Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

Γιορτές και κάλαντα εκείνα τα παλιά, τά ευλογημένα χρόνια…






Οί μέρες αυτές σημαδεύτηκαν από ένα μεγάλο κακό των ανέμων και της θάλασσας. Αλλά και της ανευθυνότητας κάποιων αρμοδίων της ναυτιλίας μας.

Έγραψαν τόσα πολλά άλλα εξειδικευμένα blog και site πού θα γίνουμε βαρετοί αν κι΄ εμείς αρχίσουμε να επαναλάβουμε τά ίδια. Κανείς δεν το περίμενε αυτό το κακό και όμως συνέβει…Πρωτόγονες σκηνές διαδραματίστηκαν πάνω στο δίδυμο «πύρ και θάλασσα». Έλειπε βέβαια «η γυνή» αλλά το «μπρός γκρεμός και πίσω ρέμα» , μπρός φωτιά και πίσω θάλασσα τα λέει όλα…Άς ευχηθούμε μόνο, τέτοια λάθη ανεπίτρεπτα σε μια τέτοια εποχή να μη ξαναγίνουν…Λυπήθηκε ο καλός Θεός όλους αυτούς τους τρομαγμένους, βρεγμένους, φοβισμένους ταξιδιώτες και δεν επέτρεψε τον ολοσχερή αφανισμό τους στον βυθό της θάλασσας μέρες της Γέννησής Του πού πρίν λίγες μέρες γιορτάσαμε..Άς τον ευχαριστήσουν λοιπόν όχι μόνο αυτοί πού διασώθηκαν αλλά και όσοι άλλοι και άλλες ψυχές ενδιαφέρθηκαν και προσευχήθηκαν για την διάσωση γνωστών, ή και άγνωστων ακόμη αδελφών τους….
VIDEO:




---------------------------------------

« Να τά πούμε; Μάς τάπανε άλλοι…»

Κάπως έτσι σύμφωνα με τον τίτλο, τις περισσότερες φορές «απογοητευτικά», εκτυλίσσεται ο διάλογος του «αφεντικού - σπιτονοικοκύρη» με τά παιδιά των καλάντων πού στο πρόσωπό τους αντικρύζουμε το χθεσινό δικό μας πρόσωπο. Ένα πρόσωπο μιάς άλλης εποχής πιο φιλάνθρωπης αλλά και πιο άνετης απ΄ αυτή πού ζούμε σήμερα, και πού όλους μας, μας έχει κάνει λίγο ή πολύ τσιγκούνηδες…

Εκείνη την εποχή λοιπόν πηγαίναμε πόρτα – πόρτα και μαγαζί
-«Nα τα πούμε»;
-«Nα τα πείτε»,
μας αποκρίνονταν.
Kι εμείς τα λέγαμε συνεχίζοντας, εν αγνοία μας, μια παλιά, προχριστιανική παράδοση. «Xριστός γεννάται». Nέο κρασί σε παλιούς ασκούς.
Πηγή:  http://patrablog.blogspot.com 

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

«Καλά Χριστούγεννα» αδελφοί, ναί, αλλά δεν αρκούνε μόνο οί ευχές. Ο κόσμος πεινάει γύρω μας…




Τά φετινά Χριστούγεννα άς γίνουν γιορτή προσέγγισης καί αγάπης πρός τούς φτωχούς αδελφούς μας...
Γιατί σήμερα αυτοί, αλλά αύριο, καθόλου παράδοξο, να είμαστε  εμείς πού θά τρέχουμε μ΄ ένα τάπερ στό χέρι...
Τις μέρες αυτές, πού θάπρεπε νάναι χαρούμενες και γελαστές ( κατά τον ποιητή ), όπως εκείνες τις παλιές εποχές πού ζήσαμε, γυρίζεις το βλέμμα γύρω σου και σπανίως να συναντήσεις ανέμελο και χαμογελαστό πρόσωπο. Τά μαγαζιά κλείνουν το ένα μετά το άλλο και μόνο οι καφετέριες αυτού τού φθηνού εμπορεύματος, του καφέ, δουλεύουν…Παρηγορούν κυρίως την νεολαία αλλά και ανθρώπους πού θέλουν να βγούνε έξω και να ξεδώσουν, να πάρουν τον αέρα τους βρέ αδελφέ, και να μη κλειστούν στους τέσσαρες τοίχους ίδιοι κατάδικοι στην μονοτονία τής ζωής…Δουλεύουν βέβαια και τα καλλυντικά, ουρές βλέπεις στα φωταγωγημένα μαγαζιά τους και η απορία μένει και παραμένει…
--«Μά καλά, με τέτοια ανεργία και ανέχεια ποιές αγοράζουν σήμερα καλλυντικά;».
---«Οί κομψευάμενες, και οί…κοκότες» έλεγε δηκτικά ένας φίλος.
Δεν θα συμφωνήσουμε μαζί του αλλά δεν αποκλείεται αυτή η αγορά «ειδών σωματικής περιποίησης» να είναι ένας ακόμη τρόπος διαφυγής καί εκτόνωσης, όπως ο καφές,  από μία πιεστική προσωπική ανέχεια πού θέλει κάπου να ξεφύγει ακόμη και μέσω ενός φθηνού καλλυντικού…
Είναι όμως μόνον αυτά; Ασφαλώς όχι ! Πίσω απ΄ ότι επιφανειακά φαίνεται υπάρχει μια άλλη τραγωδία πού έχει να κάνει με μία πιο προσγειωμένη ανέχεια…Τι κάνουμε άραγε εδώ στην πολιτεία μας γι΄αυτό το κακό, μέρες Χριστουγεννιάτικες και Πρωτοχρονιάτικες πού μας έρχονται;




Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

Κίνδυνος να χάσουν οι πολίτες τα σπίτια τους σε πλειστηριασμούς, από έλλειψη Νομικής προστασίας…



Η προϊστορία τής μεγάλης απάτης καί τών εκλογών, πού εξ΄ αυτής έρχονται...

