Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2016

Χαρτοπαιξία: ένα φίδι κουρνιασμένο στόν κόρφο μας...







Η ΧΑΡΤΟΠΑΙΞΙΑ

YΠAPXEI, αγαπητοί μου, μια κοινωνική πληγή, που μοιάζει με φοβερό φίδι.
Tο φίδι αυτό όλο το χρόνο λουφάζει. Tώρα όμως στις εορτές αφήνει την φωλιά του καί βγαίνει. Ποιό είναι το φίδι;
Ας γελάς εσύ που μ’ ακούς, εγώ όμως θα σου πω την αλήθεια. Tο φίδι, λοιπόν, που μαστίζει την κοινωνία τις ημέρες αυτές και ιδίως τη νύχτα της Πρωτοχρονιάς, είναι η χαρτοπαιξία.
Mιλάμε γιά μεγάλο φίδι…
―Δε’ μ’ αφήνεις ήσυχο να παίξω για το καλό του χρόνου; σου λέει ο άλλος.
«Για το καλό του χρόνου»; Mα δε’ φέρνει κανένα καλό η χαρτοπαιξία. Δεν είναι αθώο παιχνιδάκι. Eίναι παιχνίδι δαιμονικό. Eίναι σατανάς ολόκληρος με εκατόν πενήντα κέρατα.
* * *
1. Παίζεις χαρτιά; Πρώτα – πρώτα χάνεις το χρόνο σου. Hξερα ένα παιδί που ήρθε πρώτος στο πανεπιστήμιο στην Aθήνα. Tον πρώτο χρόνο πήγαινε καλά, έπαιρνε και υποτροφία. Tο δεύτερο χρόνο έμπλεξε με παρέες και τον μάθανε να χαρτοπαίζει. E, μέχρι σήμερα δίπλωμα δεν πήρε. Aντί να ξενυχτά στα γράμματα, ξενυχτούσε στό χαρτοπαίγνιο. Eτσι καταστράφηκε. Oι χαρτοπαίκτες χάνουν το χρόνο τους. Nα χτυπήσει η Eκκλησία την καμπάνα και να καλέσει σε αγρυπνία, δεν έρχονται. Oταν όμως ο σατανάς καλεί για χαρτοπαίγνιο, κάθονται εκεί μέχρι τις πρωϊνές ώρες χάνοντας το χρόνο τους.
2. Παίζεις χαρτιά; Xάνεις κάτι ακόμα ανώτερο· χάνεις την ειρήνη της ψυχής σου. Γιατί;


Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2015

Αμέτρητες ευχές γιά την Νέα Χρονιά !



Αμέτρητες ευχές για την Νέα Χρονιά !


 


«Εύχομαι η καρδιά σας να γίνει Αγία Φάτνη και το Πανάγιο Βρέφος της Βηθλεέμ να σας δώσει όλες τις ευλογίες Του.»

-- Γέροντα, δώστε μου μια ευχή για τα Χριστούγεννα.


-- Εύχομαι ο Χριστός και η Παναγία να σε έχουν κοντά τους σαν το αρνάκι που είναι δίπλα στην φάτνη. Νομίζω, περνάει καλά, όπως και το βοϊδάκι και το γαϊδουράκι που ζεσταίνουν τον Χριστό στην φάτνη…


« ΄Εγνω βους τον κτησάμενον και όνος την φάτνην του Κυρίου αυτού”, λέει ο Προφήτης Ησαΐας (Ης. 1,3). Γνώρισε δηλαδή το βοϊδάκι το αφεντικό του και το γαϊδουράκι την φάτνη του Κυρίου του.


Γνώρισαν τι ήταν μέσα στη φάτνη και με τα χνώτα τους το ζέσταιναν! Κατάλαβαν τον Δημιουργό τους! Αλλά και το γαϊδουράκι, τι τιμή να πάει τον Χριστό μετά στην Αίγυπτο! Οι άρχοντες είχαν άρματα χρυσοκέντητα, και ο Χριστός τι χρησιμοποίησε!

