες.
-Μνήσθητι Κύριε όλα τα έθνη, να τα έχεις στην αγκαλιά σου, να τα σκεπάζεις με την αγία Σου Σκέπη, να τα φυλάγεις από κάθε κακό και από τον πόλεμο. Καί την αγαπημένη μας Ελλάδα μέρα καί νύκτα να την έχεις στην αγκαλιά σου, να την σκεπάζεις με την αγία Σου Σκέπη, να την φυλάγεις από κάθε κακό καί από τον πόλεμο.
-Μνήσθητι Κύριε τίς ταλαιπωρημένες, εγκαταλελειμμένες, αδικημένες, δοκιμασμένες οικογένειες καί δώσε πλούσια τα ελέη σου σ’ αυτές.
-Μνήσθητι Κύριε τους δούλους σου πού υποφέρουν από ψυχικά καί σωματικά προβλήματα πάσης φύσεως.
-Μνήσθητι Κύριε τους δούλους σου πού ζήτησαν τίς προσευχές μας.

Οι κεκοιμημένοι να βοηθηθούν μόνοι τους δεν μπορούν καί περιμένουν από εμάς να τους βοηθήσουμε, όπως περιμένουν οι φυλακισμένοι μια πορτοκαλάδα.

Διάλειμμα στην αγρυπνία δεν υπάρχει• οποίος θέλει, ας κάνη.

Ό Γέροντας επιθυμούσε ό μοναχός πού ασκείται μόνος να εχη τυπικό, για να τον βοηθά στον αγώνα του. Συμβούλευε: «Να προετοιμάζεσαι από το κελί με προσευχή για το διακόνημα καί από το διακόνημα για το κελί. Έτσι θα είσαι πάντα ήρεμος καί χαρούμενος. Όταν είναι κανείς αφηρημένος, το μυαλό του γυρνάει. Βοηθά να εχη κανείς ένα πρόγραμμα από το πρωί, για να μη δημιουργείται σύγχυση από τους λογισμούς».

Σε όσους δεν είχε ευθύνη πνευματική καί δεν μπορούσε να τους παρακολούθηση δεν έδινε τυπικό. Φοιτητής του ζήτησε κάποτε να του δώσει ένα τυπικό, ό Γέροντας του απάντησε: «Δεν μπορώ, διότι ό γιατρός, όταν δώσει μια συνταγή στον άρρωστο, πρέπει να είναι κοντά του για να τον παρακολουθεί». Περιορίσθηκε να του δώσει μόνο μερικές ωφέλιμες συμβουλές για την πνευματική ζωή.

Σεβόταν απεριόριστα ότι είχαν ορίσει οί άγιοι Πατέρες. Σε κάποιον πού αυθαιρετούσε χωρίς λόγο στο τυπικό της ακολουθίας του έκανε την εξής παρατήρηση: «Εντάξει, δεν χάλασε ο κόσμος, αν αλλάξουμε κάτι, αλλά έτσι βάζουμε τον εαυτό μας πάνω από τους αγίους Πατέρες».

Ό Γέροντας τήρησε με σεβασμό και ευλάβεια τα τυπικά της Εκκλησίας καί βοηθήθηκε άπ’ αυτά να φθάσει σ’ ένα πνευματικό τυπικό καί να βρει το πιο ουσιαστικό: την διαμονή της αδιάλειπτου προσευχής, ή οποία μας ενώνει με τον Θεό.

Πηγή: Ι.Μ Γορτύνης&Αρκαδίας

 

Παρασκευή 28 Ιουνίου 2024

Ένας δικός μας Άγιος !




 Την προσεχή Κυριακή, 30 Ιουνίου 2024, η δημόσια Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση ΕΡΤ2 θα μεταδώσει ζωντανά τον Όρθρο και την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία από τον Ι. Ν. Αποστόλου Ανδρέου, Πολιούχου Πατρών, με παράλληλη τηλεοπτική μετάδοση σε ολόκληρο τον κόσμο μέσω της ERT WORLD και του ERT Flix.