------------------- 

Η αντίληψη ότι για να γλιτώσουμε απ΄ όσα κακά μας έχουν τελευταίως βρεί χρειαζόταν να πάρει ο Ελληνικός λαός το λεγόμενο «φάρμακο των εκλογών», βρήκε μια καθολική θα λέγαμε απήχηση αρχής γενομένης από την πρώτη μεγάλη βουτιά προς τα κάτω στο Χρηματιστήριο, πού δείχνει τώρα το τι θα επακολουθήσει…!Και αυτό φαίνεται να
είναι η αρχή ενός κεφαλαίου μεγάλων θεμάτων πού άνοιξαν και θ΄ ανοίξουν, ένα από τα οποία είναι και οί πλειστηριασμοί …




Ο οικονομικός αναλυτής Rodney Shakespeare στο Russia Today ξεμπροστιάζει την Τροίκα και την Φασιστοκρατούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση σε ένα βίντεο που πρέπει να δούν όλοι οι Ελληνες.-----------------------------------

Έτσι λοιπόν οί επικρεμάμενοι κίνδυνοι επί των κεφαλών τού πολίτη άνοιξαν τον δικό τους χορό με την απεργία των δικηγόρων παύοντας έτσι την προσωπική και διά μαρτύρων υπεράσπιση φτωχών ανθρώπων πού θα χάνουν τα σπίτια τους, όχι πιά αντιστεκόμενοι με προσωπική εμφάνιση και διαμαρτυρία τους στα δικαστήρια αλλά με βάση συζητήσεων εικονικών θεατρικών διαλόγων όπως περίπου γίνεται διαβάζοντας κανείς κείμενα θεατρικών έργων:

Κατηγορούμενος: μού συνέβει αυτό κι΄ αυτό…

Μάρτυρας: Δεν ήταν έτσι τα πράγματα, αλλά…

Δικηγόρος: Ο κατηγορούμενος δεν έκανε αυτό, αλλά…

Εισαγγελέας: …

Δικαστής:….

Θα δίνει γραπτό κείμενο ο καθένας και αντιπαραβάλλοντας το δικαστήριο τα γραπτά του καθενός θα βγάζει τελικά ( μέσω χαρτοπολέμου ) την απόφαση !

( Δηλαδή : «βαράτε με κι΄ άς κλαίω…»)

Η ουσιαστική απομάκρυνση των δικηγόρων από την προστασία του πολίτη είναι μιά Παγκόσμια Ελληνική πατέντα για όλες τις δικαιοσύνες της γής,ώστε με άνεση να γίνονται οί πλειστηριασμοί καί χωρίς αντίσταση !

 

Η επέκταση των πλειστηριασμών και το χάσιμο των σπιτιών κάθε πολίτη πού μπορεί να χρωστάει ακόμη και 800 ευρώ  είναι ένας υπαρκτός κίνδυνος πού ίσως σύντομα γίνει ένα ανάλγητο και αδηφάγο τέρας…Από την άλλη πλευρά η αντίσταση του Νομικού κόσμου των Ελλήνων δικηγόρων απέναντι στις τελευταίες νομοθετικές ρυθμίσεις όπου οί μάρτυρες καταργούνται και οί δίκες θα γίνονται στα χαρτιά όπως περίπου τα δοκίμια θεατρικών συζητήσεων είναι το άλλο μεγάλο θέμα πού επικρέμαται επί των κεφαλών μας και πού δυστυχώς τα ΜΜΕ αιδημόνως αποκρύπτουν ( γιατί άραγε ; ) καί ο κόσμος έχει μεσάνυχτα. Άς δούμε όμως πιο αναλυτικά το θέμα αυτό.  



Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

Τό «βιογραφικό σημείωμα» του Αγίου Ανδρέα για να προσληφθεί» στην ομάδα των Αποστόλων…




Ο Απόστολος Ανδρέας κήρυξε κατά την παράδοση στην Συρία, Βιθυνία, Πόντο και μετά στην Σκυθία, την νότιο δηλαδή Ρωσία...

Έφθασε μέχρι του Δνείπερου ποταμού και τού τόπου πού σήμερα είναι κτισμένο το Κίεβο.

Πέρασε βέβαια η εορτή του Πολιούχου μας Αγίου Ανδρέα, έγραψαν άλλοι για την γεμάτη διωγμούς ζωή του, έγιναν τόσες και τόσες εκδηλώσεις μέσα στα λεγόμενα Πρωτοκλήτεια, αλλά πάντα κάθε εορτή έχει έναν μεθεόρτιο κύκλο κάποιων ημερών πού λήγει την 7η ημέρα, ώς «απόδοση» της εορτής.

Είμαστε λοιπόν ακόμη  μέσα στις μέρες αυτές, και δεν μπορέσαμε να αρνηθούμε για δημοσίευση ένα πολύ ενδιαφέρον μικρό κείμενο πού μας στείλανε :


«….Τις μέρες αυτές πού η τοπική Εκκλησία των Πατρών τίμησε τήν μνήμη ενός μεγάλου Αποστόλου, τοῦ Αγίου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου, θα ήθελα  νά ξεκινήσω τις σκέψεις μου μέ ἕνα απλό ἐρώτημα :


Αλήθεια, ἄν σ΄ όλους εμάς ἔλεγε σήμερα ὁ Χριστός «θέλω νά σᾶς προσλάβω στην ομάδα τῶν Ἀποστόλων, νά γίνετε κι΄ εσείς Απόστολοι, και θέλω να μοῦ φέρνατε ἕνα βιογραφικό σας να δώ πώς βλέπετε κι΄ εσείς τον εαυτό σας…», τί θά τού γράφατε μέσα;

Μή βιάζεσθε νά ἀπαντήσετε.
Τό ἀπήντησε σήμερα ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, στό κείμενο πού θα διαβάσουμε λίγο παρακάτω :


«…Ἀδελφοί !  Νομίζω ὅτι ὁ Θεὸς ἄφησε ἐμᾶς τοὺς Αποστόλους νὰ ἐμφανισθοῦμε σαν τους πιο τελευταίους, σὰν καταδικασμένους εἰς θάνατον πού βαδίζουν στον τόπο της εκτέλεσης…
Διότι  γίναμε μολόγημα και  παράδοξο θέαμα  σε όλο τον κόσμο, στοὺς αγγέλους πού θαυμάζουν, καὶ στοὺς ἀνθρώπους πού μας χλευάζουν...



Ἐμεῖς, ( μ΄ αυτές τις ταλαιπωρίες και τους διωγμούς για την πίστη μας στον Αληθινό Θεό )  θεωρούμαστε  μωροὶ και ανόητοι  χάριν τοῦ Χριστοῦ, ενώ σεῖς ( πού δεν μάχεσθε για την ίδια πίστη αλλά από μακριά και χωρίς κινδύνους στέκεσθε ) θεωρείσθε  φρόνιμοι ἐν Χριστῷ· ἐμεῖς θεωρούμαστε ἀδύνατοι, εσεῖς δυνατοί· εσεῖς ἔνδοξοι, ἐμεῖς ἄσημοι ( χωρίς καμία δόξα και αξίωμα και επί πλέον κυνηγημένοι…).



