Τετάρτη 19 Μαρτίου 2025

Σταυρέ του Χριστού σώσον ημάς τη δυνάμει Σου !

 

Οί Εθνικές σημαίες, οί δορυφόροι τού Διαστήματος, καί η « εποπτεία » τής Εθνικής συνείδησης…( 25η Μαρτίου )



«Όποιος ντραπεί εμένα και τους λόγους του Ευαγγελίου μου ως τιποτένιους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, ( τότε ) καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ( ο Χριστός ) ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ( θα τον ντραπεί και θα τον αποκηρύξει ), ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων»  (Μᾶρκ. 8,38)


 
Ορθόδοξο  ΒΗΜΑ… 


(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

«Σήμερα αγαπητοί μου, ποὺ βρισκόμαστε στὴ μέση τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἡ Ἐκκλησία μας δίνει σὲ ὅλους ἕνα μέτρο καὶ μᾶς καλεῖ νὰ μετρηθοῦμε, γιὰ νὰ φανῇ ποιοί εἴμαστε.

Καὶ ἂν μὲν βρεθοῦμε ἐντάξει, κερδίσαμε τὴν αἰωνιότητα ἂν ὅμως δὲν βρεθοῦμε ἐντάξει, τότε κάποιο χέρι θὰ γράψῃ καὶ γιὰ μᾶς, ὅπως τότε γιὰ τὸ Ναβουχοδονόσορα, τὶς τρεῖς ἐκεῖνες μυστηριώδεις λέξεις «μανή, θεκέλ, φάρες»

Δηλαδή:( Ζυγίστηκες, μετρήθηκες, και βρέθηκες μείον…) ( προφητ. Δανιήλ. 5,26)

Ποιό εἶνε τὸ μέτρο αὐτό; Εἶναι, ἀγαπητοί μου, ὁ Τίμιος Σταυρός, ποὺ τὸν βλέπουμε σήμερα Σταυροπροσκυνήσεως μέσα στὰ ἄνθη.

Τί εἶναι όμως ὁ Τίμιος Σταυρός;

Δὲν εἶνε μόνο τὸ σχῆμα,τὰ δύο ξύλα πού εμείς βλέπουμε. Αλλά ὁ Σταυρὸς ἔχει νόημα βαθύ, τὸ ὁποῖο βλέπουμε στὰ τροπάρια τῆς ἡμέρας καὶ στοὺς λόγους τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ...

 

++++++++++++++++++++

 

Τίμιος σταυρὸς –γράψτε– ἴσον καθῆκον, ταπείνωσις, ὑπακοή, αὐταπάρνησις, ἀλήθεια, συγγνώμη - ἀπέραντη συγγνώμη, ἀλλὰ καὶ κάτι ἄλλο ἀκόμη σπουδαιότερο, ποὺ θὰ τὸ πῶ στὸ τέλος καὶ πού, ἂν δὲν τὸ παραδεχτοῦμε,τότε Χριστιανοὶ δὲν εἴμαστε.

Τὰ μέχρι ἐδῶ πού είπαμε τὰ παραδέχονται ὅλοι, ἐκεῖνο όμως, το ξεχωριστό πού θα πούμε στο τέλος, μόνο οἱ Ορθόδοξοι.

Πλὴν τῆς διδασκαλίας περὶ τοῦ σταυροῦ τὸ εὐαγγέλιο σήμερα λέει, ὅτι ὅσοι βγήκαμε ἀπὸ τὴν ἱερὰ κολυμβήθρα της βάπτισής μας ἔχουμε καὶ τὸ καθῆκον τῆς ὁμολογίας τῆς ὀρθῆς πίστεως

Ὁ Κύριος εἶπε, «Ὅποιος ὁμολογήσῃ τὴν ὀρθὴ πίστι, εἶναι δικός μου,ὅποιος δὲν τὴν ὁμολογήσῃ, δὲν εἶνε δικός μου»

Λόγια καθαρὰ καὶ ξάστερα. Γιὰ τὴν ὀρθὴ πίστη θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, ἀγαπητοί μου, νὰ πῶ τώρα λίγα λόγια.

 * * *

Προτοῦ ὁ Κύριός μας ειπῇ τὰ λόγια τοῦ σημερινοῦ εὐαγγελίου, ἔκανε κάτι ἄλλο

πρὸ τοῦ πάθους του, ἔθεσε σ ̓ αὐτούς, καὶ δι ̓ αὐτῶν σὲ ὅλους μας, ἕνα βαρυσήμαντο ἐρώτημα·

«Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;» δηλαδή ποιά ἰδέα ἔχει ὁ κόσμος γιὰ μένα;

 

Κ ̓ οἱ μαθητές ἀπάντησαν ότι Σὲ θεωροῦν ἕνα μεγάλο ἄνδρα, ἄλλοι σὰν τὸν Ἰωάννη τὸν βαπτιστή, ἄλλοι σὰν τὸν προφήτη Ἠλία, ἄλλοι σὰν τὸν Ἰερεμία  ἢ κάποιον ἀπὸ τοὺς προφῆτες. Ὁ Κύριος τοὺς λέει «Καλὰ, ὁ κόσμος τέτοια ἰδέα ἔχει, «ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι;» ἐσεῖς δηλαδή, τί ἰδέα ἔχετε γιὰ μένα;

Τότε ἐκ μέρους τῶν ἀποστόλων ἀπήντησε ὁ Πέτρος καὶ εἶπε:

Ἐσύ, Διδάσκαλε, εἶσαι παραπάνω ἀπὸ ὅλους αὐτούς, εἶσαι «ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος» (Μᾶρκ. ἔ.ἀ.. Ματθ. 16,16. Λουκ. 9,20)

Αὐτὴ εἶνε ἡ ὀρθὴ πίστις, τὸ θεμέλιο ποὺ στηρίζεται ὅλος ὁ Χριστιανισμός.