Επίσης, θα μεταδοθεί ραδιοφωνικά από το Α' Πρόγραμμα της ΕΡΤ, την ΕΡΑ ΠΑΤΡΑΣ και μέσω της ψηφιακής πλατφόρμας ERT Echo για κινητά Android & iOS, τις πλατφόρμες διαδικτυακού ραδιοφώνου, TuneIn (Global), MyTuner (Global), Radioline (France/Global), RadioSure (Global), Phonostar (Germany), μέσω Deezer σε Αμερική, Βραζιλία, Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Ισραήλ, Νότια Αφρική.
Στην Γερμανία, επίσης, μέσω της τηλεοπτικής πλατφόρμας MagentaTv.
Στην Ελβετία, επίσης, μέσω της τηλεοπτικής πλατφόρμας Swisscom.
Δορυφορικά, σε όλη την Ευρώπη από τους δορυφόρους Hotbird,13°E και Hellas Sat4, 39 ° E ενώ στην Αφρική από το δορυφόρο Hellas Sat 3, 39°E.
 
Τέλος, για τους χρήστες του διαδικτύου, η Θεία Λειτουργία θα μεταδοθεί και από τον ακόλουθο σύνδεσμο:

https://www.youtube.com/live/ylD3Xncx3zI?si=EGJEESyXtE_b8c8t

Τετάρτη 26 Ιουνίου 2024

Εάν σήμερα ερχόταν ο Απόστολος των Εθνών Παύλος στην χώρα μας, τι θα έβλεπε…

 ap.PAVLOS   
                                                                         pagos 9

Τιμώντες τον Απόστολο Παύλο κατά τον Εσπερινό τής ετήσιας εορτής στον Άρειο Πάγο

«…Ποιός μπορεῖ νὰ μετρήσῃ τὶς περιπέτειες, τοὺς διωγμούς, τὶς στερήσεις, τοὺς κινδύνους, τὰ ναυάγια, τὶς κακουχίες, τὶς συλλήψεις, τοὺς ῥαβδισμούς, τὶς ἁλυσίδες, τὶς φυλακίσεις, τὶς δίκες, τὶς ἐγκαταλείψεις φίλων, τὸν «σκόλοπα τῇ σαρκί» (Β΄ Κορ. 12,7), τὰ αἵματα, τὸ μαρτυρικό του θάνατο;»

«…Σας κάνω μια υπόθεσι μόνο. 
Φαντασθήτε την ώρα εκείνη, που είνε όλοι αυτοί μαζεμένοι εκεί, στον βράχο του Αρείου Πάγου τιμώντες την ομιλία του στην Αθήνα, να ερχόταν ο Απόστολος Παύλος με το ραβδί του, χωρίς να έχει μίτρες στο κεφάλι του…

Πώ πώ ! δεν μπορώ να φαντασθώ τον Παύλο με μία μίτρα πάνω στό κεφάλι του, δεν μπορώ να φαντασθώ τον Παύλο με μπαστούνες και πολυτέλεια, δεν μπορώ να φαντασθώ τον Παύλο με αυτοκίνητα πολυτελείας, δεν μπορώ να φαντασθώ τον Παύλο με διαταγάς και αστραπάς και βροντάς· δεν μπορώ να φαντασθώ τον Παύλο σαν τόν Αλή πασά να κυβερνά τους πιστούς !
Δεν μπορώ να φαντασθώ έτσι τον Παύλο· είνε μια άρνησις του Χριστιανισμού όλη αυτή η εμφάνισις του σημερινού ιερατείου μας...
Εάν πραγματικώς λοιπόν, με αλεξίπτωτο του ουρανού, έπεφτε από πάνω από τα ουράνια κάτω στη γη, την ώρα εκείνη και έλεγαν «Ο Παύλος ο Απόστολος ! Ο Παύλος ο Απόστολος!», –ώ τότε, αδελφοί μου– θα άλλαζε όλη αυτή η ψευδής σκηνοθεσία, όλο αυτό το φεστιβάλ το οποίο εορτάζουνε όλοι αυτοί οι ψαλτάδες, οι παπάδες με τα λαμπρά τους άμφια, οι δεσποτάδες...). Και μόνον αυτοί;» ( + Επίσκοπος Αυγουστίνος )

VIDEOs

  Ο Απόστολος Παύλος εξ΄ ουρανού στην Αθήνα ! ( Μία υπόθεση…)

Πέτρου & Παύλου τῶν πρωτοκορυφαίων

ΠΑΥΛΟΣ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΕΟΡΤΑΖΟΥΝ οἱ κορυφαῖοι τῶν Αποστόλων, ὁ Πέτρος καὶ ὁ Παῦλος. Ἀπὸ τοὺς δύο όμως, ἐκεῖνος ποὺ κήρυξε περισσότερο μεταξὺ τῶν εἰδωλολατρῶν, εἶνε ὁ Παῦλος. Γι᾿ αὐτὸ ὀνομάζεται και «Απόστολος τῶν Εθνῶν» (βλ. Ῥωμ. 11,13).