Από την ημέρα πού λάβαμε το Αποστολικό αξίωμα  ώς αὐτὴ τὴν ώρα ( πού σας γράφω αυτό το γράμμα ) καὶ πεινᾶμε καὶ διψᾶμε, δεν έχουμε ρούχα να προφυλαχτούμε από την κακοκαιρία μέσα στις διαδρομές από πόλι σε πόλι, δεχόμαστε ραπίσματα και γρονθοκοπήματα  από τους αντίθετους, διάγομεν βίον πλανόδιο, κοπιάζουμε ἐργαζόμενοι μὲ τὰ ἴδια μας τὰ χέρια ( και δεν ανεχόμαστε να μας ταϊζουν άλλοι...)


Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

Και οί ταξιτζήδες έχουν ψυχή ( και καλά αισθήματα…)





Ο Τάσος ο ταξιτζής δείχνει χαρούμενος τον νέο πενταψήφιο τηλεφωνικό αριθμό που θα μπορεί να καλεί κάποιος για ταξί .

( Αρκεί βέβαια να υπάρξουν πελάτες…)
----------------------



Δέν αμφιβάλλει κανείς ότι λίγες, ή πολλές φορές στήν ζωή μας έχουμε συναντήσει συμπεριφορές ταξιτζήδων πού λίγο πολύ μάς έχουν τρομάξει.

Όχι όμως, ότι όλοι είναι έτσι !

Αυτοί, οί «κακοί» ( άς το πούμε έτσι ) είναι οί εξαιρέσεις, πού όμως δεν κάνουν και τον κανόνα.
Και εδώ στην πόλη μας αλλά και αλλού, έχουμε συναντήσει σωστούς επαγγελματίες και σε κυκλοφοριακή συμπεριφορά αλλά και σε ευγενική αντιμετώπιση.

Κάποιοι παλαιοί «Γιαγκούλες» πού υπήρχαν παλαιότερα πού σήκωναν μανιβέλλα, ή και κατσαβίδι στην πρώτη διένεξη κι΄ έξυναν τα νύχια τους για καυγά, και ακόμη κάποιοι «πονηροί» και μάγκες σπανίως τούς συναντάμε σήμερα…
Θές η οικονομική κατάσταση πού ψάχνουνε τώρα όλοι «με το δίκανο  για να χτυπήσουνε πελάτη», θές η συναδέλφωση με τους υπόλοιπους λόγω οικονομικής δυσπραγίας όλων, θές το ένα θές το άλλο, το πρόβλημα απρεπούς συμπεριφοράς πάει για εξάλειψη. Πιστεύουμε…

Ίσως κάπου να παραμένει «η προπετής» κυκλοφοριακή αγωγή και η καταπάτηση του ΚΟΚ  σταθμεύοντας όπου τους καπνίσει, αυτό ναί, υπάρχει και δύσκολα το βλέπουμε να θεραπεύεται…
Σήμερα όμως θα μιλήσουμε για έναν σωστό ταξιτζή και ευχόμαστε να υπάρχουν και άλλοι σαν κι΄ αυτόν εδώ στην Πόλη μας.
Και αν έχετε συναντήσει κι΄ εσείς κάτι παρόμοιο μπορείτε να μας γράψετε για δημοσίευση…

Για έναν καλό ταξιτζή λοιπόν  ένας φίλος μας γράφει :
  «….Πριν από 20 περίπου χρόνια» εργαζόμουν ως ταξιτζής για να ζήσω.
Ήταν μια ευχάριστη δουλειά για κάποιον που δεν θέλει ένα αφεντικό συνέχεια πάνω από το κεφάλι του, αλλά και για κάποιον που του αρέσει να γνωρίζει συνέχεια ανθρώπους.

Ένα βράδυ λοιπόν συνέβη κάτι  τό καταπληκτικό. Κάτι που θα το θυμάμαι για πάντα...




Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2014

Ξυπνάτε Έλληνες, το σκότωμα του εαυτού μας δεν είναι λύση !






Ατομικά στοιχεία υπαλλήλου πρός εκκαθάριση !







Τό άν πίσω απ΄ όλα αυτά τα στοιχεία βρίσκεται ένας συνάνθρωπος, πού εσύ Υπουργέ τού σήμερα ( όχι όμως καί τού αύριο) θά τόν ρίξεις στό βάραθρο αυτό φαίνεται εσένα ψυχολογικά λίγο σέ αγγίζει...


Εσύ Υπουργέ μου Ιεροεξεταστή θα πάς το βράδυ στό παλατάκι σου , θα φάς όλα τα αγαθά τής γής μέσα στήν θαλπωρή τού σπιτιού σου, με τήν γυναικούλα σου καί τα παιδάκια σου καί γιατί όχι καί τα σκυλάκια σου...


ΕΣΥ θα περάσεις καλά!


Τούς άλλους όμως τούς συνανθρώπους σου, πού μ΄ ένα χαρτί τούς κάνεις ΕΞΩΣΗ  από την ζωή αυτή, τούς σκέφθηκες;

Έ, έτσι λοιπόν όπως δεν τούς σκέφθηκες εσύ αλλά με ασπλαχνία καί σάν ένα Νούμερο τούς είδες, έτσι δεν θα σε σκεφθεί κι΄ εσένα ο Θεός τήν ώρα τής φρικτής Κρίσης Του !

----------------------------

Η τελευταία αυτοκτονία του Σχολικού φύλακα εδώ στην περιοχή μας καθώς και η πρωτοβουλία του νέου Δήμαρχου Κώστα Πελετίδη να παραβρεθεί στην κηδεία του σε ένδειξη συμπαράστασης στην οικογένειά του αλλά και διαμαρτυρίας για τις συνεχιζόμενες απολύσεις ήταν μια παρήγορη νότα μέσα στην θλιβερότητα της περίπτωσης…




"Ακολούθησε τό φώς τής ζωής".

Ένα κοινωνικό μήνυμα από τήν Περιφέρεια Κρήτης: "


-------------------------------------

Έχουμε φαίνεται συνηθίσει εμείς οί ΝεοΈλληνες σε μία απαρήγορη τακτική και με το παραμικρό εμπόδιο τραβάμε ανυπόμονα το οποιοδήποτε «κουμπούρι» βρεθεί μπροστά  μας πού μας στέλνει στον Άδη !


