Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

Δύο σύγχρονα φοβερά θαύματα του Αγίου Δημητρίου στά 1906, στον τότε Πασά της Θεσσαλονίκης…




Άγιος Δημήτριος , ανώτερος Στρατιωτικός Διοικητής Θεσσαλονίκης
 ( 284 - 305 μχ )










Πρίν λίγες μέρες ψάχνοντας στο παλιό σεντούκι τού σπιτιού μου, και σέ κάποια παραμελημένα βιβλία μου, βρήκα μια ξεχωριστή περιγραφή για δυό φοβερά θαύματα του Αγίου Δημητρίου πού είχε κάνει στα 1906 και πού ελάχιστοι σήμερα τά γνωρίζουν...

Τά βρήκα σ΄ ένα βιβλίο αυτοβιογραφίας με τίτλο « Ο Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος, 1884 – 1980» , με 700 τόσες σελίδες, όλες ξεχωριστές και υπέροχες. Όποιος το διαβάσει δεν θα χάσει…


Τις μέρες αυτές λοιπόν πού γιορτάζουμε τον Άγιο Δημήτριο θα παραθέσω μία άγνωστη περιγραφή, απ΄ αυτές πού σήμερα ίσως και να σπανίζουν…

«….Μετά δύο ημέρας φθάσαμε εις Θεσσαλονίκην, ή οποία τότε κατείχετο ύπό τών Τούρκων καί, επειδή εγώ άπό μικρός είχον εύλάβειαν είς τον Άγιο Δημήτριο, παρεκάλουν τον φίλον μου Νικόλαον νά έξέλθωμεν τοϋ ατμόπλοιου, διά νά προσκυνήσωμεν τον τάφον τοϋ Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου τοϋ Μυροβλήτου.

Εξελθόν­τες μετέβημεν καί προσκυνήσαμε μετά κατανύξεως τον Τάφον τοϋ Αγίου καί, έπιστρέψαντες εις τι ξενοδοχεΐον Έλληνικόν, έμείναμεν ολόκληρον την ήμέραν καί το εσπέρας. 

Την έπομένην ήτοιμάσθημεν ν' άναχωρήσωμεν δι' Άγιο "Ορος καί μεταβάντες εις το Τελωνεϊον, δέν μας επέτρεψαν ν' άναχωρήσωμεν.

Δεν θά φύγετε, μας είπον, διότι είσθε κατάσκοποι !


Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

Εφεύρεση «βόμβα» πού κάποιοι την θάψανε ( εσκεμμένα ; ) 30 χρόνια τώρα…




Έχουν περάσει πολλοί αιώνες από τότε πού ο άνθρωπος άρχισε να σκαλίζει το μυαλό του ψάχνοντας να βρεί το «αεικίνητο». Από τους μεγάλους  ερευνητές της αρχαίας εποχής, τόν Αρχιμήδη, τον Ήρωνα, τον Θαλή τον Μιλήσιο, αλλά και τον Λεονάρντο  Νταβίντσι στα νεώτερα χρόνια, οί «εφευρέτες» δεν ησύχαζαν και το «αεικίνητο» ήτανε πάντοτε το όραμά τους..

Ένα μηχάνημα δηλαδή, πού αφού του δίναμε την πρώτη ώθηση σαν ξεκίνημα ( άς το πούμε κάτι σαν εκκρεμές ), θα μπορούσε μετά, στο διηνεκές και στο άπειρο του χρόνου, να κινείται μόνο του, αυτοσυντηρούμενο και αυτοταλαντούμενο….
Και όχι μόνο αυτό, αλλά θα μπορούσε να παράγει κάποια μηχανική ή κάποια άλλη ενέργεια και να είναι χρήσιμο σε πολλά ανθρώπινα έργα! Κάπως έτσι περίπου θα ήταν το «αεικίνητο» όπως οι παλαιοί σοφοί της Μηχανικής και της Φυσικής το φαντάστηκαν..
Διαβάζουμε παρακάτω στην Βικιπαιδεία