Ἀπ᾿ ὅλα δὲ τὰ ἔθνη, ἐκεῖ ποὺ κήρυξε περισσότερο εἶνε ἡ ἀγαπητή μας πατρίδα ἡ Ἑλλάς. Ἀπ᾿ ὅλα δὲ τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος ἀγάπησε ἰδιαιτέρως τὴ Μακεδονία μας. Φίλιπποι, Θεσσαλονίκη, Βέροια, εἶνε πόλεις ποὺ ἐπεσκέφθη καὶ ἔσπειρε τὸ λόγο τοῦ εὐαγγελίου.

Μετὰ τὴ Βέροια κατέβηκε στὴν Ἀθήνα καὶ στὸν Ἄρειο Πάγο εἶπε τα περίφημα εκείνα λόγια·

Ἀθηναῖοι, μετανοεῖτε!

Ὕστερα πῆγε στὴν Κόρινθο καὶ σὲ πολλὰ ἄλλα μέρη. Ἔφθασε καὶ στὴν Πρέβεζα, ποὺ τότε ὠνομάζετο Νικόπολις, καὶ ἔμεινε ἐκεῖ ὁλόκληρο χειμῶνα. Ἐπεσκέφθη ἐπίσης πόλεις τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, νησιὰ τοῦ Αἰγαίου, καὶ τὶς μεγαλονήσους Κρήτη καὶ Κύπρο.
Καὶ ὄχι μόνο ἐπεσκέφθη τὰ μέρη μας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὶς 14 ἐπιστολές του 10 ἀπευθύνονται σὲ Ἕλληνες καὶ ἑλληνικὲς πόλεις. Τί τιμὴ ἀλλὰ καὶ τί εὐθύνη γιὰ τὸ ἔθνος μας! Θά ᾿πρεπε νὰ τιμοῦμε ἰδιαιτέρως τὸν ἀπόστολο Παῦλο.
Δὲν ἔχει ὅμως ἀνάγκη ἀπὸ δικούς μας ἐπαίνους ο Παύλος. Τὸν ἐπαινεῖ ἡ Ἐκκλησία διὰ μέσου τῶν αἰώνων μὲ ὡραιότατους ὕμνους. Ἀλλὰ περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλον τὸν ἐγκωμίασε ὁ βασιλεὺς τῶν ῥητόρων τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀντάξιος μαθητής του, ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος. Ὑπάρχουν 7 ὁμιλίες τοῦ Χρυσοστόμου, μὲ τὶς ὁποῖες ἐγκωμιάζει τὸν Απόστολο Παῦλο.

+++++++++++++++++++++++

* * *

Παῦλος Απόστολος, ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ !

Ἂν θέλετε νὰ δῆτε μέχρι ποιού σημεῖου καταπτώσεως φτάνει ὁ ἄνθρωπος, δέστε τὸν Ἰούδα τὸν προδότη· κι ἂν θέλετε νὰ δῆτε μέχρι ποιό ὕψος φτάνει ὁ ἄνθρωπος, τότε δέστε τὸν ἀπόστολο Παῦλο. Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ὁμιλεῖ γι᾿ αὐτὸν μὲ μεγάλη θερμότητα. Ἀφ᾿ ὅτου ἔγινε ὁ κόσμος, λέει, πολλὲς ἅγιες μορφὲς ἔζησαν· ἀλλ᾿ ἀνώτερος ἀπ᾿ ὅλους τοὺς ἁγίους εἶνε ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Γιατί όμως;

Εἶνε ἀνώτερος ἀπὸ τὸν Ἄβελ, τὸ ἄκακο ἐκεῖνο ἀρνάκι ποὺ ἔσφαξε μὲ τὸ μαχαίρι ὁ κακοῦργος ἀδελφός του ὁ Κάιν. Γιατὶ ὁ Παῦλος κατεδιώκετο ὄχι ἀπὸ ἕναν ἀλλ᾿ ἀπὸ πολλοὺς Κάιν, τοὺς ἀπίστους Ἰουδαίους, ποὺ σὲ κάθε βῆμα τὸν κατεδίωκαν καὶ ἤθελαν νὰ πιοῦν τὸ αἷμα του. Ἀνώτερος τοῦ Ἄβελ· διότι ὁ Παῦλος ὄχι μόνο μιὰ μέρα, ἀλλὰ κάθε μέρα ἐθυσιάζετο γιὰ τὸ Χριστὸ καὶ ἔλεγε· «Καθ᾿ ἡμέραν ἀποθνῄσκω» (Α΄ Κορ. 15,31).