Και αν μέν ζούσαμε σε μια προχριστιανική εποχή όπου όλοι οί άνθρωποι καλοί, κακοί, δίκαιοι, και αμαρτωλοί πηγαίνανε στον Άδη περιμένοντας την έλευση του Χριστού και την δική τους από τον Άδη σωτηρία, τότε άς πούμε ότι υπήρχε μια διέξοδος και πόρτα σωτηρίας ακόμη και στον Άδη. Γιατί κάποτε, αν ήθελαν και αν πίστευαν, έστω και ως ψυχές θα εσώζονταν.

Εδώ όμως, ζώντας στα μεταχριστιανικά χρόνια τα πράγματα για τους αυτοκτονούντες και τούς «θέλοντας ιδείν Θεού πρόσωπο» είναι δύσκολα, και ο φόνος του εαυτού τους ισοδυναμεί με προσωπική αυτοκαταστροφή και έγκλημα…

Παρά ταύτα το κακό συνεχίζεται και κάθε μέρα διαβάζουμε, ακούμε, βλέπουμε κάποιες απογοητευμένες ψυχές να φεύγουν για τον άλλο κόσμο νομίζοντας , λανθασμένα βέβαια, ότι «εκεί» πού θα πάνε θα παρηγορηθούν…
Ότι θα ξεφύγουν από τον εδώ κόσμο της κακίας ( και γιατί όχι και της…Εφορίας ), ότι «εκεί» θα βρεθούνε πάλι με τους φίλους τους και ότι ( όπως έλεγε κάποιος γλεντζές ) «θα πίνουμε τα ουζάκια μας τραγουδώντας Καζαντζίδη»!!!

Κούνια πού μας κούναγε όμως, μιά και οί μετά θάνατον καταστάσεις έχουν «άλλου είδους περιπέτειες» πού φρικτόν είναι και το λέγειν…






ΠΟΕ-ΟΤΑ: Ηθικός αυτουργός η κυβέρνηση...

«Η αυτοκτονία του απολυμένου σχολικού φύλακα, πατέρα δύο παιδιών, προκαλεί οργή στον κλάδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την ανθρωποκτόνα νεοφιλελεύθερη πολιτική των μνημονίων που εφαρμόζει κατά γράμμα η κυβέρνηση Σαμαρά και Βενιζέλου, πιστή στις εντολές των τοκογλύφων δανειστών»
υπογραμμίζει από την πλευρά της η ΠΟΕ-ΟΤΑ.




Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

«Βομβαρδίστε την Πάτρα» ! 193 τά πρώτα θύματα της Πάτρας…




Μηχανικοί τής Ιταλικής πολεμικής Αεροπορίας καθώς ετοιμάζουν τίς βόμβες ( κάτω ),  σέ έναν από τούς "Πελαργούς" μάρκας FIAT...Κάπως έτσι έγινε καί με την θανατηφόρο "επίσκεψή" τους στήν Πάτρα μας το 1940...

Διαβάζοντας παλαιές περιγραφές εκείνων των περιστατικών του ΄40  δεν μπορώ να μη σταθώ με δέος και σεβασμό μπροστά στον πατριωτικό ενθουσιασμό αλλά και στην δύναμη ήθους εκείνων των ανθρώπων της Πολιτείας μας…

Οί παρακάτω περιγραφές μιλούν από μόνες τους αλλά ταυτόχρονα δίνουν και ένα ερέθισμα σύγκρισης με τις εντελώς διαφορετικές  θέσεις και προτεραιότητες του σημερινού κόσμου και της νεολαίας ιδιαίτερα…

Κατάσταση απογοητευτική όπως την ζούμε και την βλέπουμε σήμερα…Μακάρι να μη γίνει ποτέ πόλεμος !

Αλλά αν γίνει και δούμε καμιά επιστράτευση, σε μια νεολαία του φραπέ και της καφετέριας όπως οί πολιτικοί μας με την ανεργία την κατάντησαν, πολύ φοβόμαστε για την όποια συνέχεια... Καί μήπως στο τέλος πάνε μόνοι τους οί πολιτικοί να πολεμήσουν…

Θα πάνε όμως ; Ή μέ το πρώτο αεροπλάνο θα ροβολήσουν πρός τήν Ευρώπη;

Άς δούμε όμως τι συνέβει την μέρα εκείνη του ΄40 εδώ στήν Πολιτεία μας…
Για τον πρώτο βομβαρδισμό επί Ελληνικού εδάφους, αυτόν της πόλης των Πατρών, η εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» της Τρίτης 29 Οκτωβρίου 1940 περιγράφει:
«Άνανδρος βομβαρδισμός κατά αμάχου πληθυσμού».
Εκ των σημερινών βομβαρδισμών κατά της πόλεως Πατρών υπό Ιταλικών αεροπλάνων διεπιστώθησαν μέχρι στιγμής 50 νεκροί, τραυματίες 100 επί αμάχου πληθυσμού. Επίσης εφονεύθη εις αστυνομικός και ετραυματίσθησαν 3. Ζημίαι εις κτίρια ελάχισται.
Ο υπερβολικός αριθμός των θυμάτων οφείλεται εις το γεγονός ότι ο άμαχος πληθυσμός παρέμεινε κατά την ώραν του βομβαρδισμού εις ακάλυπτους χώρους και δεν ετήρησε τα στοιχειώδη μέτρα αυτοπροστασίας, καταφεύγων κατά τη διάρκεια του συναγερμού εις υπόγειους χώρους, ή έστω ισόγειους των οικίων τους προχείρως διασκευασμένους».
Τελικά όμως οι νεκροί, όπως δημοσίευσε στις 28.10.1945  η εφημερίδα «ΣΗΜΕΡΙΝΗ»,  ήσαν ακριβώς 193 άτομα, εκ των οποίων 125 άνδρες, 43 γυναίκες και 25 παιδιά.
Ο βομβαρδισμός της Πάτρας ξεκίνησε στις 9 και 45 το πρωί και ολοκληρώθηκε με τα αναφερθέντα αποτελέσματα το μεσημέρι της ίδιας ημέρας.

Πραγματοποιήθηκε από την 116η ομάδα των Πελαργών του 277ου σμήνους της ιταλικής αεροπορίας, υπό την αρχηγεία του σμηνάρχου Κάρλο Ρίνα…

Πηγή:  http://patrablog.blogspot.com 

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

Πρωτόγονο και χωρίς «ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΑΡΑΠΟΝΩΝ ΠΟΛΙΤΗ» το Δημοτικό Ιστολόγιο ΠΑΤΡΑΣ !