Ὁ Χριστὸς εἶνε Θεός!

Ἐδῶ ακριβώς χωριζόμαστε ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς. Χρειάζονται ἀποδείξεις;

Ἂν μπορῇς νὰ μετρήσῃς τὶς ἀκτῖνες τοῦ ἥλιου, θὰ μπορέσῃς νὰ μετρήσῃς καὶ τὶς ἀποδείξεις, τὰ τεκμήρια, τὰ ντοκουμέντα, ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν εἶνε ἁπλὸς ἄνθρωπος ἀλλὰ εἶνε Θεός. Θεός!

Ἡ ἁγία ζωή του, ἡ ἀρετή του ποὺ «ἐκάλυψεν οὐρανούς»,  ἡ ἀνυπέρβλητη διδασκαλία του, τὰ ἄπειρα θαύματά του, ὅλα ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς δὲν εἶνε ἁπλῶς ἕνας κοινὸς ἄνθρωπος ξεπερνᾷ τὰ ἀνθρώπινα μέτρα, εἶνε μορφὴ οὐρανομήκης, ἀγγίζει - ξεπερνᾷ τὰ ἄστρα. Εἶνε Θεός αληθινός, αὐτὸ εἶνε τὸ θεμέλιο, ἡ κεντρικὴ ἀλήθεια.

Αλλά, άν τώρα πιάσετε ἔτσι στὴν τύχη 1.000 ἀνθρώπους διαφόρων τάξεων καὶ τοὺς ρωτήσετε,

Τί ἰδέα ἔχετε γιὰ τὸ Χριστό; θ ̓ ἀκούσετε διάφορες ἀπόψεις…

(σσ. θ΄ ακούσετε δηλαδή, ότι τού κατέβει καθ΄ ενός στό μυαλό του...)

Άλλοι θὰ ποῦν ὅτι ὁ Χριστὸς ἦταν φιλόσοφος, ἄλλοι ὅτι ἦταν μύστης θρησκευτικός, ἄλλοι σπουδαῖος λογοτέχνης - ποιητὴς - καλλιτέχνης, ἄλλοι ότι ήταν ὁ πρῶτος ἐπαναστάτης, ἄλλοι ὅτι ὑπῆρξε βαθὺς κοινωνιολόγος, ἄλλοι ὅτι εἶνε ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλοφυέστερα πνεύματα...

Όμως, εσύ τί γνώμη ἔχεις γιὰ τὸ Χριστό;

Τὸν ἀναγνωρίζεις ἁπλῶς ὡς ἕνα ποιητὴ, ἐπαναστάτη, προλετάριο ἢ δὲν ξέρω τί ἄλλο;

Αλλά ΟΧΙ !

Ο Χριστός δὲν εἶνε ἁπλὸς ἄνθρωπος ὅπως όλοι αὐτοί· εἶνε αὐτὸς ὁ ίδιος ο Θεός, ποὺ ἦρθε ἐδῶ κάτω στὴ γῆ γιὰ ν ̓ ἀπολυτρώσῃ καὶ σώσῃ τὸ ἀνθρώπινο γένος.

Ἐὰν δῇς ἔτσι τὰ πράγματα, τότε καὶ ὁ σταυρὸς δὲν θὰ εἶνε ἁπλῶς δυὸ ξύλα ποὺ καρφώνει ὁ μαραγκός, ἢ τὸ χρυσὸ κόσμημα ποὺ κρεμοῦν στὸ λαιμὸ οἱ κοπέλλες, ἢ τὸ μαρμάρινο σύμβολο ποὺ βάζουμε πάνω στοὺς τάφους καὶ στοὺς τρούλλους τῶν ἐκκλησιῶν μας, ἢ τὸ κέντημα στὸ ἐθνόσημο τῶν στρατιωτῶν καὶ στὰ πηλήκια τῶν ἀξιωματικῶν μας.

Ὁ σταυρὸς ἔχει μεγάλη σημασία. Μόνο ἂν πιστέψῃς ὅτι ὁ Χριστὸς εἶνε ὁ Θεός, τότε καὶ ὁ σταυρὸς δὲν εἶνε ἁπλῶς ἕνα ὄργανο θανατικῆς καταδίκης καὶ ὁ Χριστὸς δὲν εἶνε ἁπλῶς ἕνας μάρτυρας ἀπὸ τοὺς πολλούς, ἀλλὰ ο Σταυρὸς είναι ἡ πρώτη Αγία Τράπεζα ποὺ ἔγινε ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος καὶ ὁ Κύριος προσέφερε το σῶμα καὶ τὸ αἷμα του λέγοντας

«Λάβετε, φάγετε... Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες» (Ματθ. 26,26-27), τὸ πρῶτο θυσιαστήριο ἐπάνω στὸ ὁποῖο προσέφερε τὴν ἀπολυτρωτικὴ θυσία κι ἀπὸ τὰ πανάχραντα χέρια καὶ πόδια του ἔτρεξε τὸ ζωογόνο ἐκεῖνο αἷμα, ποὺ διὰ τῆς θείας κοινωνίας μεταγγίζεται σὲ ὅλους. 

Εἶνε λοιπὸν ἡ θυσία του ἡ ὑπὲρ πᾶσαν θυσίαν καὶ τὸ ὄνομά του εἶνε «τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα», ἀδελφοί μου.