Ἀνώτερος λοιπόν ἀπὸ τὸν Ἄβελ ὁ Παῦλος. Ἀλλ᾿ ἀνώτερος, λέει ὁ Χρυσόστομος, κι ἀπὸ τὸ Νῶε, ποὺ ἔφτιαξε κιβωτό, μέσα στὴν ὁποία διασώθηκαν 8 μόνο ψυχὲς καὶ ἔγιναν ὁ σπόρος μιᾶς νέας ἀνθρωπότητος. Διότι ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἔφτιαξε μιὰ κιβωτὸ ὄχι ἀπὸ σανίδια καὶ πίσσα, ἀλλὰ κιβωτὸ ἄφθαρτη, ποὺ ἔσωσε ὄχι 8 , ἀλλὰ μυριάδες ψυχές.

Καὶ ἡ πνευματικὴ κιβωτὸς τοῦ Παύλου εἶνε ἡ διδασκαλία του, είναι οἱ 14 ἐπιστολές του, πού, μέσα σ᾿ ἕναν ἄλλο κατακλυσμό, διαπορθμεύουν πρὸς τὸν οὐρανὸ μὲ ἀσφάλεια κάθε ψυχὴ ποὺ καταφεύγει ἐκεῖ.

Ἀνώτερος τοῦ Ἄβελ, ἀνώτερος τοῦ Νῶε· ἀλλ᾿ ἀνώτερος καὶ τοῦ Ἀβραάμ, ποὺ ἐγκατέλειψε πατέρα καὶ πατρίδα γιὰ ν᾿ ἀκολουθήσῃ τὸ Θεὸ ἐκεῖ ποὺ τοῦ ὑπεδείκνυε. Διότι ὁ Παῦλος, μετὰ τὸ ὅραμα τῆς Δαμασκοῦ, ἐγκατέλειψε περισσότερα, ἄφησε τὰ πάντα γιὰ τὸ Χριστό· ὄχι μόνο τὸ σπίτι καὶ τὴν πατρίδα του, ἀλλὰ καὶ τὴν ἑβραϊκή του καταγωγή, καὶ τὴν ἰουδαϊκὴ θρησκεία, καὶ τὸ ἀξίωμα τοῦ Φαρισαίου, καὶ ὅ,τι ἄλλο ἐπίγειο, καὶ ἔλεγε· «Τὰ πάντα ἐζημιώθην, καὶ ἡγοῦμαι σκύβαλα εἶναι ἵνα Χριστὸν κερδήσω» (Φιλιπ. 3,8). Ὅλα ὅσα ἐκτιμᾷ ὁ κόσμος, τὰ θεωρῶ σκουπίδια ἐμπρὸς στὸ Χριστό.

Ὁ Ἰὼβ ἦταν ἥρωας ὑπομονῆς στοὺς πειρασμούς. Πάλεψε μὲ δοκιμασίες οἰκογενειακὲς καὶ προσωπικές. Ἀνώτερος ὅμως ἀνεδείχθη ὁ Παῦλος. Διότι ὡς ἀπόστολος ὑπέφερε ὄχι γιὰ ἕνα μόνο χρονικὸ διάστημα, ἀλλὰ γιὰ ὅλη του τὴ ζωή. Καὶ ὄχι γιὰ μιὰ δική του οἰκογένεια ἀλλὰ γιὰ τὴ μεγάλη οἰκογένεια τοῦ Θεοῦ. Εἶχε τὴ «μέριμνα πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν» (Β΄ Κορ. 11,28). Συνέπασχε κάθε στιγμὴ γιὰ κάθε τι μὲ τὸν καθένα. Ἔγινε «τοῖς πᾶσι τὰ πάντα» (Α΄ Κορ. 9,22).