Τι καλά θά ήταν να ήμουν εγώ αυτό το γαϊδουράκι!

( Γέροντος Παϊσίου Λόγοι, τόμος Ε, σ. 231)

---------------------------------------------------------------------

"....Τίς μέρες αυτές σ΄ όλο τον κόσμο η Xριστιανοσύνη γιορτάζει τὴ Γέννησι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ένα γεγονὸς μοναδικὸ στὴν Παγκόσμια ἱστορία.

Ὑπάρχουν πράγματα και θέματα ἀξιόλογα, ποὺ δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ παραβλέψει ούτε και να αγνοήσει, όπως την είδηση πχ. ότι «ο ἄνθρωπος πάτησε στὴ Σελήνη».

Ἀλλ᾽ ὅσο θαυμαστὸ καὶ ἂν φαντάζῃ αὐτό, εἶνε πολὺ μικρὸ ἀπέναντι στὸ γεγονὸς ὅτι ὄχι πλέον ἄνθρωπος ἀλλ᾽ αὐτὸς ὁ ίδιος ο Θεός, ποὺ ἐξουσιάζει τὰ ἄστρα καὶ τοὺς γαλαξίες, ἐπισκέφθηκε με ανθρώπινο σχήμα τὴν γῆ μέσα ἀπὸ τὰ ὕψη τῶν οὐρανῶν.

Κατέβηκε ἐδῶ, φόρεσε ἀνθρώπινη σάρκα, περπάτησε ἀνάμεσά μας, δίδαξε, θαυματούργησε, σταυρώθηκε καὶ ἀνελήφθη πάλι στοὺς οὐρανούς. Γεγονὸς μοναδικό καί ἄνευ προηγουμένου!

Ὁ ἥλιος ἄγγιξε τὴ Γῆ, λέει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, καὶ ἡ Γῆ δὲν κάηκε!


Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2015

Πυρκαγιές πολυκαταστημάτων ! Γιατί συμβαίνουν, τι δεν προσέχουμε…



Ήταν μιά ακίνδυνη φωτιά.
Κάηκε ένα γράμμα, τό U , καί τίποτα περισσότερο...


Είναι όμως μόνο αυτό;



Τις μέρες αυτές των μεγάλων εορτών πού πολύς κόσμος μπαινοβγαίνει σε πολυκαταστήματα ένας κίνδυνος αμελητέος σε άλλες ημέρες του χρόνου εμφανίζεται τώρα δυνητικός και επικίνδυνος. Όμως τόσο η υποτίμηση αυτού του κινδύνου όσο και η υπερκτίμηση σε βαθμό υπερβολής ασφαλώς βλάπτουν…Αλλά παρά ταύτα και «δια ταύτα» καλό θα ήταν να παίρνουμε τα μέτρα μας, «γιατί δεν ξέρεις καμιά φορά τι μπορεί να συμβεί και σε ποια ώρα…»


Πάτρα - 3 Ιουνίου 1983.
Τά καταστήματα Τοξαβίδης --Μουστάκης καίγονται...
Αιτία; Μέχρι σήμερα άγνωστη !

-----------------------
Αφορμή για τις παραπάνω σκέψεις στάθηκαν δύο περιστατικά μέ κοινή συνάρτηση. Το ένα αφορούσε μια επίσκεψή μου πρό ετών στο JUBO  VESSO και το άλλο με την φωτιά στο «U» της μεγάλης φωτεινής επιγραφής του Τζάμπο της οδού Αμερικής…

Αρκετές φορές  λοιπόν ψωνίζουμε, όπως οι περισσότεροι άλλωστε, από το Τζάμπο δίπλα στού Βασιλόπουλου. Πρίν λίγα χρόνια είχα επισκεφθεί και το έτερον ήμισυ του μεγαλοκαταστήματος , το JUBO  VESSO στην ακτή Δυμαίων.