  * * *

Καὶ γεννᾶται τώρα τὸ ἐρώτημα, αλήθεια τι πιστεύουν σήμερα οἱ ἄνθρωποι γιὰ τὸ Χριστό;

Κάποτε οἱ ἀλήθειες αὐτὲς ποὺ εἴπαμε ἔλαμπαν σὰν τὸν ἥλιο στὶς ψυχὲς τῶν προγόνων μας.Τώρα;

Ἔσβησε ἡ πίστη στὶς καρδιές, τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ δὲν προκαλεῖ συγκίνησι καὶ δάκρυ.Ὑποβαθμίζεται ὁ Χριστός, περιφρονεῖται τὸ ἅγιό του ὄνομα, καταπατοῦνται οἱ ἐντολές του.

Τώρα νέα ὀνόματα φωσφορίζουν κ ̓ ἐκρήγνυνται σὰν πυροτεχνήματα στὸν οὐρανὸ τῶν νέων ἰδεῶν καὶ συστημάτων.

Τώρα ὁ Χριστὸς εἶνε μικρὸς καὶ περιφρονητέος μπροστὰ σ ̓ όλους αὐτούς....

Τώρα πιά τί είναι .... ὁ Χριστὸς κ ̓ ἡ διδασκαλία του; τὸ Εὐαγγέλιο πάει πάλιωσε...σοῦ λέει ὁ ἄλλος καὶ γελάει...

Ὦ ανόητε ἄνθρωπε, τί άλλο νὰ σοῦ πῶ;

Ὁ ἥλιος καὶ τὰ ἄστρα κάποτε θὰ παλιώσουν καὶ θὰ σβήσουν, μὰ ὁ Χριστὸς καὶ τὰ ῥήματά του θὰ μείνουν, ὅπως μᾶς βεβαίωσε ὁ ἴδιος «Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσι»

Δὲν παλιώνει τὸ Εὐαγγέλιο, μένει αἰωνίως, καὶ ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶνε «χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς ( ο ίδιος ) καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας» τῶν αἰώνων

Τώρα πολλοὶ βλασφημοῦν τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, καὶ ὑπάρχουν αἱρετικοί, ὅπως οἱ Ιεχωβῖτες, ποὺ μισοῦν τὸ σταυρό του.

Οἱ Ἑβραῖοι μιὰ φορὰ τὸν σταύρωσαν, ἐμεῖς τὸν σταυρώνουμε χίλιες φορὲς καὶ ῥίχνουμε τὸ ὄνομά του μέσα στὸ βόρβορο τῆς ἀκάθαρτης γλώσσας μας. Καὶ δὲν ὑπάρχει ἀστυφύλακας καὶ εἰσαγγελεὺς καὶ κράτος Ορθόδοξο νὰ σταματήσουν αὐτοὺς ποὺ βρίζουν τὸ Ὄνομά του.

Ἀφήνω τὶς πορνεῖες, τὶς μοιχεῖες, τὰ ἄλλα ἐγκλήματα, ἀλλὰ δὲν ὑποφέρω τὴν ἡμέρα τοῦ σταυροῦ, ἐδῶ στὴν πατρίδα μας, ν ̓ ἀκούγονται βλαστήμιες.

Εγώ εἶμαι ἁμαρτωλός, ἀλλὰ αυτό γράψτε το·

Φοβᾶμαι μήπως, γιὰ τὶς βλαστήμιες μας καὶ μόνο, μή μᾶς ἔρθῃ κάποιο μεγάλο κακό· μήπως καμμιὰ νύχτα, ἐκεῖ ποὺ γλεντᾶμε, σειστεί ὁ τόπος ολόκληρος καὶ γίνουν όλα «γῆς Μαδιὰμ», Βουλή , ἀνάκτορα, στρατῶνες, τὰ πάντα· μήπως γίνουμε πάλι πρόσφυγες καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ μέρος τῆς γῆς νὰ μᾶς δεχτεί, διότι σταυρώνουμε μέ τίς βλαστήμιες μας πάλι τὸν Χριστό...

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

 

 

Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2025

Πρωτοφανείς, μεγαλειώδεις, και κυρίως ακομμάτιστες συγκεντρώσεις πολιτών στην ημέρα μνήμης των 57 ανθρώπων πού έχασαν την ζωή τους στα Τέμπη, δυό χρόνια πρίν…( Video )

 



 Τό τελευταίο τραίνο...


Πρωτοφανείς, μεγαλειώδεις, και κυρίως ακομμάτιστες συγκεντρώσεις πολιτών στην ημέρα μνήμης των 57 ανθρώπων πού έχασαν την ζωή τους στα Τέμπη, δυό χρόνια πρίν…

 

 Videos

https://www.ertnews.gr/eidiseis/ellada/megaleiodeis-sygkentroseis-gia-ta-tempi-prosklitirio-nekron-sto-syntagma-ta-minymata-ton-syggenon/ 


 

Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2025

Βασιλιάς Καρνάβαλος: «Πολλοί με κατηγορούνε αλλά οί περισσότεροι εμένα με αγαπούνε !

 

Συνέντευξη με τον «βασιλιά» της Πάτρας…



«Πολλοί με κατηγορούνε αλλά οί περισσότεροι εμένα με αγαπούνε !
Γιατί πρίν απ΄ όλα πρέπει να το παραδεχθείτε εσείς οί Πατρινοί, ότι εγώ έχω δοξάσει και έχω κάνει ξακουστή την πόλη σας όσο ουδείς άλλος, μέχρι και την άκρη της γής. 