Ο Περιφερειάρχης, από παντού πολιορκούμενος !
Καί από τό ΚΑΣ  τής Αρχαιολογικής ( γιατί άραγε τον ρίχνει στίς καλένδες, τί παιχνίδια παίζονται ;), καί από τούς κατοίκους...





Τις μέρες αυτές πού τα Ταμπάχανα της Πάτρας βράζουνε μέσα στο καβούκι τους αλλά και γύρω από την πλατεία τους, με τον Περιφερειάρχη Απόστολο Κατσιφάρα να δίνει με πολύ ενδιαφέρον και  αγωνία την μάχη του, μία με την Αρχαιολογική υπηρεσία, και μία με τους κατοίκους της περιοχής πού τον έχουνε περικυκλώσει,
δεν μπορούμε παρά θυμηθούμε και τις όποιες παλαιότερες αναφορές μας είχαμε κάνει για την Μικρή Περιμετρική Πατρών τότε πού όλοι την είχαν ξεχάσει και δεν γνώριζαν κάν, αν υπήρχε τέτοιος δρόμος !


Κι΄ όμως ήταν έτοιμος κατά 80% και περίμενε κάποιον δραστήριο άνθρωπο να κάνει την δεύτερη και μέχρι τέλους εκκίνηση…

Και αυτά μέν για το έργο πού «ολημερίς το κτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν…» γιατί το έκλεβαν το βράδυ «οί συνήθεις Ρομά, Πακιστανοί, και Ρουμάνοι» προκαλώντας ανυπολόγιστες ζημιές στις ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις του στους δρόμους και στα τούνελ  πού τα απογύμνωσαν, με κόστος πάνω από 150.000 ευρώ !
Ελληνικέ λαέ τώρα πλήρωνε τις αβλεψίες της καθυστέρησης του έργου για 10 χρόνια τώρα, καθώς και της μηδαμινής φύλαξης !
Περιδιαβαίνοντας  λοιπον αρκετές φορές τους δρόμους αυτής της πολιτείας, είτε εποχούμενοι, είτε με τα πόδια και βλέποντας με κριτικό ομολογουμένως βλέμμα  τις διάφορες ελλείψεις, παραλείψεις, και διάφορες άλλες  καταστάσεις πού υπάρχουν, τόσο από πλευράς Δημαρχίας όσο καί από πλευράς πολιτών, μοιραία καταλήγουμε κάποιες φορές σε πολύ θλιβερά συμπεράσματα…






Πολίτες παντελώς αδιάφοροι πλήν ελαχίστων εξαιρέσεων, πού ενώ βλέπουν πχ. μια μεγάλη λακούβα μέσα στην μέση τού δρόμου  και τον επικρεμάμενο κίνδυνο να πέσει κάποιος μέσα, ειδικά δίκυκλο, και να τραυματιστεί σοβαρά ο αναβάτης, εν τούτοις δεν σηκώνουν το χεράκι τους να κάνουν ένα τηλεφώνημα στους αρμόδιους και να δώσουν  έτσι για την συνείδησή τους, αυτή την βλάβη…
Δυστυχώς, παρακολουθώντας τόσα χρόνια τα «ανά την πόλη» προβλήματα έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν έχουμε ενεργούς πολίτες αλλά ότι είμαστε αδιάφοροι , και πιθανόν «ψεκασμένοι…» ( όπως μας έλεγε κάποιος… «συνομωσιολόγος» ), περιμένοντας κάποιον ά…..ααααλλον να ενδιαφερθεί, κάποιον ά….αααααλλον να τρέξει αλλά όχι πάντως εμείς…

Πηγή:  http://patrablog.blogspot.com  


Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

Ο Γιάννης Αγιάννης των 62 Εκκλησιών, ο επίσκοπος Μυριήλ, και ο Επίσκοπος Πατρών Χρυσόστομος…




Κάθε αντικοινωνική
συμπεριφορά έχει φυσικά καί το όποιο κόστος της...

-------------------------













Η είδηση μας ήλθε πρωϊ – πρωϊ  και κατακέφαλα, κι΄ έκανε τον γύρο στα τραπεζάκια του πρωϊνού καφέ :
« Ριψοκίνδυνος και…αθεόφοβος ! Άνοιξε 62 Ναούς μέσα σε 1,5 χρόνο !». ( «Γνώμη»16-17 Οκτ.).
Τόν επισκέφθηκε και ο Μητροπολίτης μας !




Εδώ από παλαιότερη επίσκεψη τού Μητροπολίτη Πατρών στίς φυλακές Αγίου Στεφάνου...


-----------------------










Ιδέα δεν είχαμε εμείς για όλα αυτά και πώς να είχαμε αφού σαν φιλήσυχοι πολίτες κοιμόμαστε, «άδικοι εν μέσω δικαίων»  πού λέει και ο ποιητής αλλά παρά ταύτα ένας παλιός καθηγητής συνταξιούχος τώρα, ο λεγόμενος «Φιλόλογος» πήρε τον λόγο κάνοντας μικρή εισαγωγή και από την προσωπική του ιστορία :


«…Όταν ήμουνα μικρός», μας εξομολογήθηκε, διάβαζα πολύ Ελληνική και ξένη λογοτεχνία. Υπήρχε τότε μια δανειστική Δημοτική βιβλιοθήκη εδώ στην Πάτρα τα λεγόμενα «Λαϊκά Αναγνωστήρια»
όπου χιλιάδες συγγραφικά έργα δίνονταν επί προθεσμία, και πάντα μόνο ένα βιβλίο, όχι περισσότερα, προφανώς μήπως και χαθούν…

Υπήρχε θυμάμαι τότε σαν διευθύντρια μια συμπαθητική κυρία μεγάλης ηλικίας η λεγόμενη «κυρία Τούλα» (
για όσους και όσες έζησαν εκείνη την εποχή θα την θυμούνται ) πού με είχε συμπαθήσει ( προφανώς για την συνέπειά μου ) και μού δάνειζε όχι μόνο ένα, αλλά  2 και 3 βιβλία μαζί τα οποία τα έβαζα υπό μάλης, μια και δεν υπήρχαν τότε πλαστικές σακούλες, και αναχωρούσα τάχιστα για ανάγνωση.