«Αεικίνητο χαρακτηρίζεται το σώμα ή ο μηχανισμός που βρίσκεται για πάντα σε κίνηση (αει+κίνηση) χωρίς να δαπανάται ενέργεια για να συνεχιστεί η κίνηση του ή να απαιτείται για την κίνηση κάποια εξωτερική ενεργειακή πηγή. Στην πράξη αυτό είναι αδύνατο εξαιτίας της τριβής και άλλων πηγών απώλειας ενέργειας. Η λειτουργία ενός τέτοιου μηχανισμού θα ισοδυναμούσε με τη δημιουργία ενέργειας από το μηδέν, κάτι που είναι αδύνατο σύμφωνα με τον δεύτερο θερμοδυναμικό νόμο».




Έχουμε διαβάσει πολλές ατυχείς σχετικές ιστορίες τέτοιων πειραματισμών πού όλες κατέληγαν σε φιάσκο, αφού είχαν εν τώ μεταξύ καταναλωθεί εκατοντάδες εργατώρες και είχαν πουληθεί και φαγωθεί ολόκληρες  περιουσίες και σπίτια από μανιώδεις «εφευρέτες» πού όλο και «πλησίαζαν» στην «επιτυχία» και όλο τους έφευγε μακρυά από κοντά τους…

Αυτά σαν εισαγωγή για μία Ελληνική εφεύρεση πού τις μέρες αυτές είδαμε να προβάλλεται στο Zougla.gr από έναν Έλληνα επιστήμονα τον κ. Ζωγράφο και πού έχει αφήσει άναυδους τους Φυσικούς επιστήμονες. Η μηχανή του κ. Ζωγράφου λοιπόν ( πού με πολύ θέρμη ομολογουμένως την παρουσίασε σε διαδοχικές εβδομάδες – Πέμπτες ο Μάκης Τριανταφυλόπουλος), είναι ικανή να παράγει ρεύμα και ενέργεια μόνο με ένα απλό ποτήρι νερό !!!
Παρακολουθήσαμε στο αντίστοιχο site όλη την παρουσίαση της μηχανής, είδαμε μέσω λεπτομερών ελέγχων διαφάνειας του πειράματος ότι δεν υπάρχει η ελάχιστη κομπίνα και θεωρήσαμε σκόπιμο εδώ να την παρουσιάσουμε. Όπως είδαμε στα σχετικά στοιχεία και έγγραφα του κ. Ζωγράφου, η εφεύρεση αυτή είχε παρουσιαστεί από το 1985 σε ερευνητικά κλιμάκια του Στρατού, τής Αεροπορίας, και τελευταίως και του Ναυτικού στο αντιτορπιλικό «Βέλος» και έχει υποστηριχτεί με πολύ καλά λόγια.
Έφθασε και στον τότε πρωθυπουργό  Σημίτη πού παρέπεμψε το θέμα σε κάποια επιτροπή ( ως συνήθως ), και από τότε ούτε και ενδιαφέρθηκε ούτε και ρώτησε προφανώς «τι απέγινε μ΄ εκείνη την ενεργειακή εφεύρεση;» και από τότε όπως συμβαίνει πάντα με τά σοβαρά Ελληνικά θέματα «μη τον είδατε, μη τον απαντήσατε, τον Λύγκο τον λεβέντη τον καραμπουζουκλή…»…
Άσχετοι άνθρωποι πού ανεβαίνουν να μας κυβερνήσουν και πού δεν ενδιαφέρονται πέρα από το κόμμα και τους ψήφους τους. Κι΄ όποιος μιλήσει, έ, ψηφίζουμε κι΄ έναν «Νόμο βούρδουλα» μια καί "το Κράτος είμαστε εμείς", και στέλνουμε την σιωπή σ΄ όλη την χώρα…
Θάψανε λοιπόν το θέμα για 30 περίπου χρόνια και αν δεν ήτανε ο γνωστός Μάκης της Ζούγκλας  θα το έθαβαν το θέμα για πάντα !