 


Μόνο εκείνος ο Ανδρέας με συναγωνίζεται ( προφανώς εννοεί τον πολιούχο μας Άγιο Ανδρέα ) αλλά πού θα μού πάει κι΄ αυτός, εγώ αυτές τις μέρες έρχομαι πρώτος και τις άλλες ισόπαλος ! ( ακολουθεί παρακάτω η πλήρης «συνέντευξη» του «βασιλιά»… ).

Τις μέρες αυτές, πού ένα μέρος τού λαού μας φαίνεται να ξεδίνει διώχνοντας για λίγο στενοχώριες, αναφραγκιές, χαράτσια και φουρτούνες, σκεφτόμασταν από καιρό με ποιό τρόπο και αν ήταν δυνατόν να παίρναμε μια συνέντευξη από τον «βασιλέα» της Πάτρας Καρνάβαλο !

Γιατί μπορεί ο κοσμάκης να έχει πρόβλημα επιβίωσης αλλά από την άλλη πλευρά εμείς οί Πατρινοί δεν ξεχνάμε και την πατρογονική μας συνήθεια  τις μέρες αυτές βγαίνοντας στους δρόμους τραγουδώντας και χορεύοντας στον ρυθμό του τάνγκο…

Ο Δήμαρχος άλλωστε δίνει το παράδειγμα και οί υπήκοοί του ( όσοι δηλαδή του απέμειναν…) τον ακολουθούνε..

Αυτά σκεπτόμουν και διαλογιζόμουν μαζί με το μικρό επιτελείο μου βλέποντας τον πεζόδρομο της Ρήγα Φεραίου γεμάτο κόσμο και πατείς με πατώσε, να κινδυνεύει να πάθει ρήγμα απ΄ όλες τις φυλές και τα φύλα της γής…

Μικρά παιδιά ντυμένα με πολύχρωμες στολές, κίτρινα, πράσινα, κόκκινα, καπέλα περίεργα, παιχνίδια, μπαλόνια, ροκάνες ποδήλατα, μαμάδες, καρότσια και άλλα τινά όλα μαζί ανακατωμένα συνέθεταν τον πίνακα της νέας Πάτρας και γιατί όχι και της νέας Ελλάδας πού δεν την σκιάζει τίποτα, ακόμη και αν η κοιλιά της παίζει ταμπούρλο από την πείνα και την ανέχεια…

Το σύνθημα «γλεντάτε γιατί πεθαίνουμε» φαίνεται να κυριαρχεί και στην πόλη μας, μη ψάχνοντας γιά ουδεμία άλλη διέξοδο πού θα μπορούσε να ελαφρύνει την θέση μας, να μας δώσει κάποια ελπίδα ίσως και να μας σώσει…

Κι΄ εκεί πού σκεπτόμαστε με το επιτελείο μας όλα αυτά ανταλλάσσοντας απόψεις, πετάχτηκε ένας μικρός της παρέας, φαντασμένος, ονειροπαρμένος, αλαφροϊσκιωτος, ίσως και Σαββατογεννημένος…, και μας είπε το εξής αμίμητο : 

 





--« Καλά όλα αυτά εδώ πού λέμε τώρα, αλλά δεν το κρύβω θάθελα να μπορούσα να πάρω και μια συνέντευξη από τον ίδιο τον Καρνάβαλο πού θα μας μιλούσε για την Πάτρα…».

--Και τι θα σούλεγε, βρέ το άψυχο ξόανο του «βασιλιά»;

-- Το ίδιο δεν θα μούλεγε τίποτα, αυτό το ξέρω. .Ξύλα, μπογιές, και χαρτιά δεν μιλάνε, αλλά…

--Τι αλλά και τραλαλά, ποιός λοιπόν άλλος θα σού μιλούσε;

--Θάθελα να μού μιλούσε «εκείνος» πού κρύβεται μέσα στο ξόανο…

--Και ποιός είναι αυτός βρέ φαντασμένο;

--Αυτό άστο σ΄ εμένα, εγώ θα φέρω την συνέντευξη με τον βασιλιά Καρνάβαλο και μετά τα λέμε…» μούπε το κούτσικο, κι΄ έφυγε τρεχάτο για να γλιτώσει το ξύλο….
Πηγή:  http://patrablog.blogspot.com 


ΠΕΡΑΣΑΝ  ΕΤΣΙ  ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ…

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ «ΒΑΣΙΛΗΑ» ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΥ !











 
 
 
 
 
---«Πολλοί με κατηγορούνε αλλά οί περισσότεροι εμένα με αγαπούνε ! Γιατί πρίν απ΄ όλα πρέπει να το παραδεχθείτε εσείς οί Πατρινοί, ότι εγώ έχω δοξάσει και έχω κάνει ξακουστή την πόλη σας όσο ουδείς άλλος μέχρι και την άκρη της γής. Μόνο εκείνος ο Ανδρέας με συναγωνίζεται ( προφανώς εννοεί τον πολιούχο μας Άγιο Ανδρέα ) αλλά πού θα μού πάει κι΄ αυτός, εγώ αυτές τις μέρες έρχομαι πρώτος και τις άλλες ισόπαλος !

