Κυριακή, 25 Αυγούστου 2013

«Αρρωστόχαρτα» και πλαστά πτυχία στήν κατάληψη πολλών Οργανικών θέσεων στην Εκπαίδευση ! Ρακιντζή ξεκαθάρισε...




Ο κύριος Γιάννης καί πάλι αποκαλύπτει... 

 










Τις μέρες αυτές πού η ψυχή του κάθε καθηγητή και της κάθε καθηγήτριας φτερουγίζει «έμπα μέσα – έβγα έξω»  μη ξέροντας πού τελικά θα καταλήξει, θα έπρεπε να ειπωθούν μερικά πράγματα βγαλμένα από τα άδυτα της Μέσης κυρίως Εκπαίδευσης και για το πώς φθάσανε τα πράγματα εδώ πού φθάσανε σήμερα…
Αναζητήσαμε λοιπόν «περισσότερα φώτα» και τα βρήκαμε στο πρόσωπο ενός παλαιού, συνταξιούχου τώρα καθηγητή, πού ήξερε πρόσωπα και πράγματα γιατί για κάποιο φεγγάρι ήταν και συνδικαλιστής, και άς τον πούμε «κύριο Γιάννη». 
Είχαμε και παλαιότερα συζητήσει μαζί του, το 2011, σ΄ εκείνο το «προφητικό» θα λέγαμε άρθρο μας για την σημερινή πραγματικότητα:

«Τσίτες και μαϊμούδες ! Αναμνήσεις ενός εκπαιδευτικού από τις κομπίνες πού συνάντησε στην καριέρα του…»

Ακούστε τι μας είπε τώρα:

« Κοιτάξτε να δείτε. Από χρόνια τώρα τά Πανεπιστήμια είχανε καταντήσει βιομηχανία παραγωγής νέων επιστημόνων βγάζοντας φουρνιές φουρνιές κατά χιλιάδες περισσότερους απ΄ αυτούς πού τα Σχολεία και η κοινωνία είχανε ανάγκη…


Πανεπιστήμιο Πατρών. 
Μιά ακόμη βαρειά βιομηχανία ανέργων...





Αυτό οί Πανεπιστημιακοί το ξέρανε, το ίδιο και η κάθε Κυβέρνηση. Μόνο κάποιος τυφλός δεν θα έβλεπε ότι το καράβι πήγαινε να πέσει σε ξέρα…
Όλοι όμως, γονείς καί παιδιά θέλανε να γίνουνε μηχανικοί, όλοι να γίνουνε γιατροί, όλοι να γίνουνε καθηγητές, γυμναστές, πληροφορικάριοι, όλοι να γίνουν «κάτι» !
Κατέβηκαν από τα χωριά όχι όσοι άξιζαν όπως παλαιότερα αλλά και η κουτσή Μαρία…
Το θέμα το σιγοντάριζαν και οί πολιτικοί πού φοβόσαντε το πολιτικό κόστος για να βγούνε μπροστά και να πούνε 

ΣΤΟΠ, ΩΣ  ΕΔΩ, ΔΕΝ ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΑΛΛΟΥΣ, ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ ΑΛΛΟΙ, ΤΙ  ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ;

Κανείς δεν τούς τόλεγε!




Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2013

Μοσχαράκι ήλθε μόνο του από 15Km μακριά και περίμενε στην πόρτα της Παναγίας Ελεούσας … Ξυπνήστε άπιστοι !



Ιερά Μονή Παναγίας Ελεούσας...
Έξω από τήν πύλη αυτή περίμενε υπομονετικά τό μοσχαράκι...


 




Τις παλαιότερες εποχές, τότε πού οί άνθρωποι είχανε μεγαλύτερη
πίστη στον Θεό, ακούγαμε αλλά και βλέπαμε, ειδικά σε μεγάλες γιορτές Αγίων, θαυμαστά και περίεργα πράγματα…

Αρκετά τέτοια περιστατικά συναντούσαμε εδώ στην περιοχή μας καί στο προσκύνημα του Αγίου Νικολάου Σπάτα Ηλείας όπου έβλεπες διάφορα «ταμένα» στον Άγιο ζώα, αρνιά, κατσίκια, μοσχαράκια, κριάρια, κλπ να ανεβαίνουν χωρίς αλυσίδα τα σκαλοπάτια της Εκκλησίας καί να πηγαίνουν  μετά και να στέκονται μπροστά στην εκόνα του Αγίου Νικολάου πού ήταν έξω, σαν να του λέγανε «Να΄μαι, ήρθα ».

Μερικά μάλιστα σηκώνανε τα δύο μπροστινά ποδαράκια τους και τα ακουμπούσανε στο τσιμεντένιο βάθρο πού είναι και σήμερα η εικόνα!

Από αυτά και μόνο τα περιστατικά θα έπρεπε να έχουν πιστέψει και οί πέτρες, «και οί λίθοι κεκράξονται» πού λέει κάπου ο Χριστός, αλλά δυστυχώς σαν πάρει ο άνθρωπος την κατηφόρα της απιστίας μετά δύσκολα συμαζεύεται η ψυχή και γίνεται η παραμονή μας σ΄ αυτήν την ζωή «ήλθα, είδα, και στην Κόλαση απήλθα…».

Σε κανέναν βέβαια να μη συμβεί αυτό, αλλά ο κίνδυνος να φύγουμε ξαφνικά και απροετοίμαστοι απ΄ αυτή την ζωή είναι μεγάλος !

Πόσοι φίλοι και φίλες μας, νέοι άνθρωποι μάλιστα πού είμαστε μαζί ως χθές και τα πίναμε, δεν φύγανε ξαφνικά για την «άλλη ζωή» μέσα από ένα ξαφνικό τροχαίο; 

Έφυγαν ναί, αλλά απέναντι του Θεού, πνευματικά, ήσαν έτοιμοι για το, τι «εκεί» θα συναντήσουν;

Τις μέρες λοιπόν αυτές, και καθώς πλησιάζει η μεγάλη εορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου θέλησε η Παναγιά μας ν΄ ανοίξει μυστικά τούς ουρανούς και να προσφέρει ένα ακόμη περίεργο θαύμα εδώ στην περιοχή μας…




Σάββατο, 10 Αυγούστου 2013

ΣΠΑΠ – ΣΕΚ -- ΟΣΕ -- ΕΡΓΟΣΕ ! Πωλείται λάδι καλό…





ΕΡΓΟΣΕ,
πενία τέχνας κατεργάζεται...





Το νέο πού κυκλοφόρησε τελευταία είχε οπωσδήποτε την χάρη του…
Μπορεί οί Ελληνικοί σιδηρόδρομοι να πέσανε έξω, να δουλεύουν υποτονικά, να καταργούνε γραμμές, και αντί των εμπορικών τραίνων να βλέπουμε τώρα μόνο Προαστιακούς, αλλά το επιχειρηματικό δαιμόνιο των ιθυνόντων δεν θα άφηνε και τώρα να πέσει…ελιά κάτω πού να μη αποζημιωθεί.

 Αρκετά φάγανε – χάψανε εκείνοι οί ανεκδιήγητοι διευθυντάδες και υπάλληλοι πού «πούλαγαν μεταφορές Αθήνα – Θεσσαλονίκη και βάζανε τα κέρδη στην τσέπη τους. 
Τώρα ο νέος διάδοχος πού λέγεται  ΕΡΓΟΣΕ αλλάζει, άλλαξε, κι΄ ακούστε τι σκαρφίστηκε να κάνει…