Ποιός μπορεῖ νὰ μετρήσῃ τὶς περιπέτειες, τοὺς διωγμούς, τὶς στερήσεις, τοὺς κινδύνους, τὰ ναυάγια, τὶς κακουχίες, τὶς συλλήψεις, τοὺς ῥαβδισμούς, τὶς ἁλυσίδες, τὶς φυλακίσεις, τὶς δίκες, τὶς ἐγκαταλείψεις φίλων, τὸν «σκόλοπα τῇ σαρκί» (Β΄ Κορ. 12,7), τὰ αἵματα, τὸ μαρτυρικό του θάνατο;
Ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀνεδείχθη, ἀκόμη, ἀνώτερος καὶ τοῦ Δαυΐδ. Διότι ἂν ὁ Δαυῒδ μετανόησε, πολὺ περισσότερο ὁ Παῦλος· καὶ ἂν ἐκεῖνος ἔγραψε ψαλμοὺς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὁ Παῦλος συνέθεσε ποιήματα τῆς Καινῆς Διαθήκης. Ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἁγίων καὶ προφητῶν ἀνώτερος ὑπῆρξε ὁ ἀπόστολος Παῦλος· ἀνώτερος τοῦ Ἠσαΐου, ἀνώτερος τοῦ Ἰερεμίου, ἀνώτερος τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, ἀνώτερος ἀκόμα καὶ τῶν ἀγγέλων. Δὲν τὸ λέω ἐγώ, τὸ λέει ὁ Χρυσόστομος. Γιατὶ ―δὲν εἶνε ψέμα― εἶχε φτερὰ ἀγγέλων καὶ μ᾿ αὐτὰ πέταξε πολὺ ψηλά, πάνω ἀπὸ τὰ ἄστρα, πέρα ἀπὸ τοὺς γαλαξίες καὶ τὶς ἐσχατιὲς τῆς δημιουργίας, μέχρι «τρίτου οὐρανοῦ», «καὶ ἤκουσεν ἄρρητα ῥήματα, ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι» (Β΄ Κορ. 12,2,4).

* * *

Αὐτὸς εἶνε ὁ Παῦλος. Μὰ πῶς ἔφτασε σὲ τέτοιο ὕψος; Ἔφτασε, διότι εἶχε πολλὲς ἀρετές. Ἡ κυριωτέρα ἀρετή του ―ποὺ ἐμεῖς ἀπ᾿ αὐτὴν δὲν ἔχουμε οὔτε κουκούτσι― εἶνε ἡ ταπείνωσι.

Ἂν καὶ εἶχε χαρίσματα, ἂν καὶ ἔκανε θαύματα, ἐν τούτοις αὐτὰ δὲν τὰ θεωροῦσε δικά του· τὰ ἀπέδιδε στὸ Θεό. «Ὁ Θεὸς μὲ ἔσωσε», ἔλεγε, «ὁ Χριστὸς μὲ λύτρωσε», «ὁ Χριστὸς μὲ δυνάμωσε» (βλ. Α΄ Τιμ. 3,11· 4,17)· «εὐχαριστῶ τὸ Θεὸ διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν» (βλ. Ῥωμ. 1,8). Δικά του θεωροῦσε μόνο τὰ ἁμαρτήματα ποὺ ἔκανε· ὅτι κάποτε ἦτο διώκτης καὶ βλάσφημος.

Κι ὅταν μετανόησε, ἔκλαιγε γι᾿ αὐτὰ καὶ ταπείνωνε τὸν ἑαυτό του ὅλο καὶ περισσότερο. Στὴν ἀρχὴ ἔλεγε· «Ἐγώ εἰμι ὁ ἐλάχιστος τῶν ἀποστόλων» (Α΄ Κορ. 15,9). Μετὰ ἔλεγε· Ἐγὼ εἶμαι ὁ ἁμαρτωλότερος ἀπ᾿ ὅλους τοὺς Χριστιανούς, ὁ «ἐλαχιστότερος πάντων τῶν ἁγίων» (Ἐφ. 3,8). Κι ὅταν πλέον πλησίαζε τὸ τέλος του, ἔγραψε· Εἶμαι ὁ πιὸ ἁμαρτωλὸς ὅλου τοῦ κόσμου, ὅλων τῶν ἀνθρώπων· «Χριστὸς Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῶσαι, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ» (Α΄ Τιμ. 1,15). Ὤ μεγαλεῖο, ὤ «ὑψοποιὸς» ταπείνωσις!