---Κι΄ από πού «βασιλιά»  μου βγάζεις αυτό το ευοίωνο  για σένα συμπέρασμα;

---Κι΄ απ΄ αυτό, και από τ΄ άλλα και «από της Παρασκευής το γάλα», πού λένε και κάποιοι φίλοι μου…

---Και τι καλό κάνεις και προσφέρεις σ΄ αυτήν την πόλη πού νομίζεις ότι τόσο πολύ εδώ σ΄ αγαπάνε;

---Πρώτα απ΄ όλα μ΄ αγαπάνε όλοι οί Δήμαρχοι, οί Αντιδήμαρχοι και οί 54 Διευθυντές και Προϊστάμενοι της Δημαρχίας! Με αγαπάνε ακόμη οί έμποροι, οί καφετέριες, τα μπάρ, τα σκυλάδικα, οί μπαλονάδες, ακόμη και τα ποδηλατάδικα…
Με αγαπάνε ακόμη οί ξενοδόχοι, οί μοδίστρες γιά τις στολές πού ράβουνε, τα βαρελάδικα και τά τσιπουράδικα για τα μεθύσια πού ανάβουνε μέχρι καί οί περιπτεράδες όσοι δηλαδή απ΄ αυτούς μείνανε , μια και η Τρόϊκα με την φορολογία τους έχει διαλύσει όλους…
Όλοι αυτοί για μένα δουλεύουνε γιά μένα πεθαίνουνε, και πολύ με συμπαθάνε…

---Σ΄ αγαπάνε κι΄ άλλοι «βασιλιά» μου;

---Μ΄ αγαπάνε ακόμη και τα  Σχολεία, Δημοτικά και Γυμνάσια, Διευθυντές, δάσκαλοι, καθηγητές, πού ευθύς σαν δοθεί το σύνθημα πέφτουν όλοι στα τσικνίσματα μέσα στα Σχολεία. 
Ακόμα και σέ  Δημόσιες υπηρεσίες βγάζουν στα μπαλκόνια και στις ταράτσες ψησταριές και ψήνουν σουβλάκια προς δόξα μου! 
Με λιβανίζουν με τσίκνες και αυτό εμένα πολύ μού αρέσει. 
Θυμάμαι την αρχαία εποχή των Ελλήνων… 
Κι΄ από την άλλη πλευρά, στο εξομολογούμαι αυτό, μαθαίνουνε και οί μικροί μαθητές για μένα, για τα γλέντια μου και τα μεγαλεία μου και σαν μεγαλώσουνε όλοι αυτοί εμένα θα υποστηρίζουνε και εμένα θα θέλουνε!

---Αν έβαζες δηλαδή και για Δήμαρχος, θάβγαινες πρώτος!

---Δεν χρειάζεται… Σε κάθε Δημαρχία έχω τους δικούς μου ανθρώπους και κυβερνώ! Επομένως είμαι και αοράτως Δήμαρχος !

---Έχεις μακρύ κατάλογο φαίνεται της Πατρινής αγάπης;

---Μ΄ αγαπάνε ακόμη και κάποιοι «άλλοι», αλλά μού δείχνουν την αγάπη τους όχι τώρα, αλλά 5 μήνες αργότερα από τα γκαστρολογήματα πού τους φωνάζουν να «διακόψουν», πιασμένα όλα από τίς μέρες τούτες και ειδικά στα μπουρμπούλια!...
Παλαιότερα τα οικονομάγανε καλλίτερα στις Κλινικές τους αλλά τώρα χάνουνε λεφτά λόγω Νοσοκομείων, μια και εκεί πρέπει να γίνεται τώρα η δουλειά του πεθαμού των νηπίων, όχι σε Κλινικές…

Γιατί μη ξεχνάς τις μέρες αυτές, μέσα στους χορούς, στα μπουρμπούλια, στα πονηρά πειράγματα, στα πιασίματα, και στα μεθύσια ανάβω γερά τα αίματα και για τις «άλλες δουλειές»…

---Δουλειές; δηλαδή, τί δουλειές;

---Να οί περισσότεροι χωρισμοί, οί μοιχείες και τά free γκομενιλίκια στις μέρες μου ξεκινάνε, ή δεν το ξέρεις τάχατες;

---Μού φαίνεται θάχεις κι΄ άλλους στους καταλόγους σου…

---Μόνο «κι΄ άλλους;» Πολλούς άλλους! Αλλά, το περίεργο είναι άλλο…

---Έχουμε και περίεργα τώρα;

---Ναι, γιατί αν πρόσεξες ακόμα κι΄ εκείνοι, οί «αιρετικοί» όπως τους λέτε τους Καθολικούς,  βγάζουν τα Καρναβάλια τους στην Βραζιλία την Κυριακή  της λεγόμενης Αποκριάς και ποτέ άλλη Κυριακή ! 
Το λέει και η λέξη άλλωστε: 
Από-κρέω, αποχή από το κρέας.

Μετά πέφτει νέκρα χορών και τραγουδιών !
Κι΄ εσείς εδώ, οί λεγόμενοι Ορθόδοξοι, βγάζετε Καρναβάλια όχι τήν πραγματική Κυριακή τής Αποκριάς  αλλά την επόμενη Κυριακή πού η Εκκλησία σας την λέει «Κυριακή της Έξωσης » για να θυμίζει στον κόσμο πώς έδιωξε ο Θεός τους πρώτους ανθρώπους από τον Παράδεισο για την ανυπακοή τους!
Κοίταξε και το ημερολόγιο να δείς ότι δεν σού λέω ψέματα !

Κι΄ εσείς, την μέρα της Έξωσης φρενιάζετε και χορεύετε για μένα περισσότερο, βαπτίζοντάς την ως «τελευταία Αποκριά», τρώγοντας, πίνοντας, και μεθώντας  μέσα στην νηστεία της Εκκλησίας σας,  δίνοντάς μου έτσι πολύ μεγάλη χαρά μ΄ αυτά σας τα καμώματα…

---Αλλά ποιοί σού χρωστάνε υποχρέωση ακόμα δεν μας είπες, μόνο να παινεύεσαι και να περιαυτολογείς ξέρεις…

---Πρόσεξε και θα καταλάβεις! Εμένα μ΄ αγαπάνε ακόμη κι΄ αυτοί πού θάπρεπε να με μισούνε…

--Και γιατί Καρνάβαλέ μου να σε μισούνε; Περίεργα πράγματα μάς λές απόψε.