Και δεν το κρύβω ότι σαν κατέβηκα στο υπόγειο με τα γεμάτα παιχνίδια ράφια καί τους στενούς διαδρόμους πού δεν μπορεί να κυκλοφορήσει άνθρωπος, εν αντιθέσει με το άνετο κατάστημα της οδού Αμερικής πολύ ΑΝΗΣΥΧΗΣΑ !

Σκέφθηκα τότε, το τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν έπιανε μια φωτιά στο υπόγειο με τόσο κόσμο και ειδικώς μικρά παιδιά πού δεν θα  ήξεραν από ποια πόρτα να ξεφύγουν μέσα στους καπνούς και στις φλόγες, και πού ο ένας θα πάταγε τον άλλον ψάχνοντας για οδό διαφυγής…


Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2015

« Απόψε είδα στ΄ όνειρο τον Άγιο Ανδρέα ! Τι μού είπε…»







Άραγε, τί θα μάς έλεγε ο Άγιος Ανδρέας , άν ερχόταν σήμερα στήν Πολιτεία μας ;



Εδώ και κάποια χρόνια  λοιπόν, για όσους φίλους διαβάζουν αυτή την φυλλάδα μας, είχαμε αναφερθεί σε μία περιγραφή «παρουσιάσεως» του Αγίου Ανδρέα προστάτη της Πολιτείας μας και σε μία ελεγκτική του περιγραφή για όσα άτοπα γίνονται εδώ στην πολύπαθη πολιτεία μας…
Η «παρουσίαση» αυτή, με τίτλο « Απόψε είδα όνειρο τον Άγιο  Ανδρέα ! Τι μού είπε…» είτε ως όνειρο την πάρουμε, είτε ως όραμα την χαρακτηρίσουμε, άφησε πίσω της και μερικές αλήθειες…
Και ως εκ τούτου θεωρήσαμε σωστό κι΄ εφέτος να την ξαναπαρουσιάσουμε μήπως και ενστερνισθούμε αυτά πού μας «παράγγειλε»  τότε ο Άγιος και διορθώσουμε έστω και τώρα τα κακώς και αθλίως κείμενα…
Κι΄ έτσι λοιπόν αναμένοντας εφέτος και την «κάθοδο των μυρίων» ( πολιτικών εξ΄ Αθηνών) άς θυμηθούμε λιγάκι και τι λέγαμε τότε

Λόγια περασμένων καιρών…
=========================
«Εμείς λοιπόν οί Πατρινοί έχουμε σήμα κατατεθέν, trade mark πού λέμε, τον Ναό του Αγίου Ανδρέα, πού τώρα οί περισσότεροι θα γιορτάσουμε. 
Εδώ λέμε την φράση, « πού οί περισσότεροι θα γιορτάσουμε…», γιατί θα υπάρξουν και κάποιοι, πού παρ΄ όλο ότι ζούνε σ΄ αυτή την Πολιτεία κι΄ έχουν το «σήμα κατατεθέν» κολημένο στό κούτελό τους ως Πατρινοί, και παρ΄ όλο πού το Κράτος τους δίνει και μια μέρα αργίας, εν τούτοις... Εν τούτοις, αυτοί οί καλοί μας συμπολίτες δεν θα θελήσουν να σύρουν τα ποδαράκια τους ως την Εκκλησιά του Αγίου να αποτίσουν έστω τον ελάχιστο φόρο τιμής στον προστάτη μας  Άγιο Ανδρέα πού μας έβγαλε από την παλιά ειδωλολατρεία, ανάβοντάς του συμβολικά έστω ένα μικρό κεράκι.

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2015

Η Γαλλία σε αναβρασμό, η Ελλάς σε ύπνο μακάριο…





Ο Άγιος Παίσιος είχε ειπεί τότε ( 1983 ) χαρακτηριστικά και συγκεκριμμένα για τους Γάλλους:



«Ας τους αυτούς, που μαζεύουν τους Μουσουλμάνους και χτίζουν τζαμιά. Αργότερα, θα καταλάβουν τι συμβαίνει και τότε θα είναι οι πρώτοι που θα πάρουν μέτρα εναντίον τους. Θα δείτε τι θα κάνουν…»
Βιβλίο : «Μαρτυρίες Προσκυνητών». Τόμος Β΄, 2η έκδοση, σελίδα 365.