Και βέβαια, κάποια μαθήματα τα φόρτωνα στον κόκκορα…

Το δε καλύτερο βιβλίο πού διάβαζα και ξαναδιάβαζα ήταν «Οί Άθλιοι» του Ουγκώ, ίσως γιατί κι΄ εγώ κουβαλούσα την αθλιότητα της φτώχειας μέσα μου, αλλά και έξω μου…
Αναπολώντας τώρα τα παλιά, θα έλεγα ότι είναι κρίμα πού εκείνα τα Λαϊκά Αναγνωστήρια έκλεισαν και συγχωνεύτηκαν με την Δημοτική βιβλιοθήκη. 

Άκουσα ότι ο βαθύτερος λόγος πού έκλεισαν ήταν γιατί ο κόσμος σήμερα δεν διαβάζει βιβλία αξίας αλλά βιβλία της οκάς πού τα βαφτίζουν best sellers
Κι΄ ακόμη  ότι η νεολαία ασχολείται σήμερα με υπολογιστές και κινητά, πού τά έχει σαν σκουλαρίκια στ΄ αυτιά τους και τους βλέπεις καθημερινά στο σουλάτσο με κάτι καλώδια τυλιγμένα στο κεφάλι τους, μέ ανάλογη πόζα και με τον καφέ στο χέρι για να είναι πιο trendy  και cool

Κι΄ όχι μόνο μαθητές και παιδιά μικρής ηλικίας αλλά μεγάλοι και μεγάλες κυκλοφορούν μιλώντας στούς δρόμους έχοντας κάτι άσπρα καλώδια στο κεφάλι τους, κάτι μαύρα κέρατα στ΄ αυτιά τους, ή με κάτι φωτεινά μανταλάκια να αναβοσβήνουν καρφιτσωμένα στο πουκάμισο και στο σακάκι τους περιμένοντας το…χαμπέρι!


Τά άλαλα και τά μπάλαλα προφανώς πού προφητεύει εδώ και 230 χρόνια περίπου ο Πατροκοσμάς είναι τώρα εδώ και διευθύνουν τον κόσμο με την παρουσία τους…
Αυτά μας είπε ο «Φιλόλογος» και σώπασε αφήνοντάς μας τα άλλα να τα υποθέσουμε εμείς…


Η είδηση όμως ήταν μία, με πολλές προεκτάσεις όπως μάθαμε πέρα από τον τίτλο: « Ριψοκίνδυνος και…αθεόφοβος» !.
Τι όμως είχε συμβεί;



Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

Ζητείται νέος σοφός Σολομών να δώσει λύση ! Πλαστά χαρτιά και αυτοκτονίες…




Κανένας ποτέ δεν περίμενε ότι αυτή η προσπάθεια εκσυγχρονισμού τής Κρατικής μηχανής θα συναντούσε, πλήν της άρνησης αξιολόγησης και την πρώτη αυτοκτονία συμπολίτη  μας καί μάλιστα εν μέσω φρικτών πόνων...

Η φράση «θα χυθεί αίμα…» πού κάποιοι πρό καιρού εξεστόμισαν όταν άρχισαν οί έλεγχοι και πού μερικοί εκτίμησαν ότι  υπονοούσε «επανάσταση και ότι προκύψει…», μας δίνει σήμερα μια άλλη διάσταση πού ελάχιστοι ίσως είχαν φανταστεί…

Έτσι λοιπόν η αρχή πού έγινε με αναδρομικούς ελέγχους γνησιότητας πτυχίων και δικαιολογητικών  υπηρετούντων υπαλλήλων, είχε τώρα το πρώτο της θύμα και το πρώτο της αίμα...


Ο έλεγχος αυτός, καθ΄όλα νόμιμος και απαιτητός από μεγάλο μέρος της σημερινής κοινωνίας πού πολλά μέλη της αδικήθηκαν από άλλους πού κατέλαβαν παράνομα θέσεις, επέπεσε σαν οδοστρωτήρας επάνω σε παλιούς και νέους λαθρεπιβάτες του Δημοσίου…

Διορισμένους  με κάτι απίθανα έως και πλαστά δικαιολογητικά πού όμως κάποιοι άλλοι τους υπέδειξαν και τους συμβούλευσαν πώς θα τα χρησιμοποιήσουν ( συνηθέστατα πολιτικοί και κομματάρχες), και ακόμη ποιός άνθρωπος «δικός τους» στο τάδε γραφείο θα τους περίμενε να τά παραλάβει…

Και πού τελικά, όλοι αυτοί, πολιτικοί και κομματάρχες ( ως επί το πλείστον ), ήταν αυτοί πού τούς οδήγησαν και στον τάφο...

Πηγή:  http://patrablog.blogspot.com 

Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2014

Αρκετά ! Βγάλτε τίς χειροπέδες από τον κόσμο, δεν είναι όλοι κακοποιοί, χρεωφειλέτες είναι !



Ευγένεια και χρήση χειροπέδων  μόνο όταν είναι αναγκαίο κατά τη σύλληψη οφειλετών του Δημοσίου, συστήνει ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Νίκος Παντελής.


-----------------

Πάνε τώρα μερικά χρόνια αφ΄ ότου αρχίσαμε σαν απλοί, έστω και περίεργοι πολίτες, να παρακολουθούμε στα ΜΜΕ έναν υπερβολικό διασυρμό ανθρώπων από την Αστυνομική Εξουσία…
Έναν διασυρμό πού μερικές φορές έφθανε στα όρια της υπερβολής, τόσο από τους πηχιαίους τίτλους όσο και από τις εικόνες πού πολλές φορές τον συνόδευαν.
Διασυρμός ανθρώπων, πού τους συνελάμβαναν μέσα ή έξω από το σπίτι τους γιατί χρωστούσαν στην Εφορία, στο ΙΚΑ, σε κάποιο Ταμείο, ή ακόμη καί στον μπακάλη της γειτονιάς, και πού τους περνούσαν χειροπέδες σαν τους τελευταίους κατάδικους του Ελληνικού υποκόσμου…
Πού τους τραβολογούσαν στους δρόμους κλειδωμένους με αλυσίδες για μια οικονομική παράβαση, γιατί δεν είχαν να πληρώσουν τα απαιτούμενα, γιατί δεν είχαν άδεια πού πουλούσαν κουλούρια και κάστανα, γιατί πουλούσαν αναπτήρες και ομπρέλες χωρίς την απαιτούμενη άδεια…
Το ότι τους συνελάμβαναν δεν έφθανε, ήθελαν φαίνεται και την διαπόμπευσή τους .
Όπως συνέβη και μ΄ εκείνον τον πρώην Δήμαρχο Θεσσαλονίκης , τον Παπαγεωργόπουλο, πού τον πηγαίνανε σιδηροδέσμιο για να δικαστεί..Μόνο μπάλες σιδερένιες δεν του βάλανε στα πόδια του ανθρώπου για να είναι πλήρης η διαπόμπευση…




Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2014

Φόροι, φόροι, φόροι θανατηφόροι ! Από τον φόρο Κιουρέκ Αξεσί , σήμερα στον ΕΝΦΙΑ…





Βαράτε τόν Γκιαούρη να πληρώσει...