---Και αυτοί πού με αγαπάνε περισσότερο είναι οί Χριστιανοί, κι΄ άς λένε ότι δεν με θέλουνε…

Με αγαπάνε ακόμη επίτροποι, νεωκόροι, καντηλανάφτες, ψάλτες, παπάδες, ιεροκήρυκες, μέχρι και Μητροπολίτες, μη πώ και Πατριάρχες !

Απόδειξη ότι τώρα πού πλησιάζουν οί γιορτές μου, κανείς τους δεν μιλάει εναντίον μου, κανείς τους δεν λέει και δεν ανοίγει το στόμα του να πεί κάτι βλαβερό για μένα πλήν δυό – τρείς μικροί κάτι λένε, αλλά ποιός τους ακούει αυτούς τώρα…

Ίσως το κάνουνε πάλι γιά να μη στενοχωρήσουνε πολιτικούς, Δημάρχους και Εξουσιαστές πού είναι φίλοι τους…
Να μη φανούνε αναχρονιστικοί απέναντι του κόσμου, τώρα πού γλεντάει και χοροπηδάει, και με τον Θεό, έ, αυτά τα βρίσκουνε αργότερα…

Έ, λοιπόν, εσύ τι λές; Είναι, ή δεν είναι όλοι αυτοί φίλοι μου, ή συνοδοιπόροι μου τουλάχιστον έστω και με την ανοχή τους;

---Αυθαίρετα συμπεράσματα βγάζεις «βασιλιά» μου…

--- Άκου τώρα και τα υπόλοιπα. Ακόμη και την ημέρα πού γιορτάζω, τήν Κυριακή της λεγόμενης «τελευταίας Αποκριάς» σας, και όλο το πρωϊ πού γίνονται στις Εκκλησιές σας κηρύγματα, έχει τύχει να τρυπώσει το πνεύμα μου ακόμη και μέσα στην Εκκλησιά του πολιούχου σας του Ανδρέα και ούτε εκεί, δεν τολμούν να πούνε λόγο εναντίον μου!
Για ότι άλλο μπορούνε να πούνε την μέρα αυτή, για μένα τον Καρνάβαλο πού 100 μέτρα πιο πέρα σείω ολόκληρη την Πολιτεία σας, ούτε μία λέξη!

Ίσως πάλι νά θέλουν να με υποβαθμίσουν δια της σιωπής τους, ότι τάχατες είμαι αμελητέος και δεν υπάρχω, αλλά ο κρότος και ο βρόντος και ο αλαλαγμός της γιορτής μου δεν κρύβεται με κάτι τέτοια…

Κι΄ αν κάποιος πεί κάτι, έτσι για να μη φανεί ότι δεν είπε, τα λέει όλα μέσα σε δυό – τρείς φράσεις και γρήγορα, συνεσταλμένα και ντροπαλά, πού ούτε πού ακούγονται έξω, μέσα στο κεντρικό πρόγραμμά περιφοράς μου πού ετοιμάζεται, και στον ορυμαγδό το απόγευμα και το βράδυ πού ακολουθεί !

Όλοι αυτοί στις Εκκλησιές σας είναι σαν να καμώνονται πώς δεν βλέπουν και δεν ξέρουν τι γίνεται έξω στους δρόμους… 
Κάνουν σαν να μη καταλαβαίνουν ότι τις ώρες αυτές η Πάτρα βρίσκεται στα χέρια μου και εγώ ότι θέλω την κάνω…

---Υπερβολές, υπερβολές και φαντασίες για δυνάμεις σου ανύπαρκτες αν ο Μεγάλος Θεός δεν στο επιτρέψει !

--Καθόλου υπερβολές αλλά πραγματικότητες!
Αυτή η πολιτεία λοιπόν είναι δική μου, καταδική μου, και ουδενός άλλου, στο λέω και στο υπογράφω αυτό !

--Διαβολικά υπερήφανος όπως πάντα είσαι βασιλιά μου, και από δαιμονικό πνεύμα φαίνεται ότι κατευθύνεσαι…

--Τά πράγματα αυτό δείχνουν, τίποτα περισσότερο. Ακόμη και μαμάδες πού τρέχουν στις εκκλησιές, την ημέρα την δική μου φοράνε τα καλά τους κι΄ έρχονται μετά σ΄ εμένα και στην συνοδεία μου όταν γίνεται η λιτανεία μου μέσα στην πόλη!

---Έ, όχι και λιτανεία σου; Τι λιτανεύει δηλαδή η Πάτρα. Το… λείψανό σου;

--- Με περιφέρουν οί Πατρινοί και με λιτανεύουν από τις 3 το μεσημέρι μέχρι τις 7 το απόγευμα, με ραίνουν με λουλούδια, με σοκολάτες, με μουσικές, και κάπου 4 ολόκληρες ώρες ασχολούνται μαζί μου, έστω και αν στις 10 το βράδυ με καίνε κάτι γρουσούζηδες…
Ούτε άγιος να ήμουν δεν θα ασχολούνταν οί Πατρινοί τόσες ώρες με την λιτανεία μου…

---Αλλά μετά σε καίνε όμως, δεν γλιτώνεις !

---Δεν κατάλαβες καλά. Από την άλλη μέρα ακριβώς αρχίζουν στα εργαστήρια οί προετοιμασίες για τον νέο Καρνάβαλο, τον διάδοχό μου !
Όπως βλέπεις λοιπόν του χρόνου πάλι εδώ θα είμαι !