 

 


ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ  «Eagles of Death Metal», δηλαδή «Αετοί μεταλλικού θανάτου». Μήπως τους βγήκε σε κακό και ο τίτλος του συγκροτήματος πού διάλεξαν να παρακολουθήσουν πεθαίνοντας από μεταλλικές σφαίρες ; Είναι κι΄αυτό ένα ερώτημα !

Αν δεν ξυπνήσουμε, θα μας ξυπνήσουν «άλλοι» μέσα από ανελέητες καταστάσεις…






Με αφορμή τα φρικτά γεγονότα στο Παρίσι, συζητώντας τις ώρες αυτές μ΄ έναν φίλο παλαιό και ατόφιο πού πάντα έβλεπε και λίγο παραπέρα από το σήμερα,  και ρωτώντας τον τι γίνεται «εκεί κάτω στά χωριά…»,  ίσα πού δεν δάκρυσε ο άνθρωπος ελεεινολογώντας την κατάσταση πού ζούνε εκεί κάτω όλοι τους, και δεν μπορούνε να χαρούνε όπως παλιά πού ήσαν παιδιά, την ελευθερία τους…


Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2015

« Όποια τολμήσει και μείνει έγκυος, απολύεται !»




Κάποιοι νομίζουν ότι έτσι θα πάνε μπροστά, αλλά μετά έρχεται το κλείσιμο τών επιχειρήσεών τους από την αντικοινωνική τακτική τους ! Παραδείγματα πολλά...
------------------------


Τά περασμένα χρόνια, τότε πού η κοινωνία στεκόταν κάπως στα πόδια της, και πού ελάχιστοι εργοδότες τολμούσαν να βάλουνε χέρι στον οικογενειακό προγραμματισμό των εργαζομένων γυναικών με απαγορευτικά  
verboten  στήν σύλληψη, στον τοκετό, και στην γέννα, «γιατί πρόσεξε, σε διώχνω μόλις μείνεις έγκυος …», υπήρχε μία εργασιακή ασφάλεια στό «μένω έγκυος, θα με περιμένει το αφεντικό να ξαναγυρίσω, αλλά δεν χάνω και την δουλειά μου…».
Τότε, οί περισσότεροι τουλάχιστον εργοδότες, σε μια τοπική κοινωνία κλειστή πού δεν είχε πολυεθνικές και μεγαλομάγαζα και πού ο ένας ήξερε τον άλλον δεν τολμούσαν να δείξουν πόρτα σε μία έγκυο, υπήρχε ένας σεβασμός, μια υπομονή, και μία κατανόηση ανθρώπινη ότι κι΄ αυτή η γυναίκα άνθρωπος ήταν και είχε δικαίωμα στα όνειρά της και στο στήσιμο της οικογενειακής θαλπωρής και φωλιάς της…Στο να κάνει δηλαδή ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ !

Σήμερα δυστυχώς τα πράγματα έχουν πολύ αλλάξει !



Εργαζόμενες σε ενδιαφέρουσα, αληθινές ηρωίδες, πού με την ψυχή στό στόμα θέλουν να φέρουν στόν κόσμο όσα παιδιά τούς δώσει ο Θεός για να έχουν καί την διαρκή ευλογία Του !
-----------------------------------

Κι΄ αντί η φτώχεια και η ανέχεια της οικονομικής κρίσης πού οί περισσότεροι περνάμε να συνενώσει περισσότερο τους ανθρώπους, ( όπως σ΄ εκείνα τα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής πού περάσαμε, και πού ο ένας σκεπτόταν και τον άλλον  ως επί το πλείστον δηλαδή, καί εκτός από τους μαυραγορίτες, τους δοσίλογους και τους εφιάλτες…), αντίθετα σήμερα έχουν αγριέψει οι άνθρωποι  και με διάφορες μπαγαποντιές και προστυχιές θα λέγαμε, προσπαθούν να εκμεταλλευτούν και την τελευταία πνοή και δύναμη κάθε εργαζόμενου ώστε να βγάζουν αυτοί περισσότερα χρήματα λές και θα τα πάρουν μετά και μαζί τους !