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2015

Ηλεκτρονικές Λαϊκές αγορές ! Εκσυγχρονισμός, ή εξαφάνιση μικροπαραγωγών μέσα στα σχέδια της Κυβέρνησης;



Περιδιαβαίνοντας τις πρώτες μέρες του Οκτώβρη σε μια Λαϊκή αγορά τυχαίως συνάντησα έναν ακόμη φίλο. Και μάλιστα από τους τελευταίους εναπομείναντας σωστούς  φίλους ο οποίος ανάμεσα στα άλλα μού είπε:


«Δεν σού κρύβω ότι πηγαίνοντας κάποιες μέρες της εβδομάδας στις λαϊκές αγορές πού γίνονται σε διάφορα σημεία της πόλης μας και βλέποντας όλον αυτόν τον πλούτο παραγωγής πάνω στους πάγκους, σε χόρτα, σε φρούτα, σε ψάρια, και γενικά σε όλα τά αγαθά «της γής και της θάλασσας» δεν μπόρεσα παρά να δοξάζω κάθε φορά τον Θεό γι΄ αυτή την επάρκεια αγαθών !


Μας έχει αφήσει ο Θεός τόσα πολλά  αγαθά όλων των ειδών και ποιοτήτων, και δεν μας στέρησε ακόμη αυτό τον φυτικό και ζωϊκό πλούτο «προς βρώση και πόση» μας.  Πού δεν μας στέρησε δηλαδή την βροχή και τά νερά των πηγών  ρίχνοντάς μας σε καμιά μεγάλη ανομβρία και ξηρασία και γιατί όχι και σε μεγάλη δοκιμασία όπως βλέπουμε να γίνεται σε κάποιες άλλες χώρες και σε άλλους λαούς…».



Και ναι μέν οι σκέψεις του αγαθού φίλου είναι σωστές αλλά σήμερα ποιός σκέπτεται έτσι, μια και όλα αυτά, πηγές, ποτάμια, λίμνες, και αργότερα χιόνια  καρποφορίες της γής τα θεωρεί δεδομένα. Καί ότι όπως ο ήλιος ανατέλει πάντα κάθε πρωί έτσι και οί βροχές αν δεν έπεσαν τώρα οπωσδήποτε θα πέσουν μαζεμένες μεθαύριο, και θα μαζέψουμε και τις ελιές μας, και θα έχουμε και την λαδιά μας ( παρ΄ όλες τις «λαδιές» πού κάνουμε απέναντι του Θεού… ),  και ότι όλα θα γίνουν όπως πέρυσι και πρόπερσυ και ουδείς φόβος συντρέχει μη και δεν γίνουν….


Κι΄ έτσι θα κοιμώμαστε ήσυχοι όπως εκείνοι οι συμπατριώτες του Νώε πού σαν άρχισε η ραγδαία βροχή και ανέβαινε του νερού η στάθμη στάθηκαν απ΄ έξω από την κιβωτό και του φώναζαν « Νώε, Νώε, άνοιξέ μας. Είμαι ο κάλφας πού κατράμωσα το καράβι, κι΄ εγώ είμαι ο ξυλουργός πού σούφτιαξα την βάρκα…και άλλα τέτοια παρόμοια…».


Αλλά οι πόρτες είχανε κλείσει και απωλέσθησαν, από τα νερά  άπαντες!


Άλλωστε 120 χρόνια τους φώναζε ο Νώε αλλά ουδείς τον άκουγε, όλοι τον κορόϊδευαν…Εδώ βέβαια είμαστε στην αντίθετη άκρη, στην έλλειψη νερού και σε μια επερχόμενη, γιατί όχι, ξηρασία, οπότε  μόνο όταν κλείσουν οί κάνουλες του ουρανού τότε θα τρέχουμε και δεν θα φθάνουμε…


Είναι όμως μόνο αυτά; Ασφαλώς όχι !