Ἀλλὰ μαζὶ μὲ τὴν ταπείνωσι ὁ ἀπόστολος Παῦλος εἶχε τὴν ἀγάπη. Ἀγάπη ὄχι πρὸς συγγενεῖς καὶ φίλους μόνο· ἀγάπη καὶ πρὸς τοὺς ἐχθρούς, τοὺς διώκτας του. Καὶ πρὸ παντὸς ἀγάπη, θεῖον ἔρωτα, στὸ Χριστό. Διαβάστε δύο ὡραιότατες περικοπές. Ἡ μία εἶνε ἀπὸ τὸ ὄγδοο κεφάλαιο τῆς πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολῆς καὶ λέει· Ποιός μπορεῖ νὰ μὲ χωρίσῃ ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ; Τίποτε (βλ. Ῥωμ. 8,35 κ.ἑ.). Ἡ ἄλλη εἶνε τὸ δέκατο τρίτο κεφάλαιο τῆς Πρώτης πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῆς καὶ ζωγραφίζει τὰ γνωρίσματα τῆς ἀπεράντου ἐν Χριστῷ ἀγάπης (βλ. Α΄ Κορ. κεφ. 13ο).

Εἶχε ἀκόμη ζῆλο. Ζῆλο σὰν τὸν κυνηγὸ καὶ σὰν τὸν ψαρᾶ. Σὰν κυνηγὸς καὶ σὰν ψαρᾶς ἔρριξε τὰ δίχτυα του καὶ στὴν Ἀθήνα, καὶ στὴν Ἔφεσο, καὶ στὰς Κολασσάς, καὶ στὴ Γαλατία, καὶ παντοῦ στὰ ἔθνη. Θεωροῦσε τὸν ἑαυτό του χρεώστη σὲ ὅλους. Φωτιὰ ἔκαιγε μέσα του γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ψυχῶν.

Καὶ ἔλεγε· «Ἂς πάω ἐγὼ στὴν κόλασι, ἀρκεῖ νὰ σωθοῦν οἱ ἀδελφοί μου» (βλ. Ῥωμ. 9,3). Τὸ ῥητὸ ποὺ ταιριάζει κατ᾿ ἐξοχὴν στὴν φλογερὰ ψυχὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου εἶνε «Ὁ ζῆλος τοῦ οίκου σου κατέφαγέ με» (Ψαλμ. 68,10).
Δὲν ἦταν αὐτὸς ἀπὸ λάσπη, ἦταν ἀπὸ ἀσήμι· δὲν ἦταν αὐτὸς ἀπὸ ἀσήμι, ἦταν ἀπὸ χρυσάφι· δὲν ἦταν ἀπὸ χρυσάφι, ἦταν ἀπὸ διαμάντι, ἀδαμάντινη ψυχή. Ἂν σὲ μιὰ ζυγαριά, λέει ὁ Χρυσόστομος, βάλουμε ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ ὅ,τι πολύτιμο ἔχει ὁ κόσμος (διαμάντια, χρυσάφια κ.λπ.), κι ἀπὸ τὴν ἄλλη βάλουμε τὴν ψυχὴ τοῦ Παύλου, ἡ ζυγαριὰ θὰ κλίνῃ ἐκεῖ ποὺ εἶνε ἡ ψυχὴ τοῦ Παύλου.

* * *

Γεννᾶται, ἀδελφοί μου, τὸ ἐρώτημα· ἐμεῖς τιμοῦμε τὸν ἀπόστολο Παῦλο; Δυστυχῶς δὲν τὸν τιμοῦμε. Ἀπόδειξις, ὅτι δὲν ὑπάρχουν πολλοὶ ναοὶ στὸ ὄνομά του, οὔτε δίδεται στὰ παιδιὰ συχνὰ τὸ ὄνομα Παῦλος. Καὶ ὅμως μετὰ τὸ Χριστὸ καὶ τὴν Παναγία δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερος ἅγιος ἀπὸ αὐτόν.