Θυμάμαι σ΄ έναν κέντρικό φούρνο της γειτονιάς, τις δυό κοπέλλες πού είχε σαν πωλήτριες .

Δούλευαν ασταμάτητα σαν μηχανές τα χέρια τους, τα πόδια τους, και τα μάτια τους για να εξυπηρετήσουν τις ουρές του κόσμου πού συνέρρεαν καθημερινά εκεί, και δεν προλάβαιναν.
Η μία, άρρωστη φαινόταν η καημένη δεν θα άντεχε για πολύ, το έδειχνε άλλωστε και το παρουσιαστικό της, κατακίτρινη όπως ήταν, ίδιο «ζόμπυ» νεκραναστημένο θά λέγαμε πάντα όμως ευγενική πού έσερνε τα πόδια της αποχώρησε στο τέλος γιατί έτσι όπως πήγαινε αν έμενε εκεί σίγουρα θα πέθαινε δίπλα στον πάγκο με τα ψωμιά. Και ο φούρναρης ασφαλώς θα εύρισκε κάποια άλλη ολόφρεσκη και καινούργια «μηχανή» να βάλει στην θέση της…
Και έβαζε κάθε μέρα ο φούρναρης κι΄ άλλες ποικιλίες αρτοσκευασμάτων, και δώστου , μπαγκέτες, τόστ, σάντουϊτς, καφέδες, κουλούρια με μέλι, με μαρμελάδα, με κάστανο, με ντομάτα, με λουκάνικο ( ! ), έκοβε και καφέ, πούλαγε και εισητήρια, μπύρες, νερά πορτοκαλάδες, έβγαλε και πάγκους στο πεζοδρόμιο και όλα αυτά να τα εξυπηρετούν δυό πωλήτριες μέσα και έξω πού να τους βγαίνει η ψυχή ανάποδα με την πλεονεξία του φούρναρη !
Παραθέσαμε το πραγματικό αυτό γεγονός πού ακόμα υφίσταται, σαν ένα μικρό δείγμα της «πλεονεξίας των αφεντικών» του καιρού μας.

Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2015

Δύο σύγχρονα φοβερά θαύματα του Αγίου Δημητρίου στά 1906, στον τότε Πασά της Θεσσαλονίκης…




Άγιος Δημήτριος , ανώτερος Στρατιωτικός Διοικητής Θεσσαλονίκης
 ( 284 - 305 μχ )










Πρίν λίγες μέρες ψάχνοντας στο παλιό σεντούκι τού σπιτιού μου, και σέ κάποια παραμελημένα βιβλία μου, βρήκα μια ξεχωριστή περιγραφή για δυό φοβερά θαύματα του Αγίου Δημητρίου πού είχε κάνει στα 1906 και πού ελάχιστοι σήμερα τά γνωρίζουν...

Τά βρήκα σ΄ ένα βιβλίο αυτοβιογραφίας με τίτλο « Ο Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος, 1884 – 1980» , με 700 τόσες σελίδες, όλες ξεχωριστές και υπέροχες. Όποιος το διαβάσει δεν θα χάσει…


Τις μέρες αυτές λοιπόν πού γιορτάζουμε τον Άγιο Δημήτριο θα παραθέσω μία άγνωστη περιγραφή, απ΄ αυτές πού σήμερα ίσως και να σπανίζουν…

«….Μετά δύο ημέρας φθάσαμε εις Θεσσαλονίκην, ή οποία τότε κατείχετο ύπό τών Τούρκων καί, επειδή εγώ άπό μικρός είχον εύλάβειαν είς τον Άγιο Δημήτριο, παρεκάλουν τον φίλον μου Νικόλαον νά έξέλθωμεν τοϋ ατμόπλοιου, διά νά προσκυνήσωμεν τον τάφον τοϋ Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου τοϋ Μυροβλήτου.