Νά μαρτυρήσει πού έκρυψε τα λεφτά πού απέσυρε από την Τράπεζα;







Ψάχνοντας λίγο λίγο μέσα στο θησαυροφυλάκιο της Διαδικτυακής Πανδώρας για να καταλάβω κι΄ εγώ, από πού τέλος πάντων και με τι ριζικές καταβολές μάς ξεφύτρωσε αυτός ο άθλιος  ΕΝΦΙΑ,  έπεσα σ΄ ένα άρθρο μιάς «ελεύθερης πένας» και είδα την μακρά προϊστορία του στον Ελληνικό, Τουρκοκρατούμενο τότε, χώρο μας…

Να πούμε, να σκεφθούμε, και να συλλογισθούμε λοιπόν, μήπως  τελικά  οί άνθρωποι εκείνοι, πού επανέφεραν σήμερα τον ΕΝΦΙΑ  στον ελεύθερο πιά τόπο μας, ανήκουν στην γενιά εκείνων των δυναστών και των Τουρκοπροσκυνημένων ;

Δεν το λέμε εμείς, αλλά άς το κρίνει από τις πράξεις τους ο λαός πού πάνω στό ημιθανές και ξεψυχισμένο σώμα του πάνε τώρα να του πάρουνε και το σπίτι του…

Και να το δώσουν μετά σε τιμή «ευκαιρίας», σε κάθε Γερμανό, Άγγλο, Γάλλο, και Πορτογάλλο γιατί  «η Ελλάδα τώρα έχει ανάπτυξη και είναι μια φθηνή χώρα».

«Ανάπτυξη» και «άνοιγμα αγορών»  από την ανάποδη, και από την άγρια φορολογία και αρπαγμό των οικονομιών του λαού…

«Διαμερίσαντο τα ιμάτιά μου εαυτοίς, και στον ιματισμό μου έβαλλον κλήρο…» λέει κάπου προφητικά η Αγία Γραφή για τον διασκορπισμό των ενδυμάτων του Θεανθρώπου Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, πού την ώρα της Σταύρωσης και κάτω από τον Σταυρό έπαιζαν στα ζάρια οι ανάλγητοι στρατιώτες τα ρούχα του…

Έτσι  λοιπόν…


Πηγή:  http://patrablog.blogspot.com  


Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Τά δύο λιμάνια της Πάτρας και το θαλάσιο μπάχαλό τους…


Λιμάνι τής Πάτρας 

στήν εποχή τής σταφίδας ! 

Παλιές ανέμελες εποχές, οί μπόρες ήλθαν αργότερα...




Πηγαίνοντας  προχθές με το αυτοκίνητο κάπου εκεί στο Κουκούλι  και πάνω στο φανάρι της Βενιζέλου, διερχόμενος οδηγός ανοίγοντας το παράθυρο του αυτοκινήτου του με ρώτησε με απορία:


--Από την Βενιζέλου μπορώ να βγώ στο λιμάνι;

-- Βεβαίως του είπα, αλλά σε ποιό από τα δύο λιμάνια θέλετε;

-- Μά υπάρχουν δυό λιμάνια; Δεν βλέπω πουθενά πινακίδες !

--Ακριβώς, τού είπα. Τέρμα Βενιζέλου και αριστερά είναι το Νέο λιμάνι  για Ιταλία, και τέρμα  δεξιά θα βρείτε το παλιό λιμάνι για τά νησιά ! Πού θέλετε να πάτε;

Με κοίταξε απορημένος ο άνθρωπος  πρίν πατήσει γκάζι και φύγει γιατί άναψε πράσινο, πρώτη φορά φαίνεται τα άκουγε όλα  αυτά « άλλος για Χίο τράβηξε κι΄ άλλος για Μυτιλήνη…» Ιταλία, νησιά.. καί άντε να βρεί άκρη ο κάθε ταξιδευτής πού πρέπει νάχει το λυχνάρι του Διογένη για να πάει στον θαλάσιο προορισμό του..

Με αφορμή λοιπόν αυτό το μπάχαλο των «δυό λιμανιών της Πάτρας» αλλά και ενός 3ου  "Εμπορικού", σε συνάρτηση με τήν σχεδόν παντοειδή  έλλειψη πινακίδων εξυπηρέτησης  πεζών και οδηγών γράφουμε τώρα τά παρακάτω…
Πάνε λοιπόν  αρκετοί  μήνες τώρα πού εμείς εδώ οί Πατρινοί πληροφορηθήκαμε ότι το Νέο Λιμάνι της Πάτρας τέθηκε σε λειτουργία.
Η ακαταστασία βέβαια σε δρόμους παρέμενε όλα φτιαχνόσαντε σιγά σιγά, οί πινακίδες ελάχιστες, νέα  κτίσματα  πρόβαλλαν, υπήρχε ένας σχετικός ρυθμός.
Και μετά απ΄ όλα αυτά «μετά Βαϊων και κλάδων» έγιναν ένα μεσημέρι και τα σχετικά εγκαίνια…

Βάλανε ακόμη και δυνατή σιδερένια περίφραξη για τους λαθρεπιβάτες αλλά κάνανε το λάθος και δεν «δέσανε»  με αιχμηρή κουπαστή τα κάθετα σίδερα με αποτέλεσμα να τα λυγίζουνε οί εισβολείς, να τα τσακίζουνε, ακόμα και να τα κόβουνε σύριζα...
Θέλοντας προφανώς να δείξουν την Ασιατική  και Αφρικανική παραβατικότητά τους και το «εδώ είμαστε κι΄εμείς είτε το θέλετε, είτε όχι. Δεν σας υπολογίζουμε !» . 





Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

Τά ευλογημένα φίδια της Παναγίας εμφανίστηκαν πάλι στην Κεφαλλονιά !








Χαρούμενος επισκέπτης...