Οἱ Ῥῶσοι τὸν τιμοῦν περισσότερο ἀπὸ μᾶς. Ἂς σκεφτοῦμε ὅτι, ἂν δὲν ἐρχόταν ὁ Παῦλος στὴν πατρίδα μας γιὰ νὰ κηρύξῃ τὸ Χριστό, θὰ ἤμασταν ἀκόμα εἰδωλολάτρες, μακριὰ ἀπὸ τὸν ἀληθινὸ Θεό, καὶ θὰ προσκυνούσαμε τὶς πέτρες.
Είθε ὁ Κύριος διὰ τῶν πρεσβειῶν του νὰ μᾶς ἐλεήσῃ καὶ νὰ μᾶς σώσῃ.

† ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

=======================


Η ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ…

 

«…Θα μαζευτούν λοιπόν και δεσποτάδες με τα εγκόλπιά τους και με τις σπινθηροβολούσες μίτρες τους, θα μαζευτούν όλοι επάνω στον Άρειο πάγο, εκεί στο σημείο πού μίλησε στην Αθήνα. 

 Ε, Χριστιανοί μου, σας ενθουσιάζει αυτή η πανήγυρις; σας ενθουσιάζουν αι στολαί αι λαμπραί των παπάδων μας και τα ραβδιά τα δεσποτικά και τα στέμματα και οι φωνές και οι πανηγύρεις; 
Δεν ξέρω.


«…Σας κάνω μια υπόθεσι μόνο. 
Φαντασθήτε την ώρα εκείνη, που είνε όλοι αυτοί μαζεμένοι εκεί, στον βράχο του Αρείου Πάγου τιμώντες την ομιλία του στην Αθήνα, να ᾽ρχεται ο απόστολος Παύλος· με το ραβδί του, χωρίς να ᾽χη μίτρες στο κεφάλι…

Πώ πώ! δεν μπορώ να φαντασθώ τον Παύλο με μία μίτρα, δεν μπορώ να φαντασθώ τον Παύλο με μπαστούνια και πολυτέλεια, δεν μπορώ να φαντασθώ τον Παύλο με αυτοκίνητα πολυτελείας, δεν μπορώ να φαντασθώ τον Παύλο με διαταγάς και αστραπάς και βροντάς· δεν μπορώ να φαντασθώ τον Παύλο σαν Αλή πασά να κυβερνά τους πιστούς. 
Δεν μπορώ να φαντασθώ έτσι τον Παύλο· είνε μια άρνησις του Χριστιανισμού όλη αυτή η εμφάνισις του ιερατείου μας.


Εάν πραγματικώς λοιπόν, με αλεξίπτωτο του ουρανού, έπεφτε από πάνω από τα ουράνια κάτω στη γη την ώρα εκείνη και έλεγαν «Ο Παύλος ο Απόστολος!», –ω τότε, αδελφοί μου– θα άλλαζε όλη αυτή η ψευδής σκηνοθεσία, όλο αυτό το φεστιβάλ το οποίο εορτάζουνε όλοι αυτοί οι ψαλτάδες, οι παπάδες με τα λαμπρά τους άμφια, οι δεσποτάδες). 
Και μόνον αυτοί; 
Και εμείς όλοι, αδελφοί μου· και όλη η Αθήνα, και όλη η Ελλάδα, με το λαό και τον κλήρο της, με τους φτωχούς, με τους πλουσίους, με τους βασιλιάδες της. 
 Εάν μας στίψης όπως στίβεις το λεμόνι, αν μας στίψης όλους (παπάδες, ψαλτάδες, δεσποτάδες, καλογέρους, ασκητάδες, ιεροκήρυκας, θεολόγους), εάν μας στίψης όλους, το νυχάκι του Παύλου δεν κάνουμε.

Αχ Χριστιανοί μου! 
 Ένας Παύλος ήταν αυτός –όταν το σκέπτομαι κλαίω–, και έγινε ηλεκτρική σκούπα και καθάρισε την Ελλάδα· ογδόντα δεσποτάδες, εκατό ιεροκήρυκες, οκτώ χιλιάδες παπάδες εμείς, και η Ελλάδα εβρώμισε. 
Που, αν είχαμε Πνεύμα Θεού, θα είχαμε ανακαινίσει τον κόσμο όλο.  
Αχ Παύλε, αχ Παύλε!

 

Και αν ήρχετο όχι στο 53 μ.Χ. που ήρθε ο απόστολος Παύλος, αλλά αν ερχόταν σήμερα στο «κλεινόν άστυ» ο απόστολος Παύλος, θα είχε και σήμερα εχθρούς. 
 Αλλά ας με συχωρέση ο Θεός γι᾽ αυτήν την πικράν αλήθεια που θα πω.  