Εξελθόν­τες μετέβημεν καί προσκυνήσαμε μετά κατανύξεως τον Τάφον τοϋ Αγίου καί, έπιστρέψαντες εις τι ξενοδοχεΐον Έλληνικόν, έμείναμεν ολόκληρον την ήμέραν καί το εσπέρας. 

Την έπομένην ήτοιμάσθημεν ν' άναχωρήσωμεν δι' Άγιο "Ορος καί μεταβάντες εις το Τελωνεϊον, δέν μας επέτρεψαν ν' άναχωρήσωμεν.

Δεν θά φύγετε, μας είπον, διότι είσθε κατάσκοποι !


Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2015

Εφεύρεση «βόμβα» πού κάποιοι την θάψανε ( εσκεμμένα ; ) 30 χρόνια τώρα…




Έχουν περάσει πολλοί αιώνες από τότε πού ο άνθρωπος άρχισε να σκαλίζει το μυαλό του ψάχνοντας να βρεί το «αεικίνητο». Από τους μεγάλους  ερευνητές της αρχαίας εποχής, τόν Αρχιμήδη, τον Ήρωνα, τον Θαλή τον Μιλήσιο, αλλά και τον Λεονάρντο  Νταβίντσι στα νεώτερα χρόνια, οί «εφευρέτες» δεν ησύχαζαν και το «αεικίνητο» ήτανε πάντοτε το όραμά τους..

Ένα μηχάνημα δηλαδή, πού αφού του δίναμε την πρώτη ώθηση σαν ξεκίνημα ( άς το πούμε κάτι σαν εκκρεμές ), θα μπορούσε μετά, στο διηνεκές και στο άπειρο του χρόνου, να κινείται μόνο του, αυτοσυντηρούμενο και αυτοταλαντούμενο….
Και όχι μόνο αυτό, αλλά θα μπορούσε να παράγει κάποια μηχανική ή κάποια άλλη ενέργεια και να είναι χρήσιμο σε πολλά ανθρώπινα έργα! Κάπως έτσι περίπου θα ήταν το «αεικίνητο» όπως οι παλαιοί σοφοί της Μηχανικής και της Φυσικής το φαντάστηκαν..
Διαβάζουμε παρακάτω στην Βικιπαιδεία


«Αεικίνητο χαρακτηρίζεται το σώμα ή ο μηχανισμός που βρίσκεται για πάντα σε κίνηση (αει+κίνηση) χωρίς να δαπανάται ενέργεια για να συνεχιστεί η κίνηση του ή να απαιτείται για την κίνηση κάποια εξωτερική ενεργειακή πηγή. Στην πράξη αυτό είναι αδύνατο εξαιτίας της τριβής και άλλων πηγών απώλειας ενέργειας. Η λειτουργία ενός τέτοιου μηχανισμού θα ισοδυναμούσε με τη δημιουργία ενέργειας από το μηδέν, κάτι που είναι αδύνατο σύμφωνα με τον δεύτερο θερμοδυναμικό νόμο».




Έχουμε διαβάσει πολλές ατυχείς σχετικές ιστορίες τέτοιων πειραματισμών πού όλες κατέληγαν σε φιάσκο, αφού είχαν εν τώ μεταξύ καταναλωθεί εκατοντάδες εργατώρες και είχαν πουληθεί και φαγωθεί ολόκληρες  περιουσίες και σπίτια από μανιώδεις «εφευρέτες» πού όλο και «πλησίαζαν» στην «επιτυχία» και όλο τους έφευγε μακρυά από κοντά τους…