Για πάρα πολλά χρόνια, η εμφάνιση των «ιερών φιδιών» τις μέρες των εορτών της Παναγίας μας στο Μαρκόπουλο της Κεφαλονιάς, ήταν κάτι το τοπικά αναμενόμενο και θαυματουργικά συνδεόμενο με την Κοίμηση της Θεοτόκου. 

Πολλοί ξένοι ερχόντουις μέρες αυτές μόνο και μόνο για να ψηλαφήσουν αυτά τά περίεργα καί ακίνδυνα φιδάκια πού γλιστρούσαν σάν νερό μέσα στά χέρια σου, ανέβαιναν γρήγορα στό πρόσωπό σου, σέ χαιρετούσαν καί τα χαιρετούσες χωρίς να κινδυνεύεις καί να φοβάσαι στό ελάχιστο...

Κάθε καλοπροαίρετος άνθρωπος καταλάβαινε ότι αυτά τα φιδάκια είχανε πάνω τους κάτι το ξεχωριστό πού στό μετέδιναν κι΄ εσένα σάν χαρά στήν ψυχή σου...


Είναι ένα θαύμα τής Παναγίας γιατί βγαίνει πάντα τίς μέρες τής γιορτής της. Κι΄άς λένε ότι θέλουνε οί άπιστοι ...

Ρίχνουνε πέτρες ( απιστίας) πού μετά τούς έρχονται καί στό κεφάλι τους κι΄ άς μή το καταλαβαίνουν...
Λέμε θαύμα, και όχι απλώς «φαινόμενο» γιατί μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηρισθεί και να αποτυπωθεί όλη αυτή η παρουσία τους...
Εφέτος, δυστυχώς, τα φιδάκια άργησαν, αλλά τελικά  βγήκαν. 

Και ο διάχυτος  φόβος πού επικρατούσε στά χωριά "ότι κάτι κακό μπορεί να είναι στον δρόμο και να έρχεται…" διαψεύστηκε. 

Καί ελπίζουμε καί στήν πράξη να είναι έτσι ! Μιά καί σέ αρκετούς μέχρι σήμερα τούς είχανε « ζώσει τά φίδια…».

Όχι αυτά της Παναγίας, αλλά κάτι άλλα «φίδια» χειρότερα και απαισιότερα εκείνων…



Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Πάτρα ! Γεμίσαμε σκύλους, γάτες, και βρωμοπερίστερα…























Αυτή η πινακίδα, πού καλώς τέθηκε στό προαύλιο τού Αγίου Ανδρέα τίς μέρες αυτές, δείχνει ότι πράγματι υπάρχει πρόβλημα αισθητικής καί καθαριότητας σ΄ αυτή τήν πολιτεία...Πρόβλημα, από συμπολίτες μας πού θέλουνε νά φέρουνε τήν νοοτροπία τού χωριού τους μέσα στήν πόλη καί να τήν επιβάλουνε καί ώς σωστή σέ όλους τούς άλλους...







Πολλοί μιλούν γιά καθαρό περιβάλλον, αλλά όταν δεν τούς βλέπει κανείς το ρυπαίνουν άθλια... 












Διαβάσαμε πρό ημερών για κάποια κυρία πού έφαγε πρόστιμο 400 ευρώ από έναν αστυνομικό για «παράνομη κυκλοφορία σκύλων» !

Δηλαδή Ελληνικά να το πούμε, οί σκύλοι ήσαν "χωρίς πινακίδες κυκλοφορίας !!!

Απίστευτο, εξωπραγματικό, και όμως αληθινό.

Αν όμως το πρόστιμο ήτανε για «παράνομη αφόδευση σκύλων» θα δίναμε συγχαρητήρια στον αστυνομικό, ακόμη κι΄ αν της έβαζε να πληρώσει όχι 400, αλλά 800 ευρώ !
Και όχι μόνο σ΄ αυτήν, αλλά και σε κάθε άλλον και άλλη, πού έχουνε με τους σκύλους και τις γάτες τους μαγαρίσει όλους τους δρόμους, τα γκαζόν, τά παρτέρια, καί τις Πλατείες αυτής της πολιτείας…

Πάνε μερικά χρόνια τώρα, πού αυτή η πρώην ευγενής και καθαρή πολιτεία άλλαξε και κατάντησε μία βρώμικη πολιτεία.

Και όπως συμπλήρωσε, ένας πραγματικά ζωόφιλος γείτονας, ο Αργύρης, ότι καταντήσαμε με την συμπεριφορά μας την πολιτεία αυτή, έναν απέραντο και ανεξέλεγκτο τόπο  αφοδεύσεως σκύλων και γάτων

Η διατύπωσή του βαριά μέν, αλλά αληθής, και μού εξήγησε και το «γιατί», με μια σειρά σκέψεων και συλλογισμών πάνω στο θέμα…

Πηγή:  http://patrablog.blogspot.com

Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

Γιατροί και ασθενείς σε «περιοδείες» τρόμου….





Τρέχει γιά να προλάβει ! 

Είτε γιά ζωντανό, είτε γιά πεθαμένο...








Ό άνθρωπος  πού δεν το βάζει κάτω, λένε κάποιοι παλιοί  «ειδήμονες» , ποτέ δεν γερνάει! 
Μέγα ψέμα βέβαια μια και όλοι γερνάμε βιολογικά.
Αλλά παρά ταύτα όσοι έχουν μέσα τους νεανική αγωνιστικότητα παρ΄ όλα τα χρονάκια τους, δύσκολα καταρρέουν, δύσκολα γερνάνε…
Μετά από κάποια ηλικία πολλοί από αυτούς βρίσκονται «ΕΣΣΟ  ΕΤΟΙΜΟΙ» κατά το βασικό Προσκοπικό σύνθημα ετοιμότητας και standby κατά τον Αμερικάνικο τρόπο ζωής έναντι απροβλέπτων κινδύνων.
Έχουν ετοιμάσει λοιπόν την σακούλα τους και στην καλύτερη περίπτωση το βαλιτσάκι τους, και με το πρώτο μήνυμα από το πιεσόμετρο, τον μετρητή σακχάρου, χοληστερίνης, ουρικού οξέος, και καρδιακού σφυγμού, τρέχουν προς το Νοσοκομείο…
Τι συμβαίνει όμως σαν φθάσει ο ασθενής εκεί ;

Άς δούμε λίγο το έργο τρόμου πού παίζεται καθημερινά στα Νοσοκομεία…