Αν και ξέρω ότι μέσα στο ακροατήριό μου έχω κατασκόπους οι οποίοι παρακολουθούν το γνήσιο και αποστολικό και ριζοσπαστικό κήρυγμά μου, μιλώ καθαρά ενώπιον Θεού και ανθρώπων, και οποιοσδήποτε και αν είνε ας προσπαθήση να με διαψεύση και να κατηγορήση ο,τι θέλει. 
 Εάν ερχότανε ο απόστολος Παύλος στην Αθήνα μέσα, στην Ελλάδα μέσα, οι μεγαλύτεροι εχθροί του, που δεν θα τον αφήνανε να μείνη ούτε εικοσιτέσσερις ώρες, ούτε να πιή ένα ποτήρι νερό, θα ήτανε – ποιοί, αδελφοί μου; 
Δεν το λέτε· θα ήταν οι δεσποτάδες!


Όμως, όχι αγαπητοί μου όλοι !

Όχι όλοι, αλλά οι κακοί εκείνοι επίσκοποι, οι οποίοι εδίωξαν ένα Μέγα Βασίλειο, ένα Χρυσόστομο και αργότερα ένα Μέγα Αθανάσιο· οι κακοί επίσκοποι, περί των οποίων είπε ο Χρυσόστομος ότι «Ουδέν δέδοικα ως επισκόπους πλην ενίων» (τίποτα δεν φοβήθηκα όσο τους επισκόπους εκτός από μερικούς). 

Οι κακοί επίσκοποι δεν θα τον αφήνανε να μείνη ούτε εικοσιτέσσερις ώρες. 
Δεν θα τολμούσε. 
Που να πάη ο Παύλος; 
Να πάη στο Μεσολόγγι; 
Οι παράνομοι και αντικανονικοί δεσποτάδες –γιατί θα είχε ένα ραβδί φωτιά και λαύρα– θα του έλεγαν· «Εμείς εδώ στο Μεσολόγγι έχουμε ιεροκήρυκας σπουδαίους και μεγάλους». 

Θα πήγαινε στα Γιάννενα; «Έχουμε ιεροκήρυκας». 
Θα πήγαινε στο Βόλο; «Έχουμε ιεροκήρυκας».  
Όπου να πήγαινε, δεν θα μπορούσε να σταθή. Ευγενέστεροι ήσαν οι Αθηναίοι τα χρόνια εκείνα· τον ανεβάσανε επάνω στο βήμα του Αρείου πάγου (βλ. Πραξ. 17,19 κ.ε.). 

 Αν ερχόταν τώρα, η δημοσία ασφάλεια θα τον συνελάμβανε ως επικίνδυνο και θα τον οδηγούσε στην εξορία, δεν θα τον άφηνε να μείνη ούτε εικοσιτέσσερις ώρες.

Ω θεομπαίκτες, ω υποκριταί, ω φεστιβάλ θρησκευτικό!…  
Όταν παρουσιαστή πνεύμα το οποίον έχει σπινθήρα αποστόλου Παύλου, δεν γίνεται δεκτός.  
Εντός ολίγου μέσα εις την Ελλάδα δεν θα υπάρχη θέσι [γι᾽ αυτόν].  
Εάν κατισχύση η ανομία, η ασέβεια, η αμαρτία, δεν θα ᾽χη θέσι. 
Κάθε τίμιος κληρικός που πιστεύει στον Εσταυρωμένο, κάθε κληρικός με παρρησία και έλεγχο, δεν θα ᾽χη θέσι. 
Μέσα στην φαυλοκρατούμενη εκκλησία δεν θα ᾽χουν θέσι οι τίμιοι άνθρωποι.


Αλλ᾽ ω Παύλε απόστολε.  
Εσύ που αγάπησες το γένος μας, ελθέ και πάλι εν μέσω ημών. 
Παρηγόρησέ μας, ενίσχυσέ μας, δώσε μας και πάλι την Ελλάδα μας. 
Και τότε, τα βράχια θα τινάξουν ρόδα προς τιμήν της αγίας Τριάδος εις τους αιώνας των αιώνων· αμήν.

 

† Επίσκοπος Αυγουστίνος

 

Πηγή άρθρου: http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=29729