Ορεξάτος, αεράτος, και φορτσάτος, για νέες με τους Πατρινούς περιπέτειες…»

Αυτά πάνω κάτω μας είπε ο γέρο «βασιλιάς», της Πάτρας ο Καρνάβαλος, κλείνοντας εδώ την «συνέντευξή» του και ο καθένας μας άς κάνει τις όποιες σκέψεις του…
========================


Η Έξωση από τόν Παράδεισο, σύμφωνα μέ αρχαία τοιχογραφία...


Σήμερα, Κυριακή τής Απόκρεω ( ή τής Αποκριάς όπως λέει ο λαός ), από τήν Βραζιλία μέχρι τήν Αφρική, κι΄ από τήν Μαλαισία μέχρι τά νησιά Γκαλαπάγκος, τήν Γουαδελούπη, καί βάλε ακόμη, τά καρναβάλια τελειώσανε...

Χωρίς να χρειάζεται λοιπόν νά ξέρει κανείς καί πολλά γράμματα, η ίδια η λέξη άλλωστε "Απόκρεω" τό λέει, ότι από σήμερα καί πέρα, γιά όποιον έχει μία Χριστιανική, ( καί όχι ειδωλολατρική ή Άθεη ιδιότητα ), τό κρέας καί τα πανηγύρια γιόκ καί τέρμα.

Από εδώ καί πέρα λοιπόν μέχρι τό Πάσχα, θά πρέπει νά υπάρξει καί κάποια αλλαγή στήν ζωή μας μέ κάποια μικρή, ή μεγάλη πνευματική ανασύνταξη, έστω καί γιά αποτοξίνωση...

Από αρχαιοτάτων χρόνων η σημερινή Κυριακή ( 22 τού μηνός ), είναι η λεγόμενη Κυριακή τής Κρίσεως καί τής Δευτέρας Παρουσίας τού Χριστού, πού είτε τό θέλουμε είτε δέν τό θέλουμε, είτε τό πιστεύουμε είτε όχι, θά έλθει κάποτε καί θα μάς κρίνει "κατά τά έργα μας" καί μέ ότι αυτό αιωνίως συνεπάγεται...

Θά έπρεπε λοιπόν σήμερα να τελειώνουνε καί οί δικές μας φιέστες, οί χοροί, τά μεθύσια, καί τα υπόλοιπα, όπως άλλωστε κάνουν όλοι οί άλλοι λαοί, καί νά έχει λήξει το καρναβαλικό πανηγύρι πού δυστυχώς όπως αναφέραμε τό γλεντάμε τήν ημέρα πού κανονικά θά έπρεπε να κλαίμε, δηλαδή τήν ημέρα τής Κρίσεως !

Τά έχει καταφέρει λοιπόν έτσι ο σατανάς πού μάς έχει αναποδογυρίσει καί σ΄ αυτό το θέμα, γιατί φαίνεται σάν Ορθόδοξους "μάς πάει περισσότερο..." , αλλά δυστυχώς δέν έχει αρκεστεί μέχρις εδώ.

Έχει λοιπόν πάει καί ακόμη περισσότερο μακρυά, κι΄ έχει φέρει τό Καρναβάλι νά εορτάζεται την επόμενη Κυριακή, πού είναι η "Κυριακή τής Εξώσεως" τών πρώτων ανθρώπων από τόν Παράδεισο!

Κι΄ εμείς τώρα γιορτάζουμε αυτή τήν Έξωση, πάλι μέ ότι βάλει ο νούς μας, γιατί δήθεν είναι "η τελευταία Αποκριά" .

Όμως η Αποκριά είναι μία, είναι σήμερα, καί αυτό είναι βέβαιο, όσο τίποτε άλλο...

====================================

Ιδιώνυμο έγκλημα η κουκούλα ! Δύο μήνες με 1 χρόνο φυλακή, όποιος συλληφθεί  φορώντας κουκούλα…


Μέ κουκούλα έξω από Τράπεζα !


Μήπως είναι μπούλα;



Την είδηση σαν διάβασα, για STOP είς την κουκούλα,

σκέφθηκα τον Kαρνάβαλο, και την ντυμένη μπούλα,

πολλοί θα το προφασισθούν, πώς είναι μασκαράδες,

κι΄ όχι κοινοί κακοποιοί, τουτέστιν κερατάδες…


Ευθύς καλώ τον Φασουλή, πού ξέρει από μόδα,

και τον ρωτώ για να μού ειπεί, τι λέει επί τούτου,

γιατί πολλά η κούτρα του, ξέρει να κατεβάζει,

ακόμη και κοιμώμενος, επάνω στο «τουτού» του…


Φασουλής και Περικλέτος, κι΄ ο καθένας νέτος - σκέτος…

συζήτηση αρχίζουνε καί δευτερολογίες,

πάνω σε θέματα καυτά καί όχι αηδίες...


Φασουλής: τά έμαθα, τά έμαθα, δεν θέλουν τις κουκούλες,

όμως στην Πάτρα έχουμε, ένα καράβι μπούλες,

και πού να βρείς την άκρη δά, τώρα κύρ-Αστυνόμε,

θα βάζουν 10 πυρκαγιές, θα κλαίνε οί μανούλες,

κι΄ άντε να βρείς τον ένοχο, μέσα στις μαύρες ζούλες…



Εγώ βρέ Περικλέτο μου, είμαι νομοταγής,

και ως εκ τούτου σταθερά, δηλώνω απαθής,

άς πιάσουνε έναν απ΄ αυτούς, όπου φοράει κουκούλα,

κι΄ άς τού την βράσουν με φακές, μαζί με μια κουρούνα…


Περικλέτος: Μά στην Ευρώπη Φασουλή, υπάρχει τώρα μόδα,

σε κάθε διαδήλωση, στό να σκορπάνε ρόδα,

δεν ξέρω τι τους έπιασε εδώ είς τήν Ελλάντα,

να θέλουνε οί αναρχικοί, να βάζουνε φυτίλια,

μά αν ήμουνα Παυλόπουλος, κι΄ έπιανα δυό σαϊνια,

θα τάβαζα στην φυλακή, να πίνουν χαμομήλια…


Στον Τύπο θ΄ απαγόρευα, να βάζουν προκηρύξεις,

τέρμα στην διαφήμιση, της κάθε κακουργίας,

θα τανε στο ανύπαρκτο κάθε κακό κουμάσι,

ώστε να μη κορδώνεται, πώς είναι ταραξίας…






  




 

Θάφτιαχνα Νόμο «βάρβαρο», και όπως θέλεις πέστο,

ευθύς σαν συνελάμβανα, ένα τέτοιο «κογκρέσσο»,

με πινακίδα στον λαιμό, ότι είναι παλιομόρτης,

θα το στελνα είς τάς οδούς, μαζί με συνοδεία,

θα τρωγε τέτοιο χλευασμό, θα τούκανα «κηδεία»…


Κι΄ αν ήτανε από αυτούς, όπου πετούν γκαζάκια,

πού ρίχνουνε μολότοφες, και κάνουνε σκασάκια,

πού καίνε τ΄ αυτοκίνητα, και τις επιχειρήσεις,

πού γράφουνε με χρώματα, τά σπίτια, τά γραφεία,

θα τόνε χρωμάτιζα, στο μέτωπο, στην κούτρα,

και είς την τηλεόραση, θα τούδειχνα τά μούτρα,

να ντρέπεται να κυκλοφορεί, να κρύβεται σαν ζούδι,

γιατί αρκετά μας έκανε, μας έβγαλε το φλούδι…


Φασουλής: Έ, αρκετά βρέ Περικλή, εσύ σε λίγο ακόμη,

θα καταστρέψεις τον ντουνιά, μ΄ αυτούς τους κεραυνούς σου,

έ, και τι κάναν τά παιδιά, πού είναι τόσο αθώα,

απ΄ την χαρά τους κάψανε την όμορφη Αθήνα,

γιατί λοιπόν τους κυνηγάς σαν την θεία – Κατίνα;


Άστα να παίξουν να χαρούν, άστα… θα μεγαλώσουν,

δεν είδες πού κι΄ οί Δικαστές, κι΄ οί Ανακριτές κυρίως,

τους βλέπουν με συμπάθειο, τους λένε και κυρίους;

δεν πρόσεξες, μά είσαι βλάξ; πώς ελεύθερους αφήνουν,

σαν βλέπουν τέτοια λεβεντιά, και τέτοιο νταηλίκι,

μά παραείσαι βάρβαρος, σκέτο κακό σκουλήκι…


Περικλέτος: Καλά το λέω και για εσέ, πώς είσαι ίδια φάρα,

ένα με τους Αναρχικούς, και την κακή αντάρα,

μού φαίνεται ότι συμπαθείς, κάθε κακή αιτία,

κι΄ ίσως και βγείς και Δήμαρχος, απ΄ όλη την τσιτία…




Η πονηρή αλεπού έξω από τό "Απόλλων" κοιτάζει τό κοτέτσι...





Φασουλής: Εγώ σαν γίνω Δήμαρχος, και γίνω «υπέρ όλων»,

θα κλείσω τον Καρνάβαλο, μέσα είς το «Απόλλων»,

θα φέρω και μια αλεπού, έξω να τραγουδάει,

κι΄ ένα κοτέτσι παρά κεί, ίσα να το κοιτάει…


Θα βάλω τέρμα στα λιλιά, στα γλέντια, στις κιθάρες,

στα μπεϊμπι, και στους θησαυρούς, Γιαννούλες και τρεχάλες,

πού φάγανε όλα τα λεφτά, και μείναμε μπουκάλες…


Θα βάλω στόπ στα ντόμινα, μπουρμπούλια σούρτα- φέρτα,

πού φέρνουνε εξώγαμα, απ΄ τ΄ άνομα σερμπέτια


Δρόμους θα φτιάξω απ΄ την αρχή, με άσφαλτο πραγματική,

θα διώξω τα σιχαμερά, τά βρώμικα ποντίκια,

θα βάλω τράμ στα ορεινά, στις ανηφόρες, στα βουνά,

στους βάλτους και στα πεδινά, αυτή ναι η αλήθεια…


Θ΄ αρχίσω ακόμη ξήλωμα, της κάθε πινακίδας,

πού βάζουν κάποιοι πονηροί, άνευ καμιάς αδείας,

«GARAZ», «NO PARKING », και κουτιά,

καρέκλες, και καφάσια, πού αν τά πειράξεις χάθηκες,

έχουν μεγάλο θράσος,

μόρτες είς την κατάληψη, γίνανε παρακράτος…


Θα γίνω Δήμαρχος σωστός, όλων των Πατριναίων,

με τους καλούς κι΄ εγώ καλός, με τους κακούς κακοποιός,

για χάρη των δικαίων…

Περικλέτος: Άντε λοιπόν βρέ Φασουλή,

μαζί σου θάμαι στο στρατί, γι΄ αυτή την πολιτεία,

πρόσεξε μόνο τον Κοκό, τον παπαγάλο τον καλό,

φέρτον στήν Δημαρχία...