Αυτά σαν εισαγωγή για μία Ελληνική εφεύρεση πού τις μέρες αυτές είδαμε να προβάλλεται στο Zougla.gr από έναν Έλληνα επιστήμονα τον κ. Ζωγράφο και πού έχει αφήσει άναυδους τους Φυσικούς επιστήμονες. Η μηχανή του κ. Ζωγράφου λοιπόν ( πού με πολύ θέρμη ομολογουμένως την παρουσίασε σε διαδοχικές εβδομάδες – Πέμπτες ο Μάκης Τριανταφυλόπουλος), είναι ικανή να παράγει ρεύμα και ενέργεια μόνο με ένα απλό ποτήρι νερό !!!
Παρακολουθήσαμε στο αντίστοιχο site όλη την παρουσίαση της μηχανής, είδαμε μέσω λεπτομερών ελέγχων διαφάνειας του πειράματος ότι δεν υπάρχει η ελάχιστη κομπίνα και θεωρήσαμε σκόπιμο εδώ να την παρουσιάσουμε. Όπως είδαμε στα σχετικά στοιχεία και έγγραφα του κ. Ζωγράφου, η εφεύρεση αυτή είχε παρουσιαστεί από το 1985 σε ερευνητικά κλιμάκια του Στρατού, τής Αεροπορίας, και τελευταίως και του Ναυτικού στο αντιτορπιλικό «Βέλος» και έχει υποστηριχτεί με πολύ καλά λόγια.
Έφθασε και στον τότε πρωθυπουργό  Σημίτη πού παρέπεμψε το θέμα σε κάποια επιτροπή ( ως συνήθως ), και από τότε ούτε και ενδιαφέρθηκε ούτε και ρώτησε προφανώς «τι απέγινε μ΄ εκείνη την ενεργειακή εφεύρεση;» και από τότε όπως συμβαίνει πάντα με τά σοβαρά Ελληνικά θέματα «μη τον είδατε, μη τον απαντήσατε, τον Λύγκο τον λεβέντη τον καραμπουζουκλή…»…
Άσχετοι άνθρωποι πού ανεβαίνουν να μας κυβερνήσουν και πού δεν ενδιαφέρονται πέρα από το κόμμα και τους ψήφους τους. Κι΄ όποιος μιλήσει, έ, ψηφίζουμε κι΄ έναν «Νόμο βούρδουλα» μια καί "το Κράτος είμαστε εμείς", και στέλνουμε την σιωπή σ΄ όλη την χώρα…
Θάψανε λοιπόν το θέμα για 30 περίπου χρόνια και αν δεν ήτανε ο γνωστός Μάκης της Ζούγκλας  θα το έθαβαν το θέμα για πάντα !

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2015

Ηλεκτρονικές Λαϊκές αγορές ! Εκσυγχρονισμός, ή εξαφάνιση μικροπαραγωγών μέσα στα σχέδια της Κυβέρνησης;



Περιδιαβαίνοντας τις πρώτες μέρες του Οκτώβρη σε μια Λαϊκή αγορά τυχαίως συνάντησα έναν ακόμη φίλο. Και μάλιστα από τους τελευταίους εναπομείναντας σωστούς  φίλους ο οποίος ανάμεσα στα άλλα μού είπε:


«Δεν σού κρύβω ότι πηγαίνοντας κάποιες μέρες της εβδομάδας στις λαϊκές αγορές πού γίνονται σε διάφορα σημεία της πόλης μας και βλέποντας όλον αυτόν τον πλούτο παραγωγής πάνω στους πάγκους, σε χόρτα, σε φρούτα, σε ψάρια, και γενικά σε όλα τά αγαθά «της γής και της θάλασσας» δεν μπόρεσα παρά να δοξάζω κάθε φορά τον Θεό γι΄ αυτή την επάρκεια αγαθών !


Μας έχει αφήσει ο Θεός τόσα πολλά  αγαθά όλων των ειδών και ποιοτήτων, και δεν μας στέρησε ακόμη αυτό τον φυτικό και ζωϊκό πλούτο «προς βρώση και πόση» μας.  Πού δεν μας στέρησε δηλαδή την βροχή και τά νερά των πηγών  ρίχνοντάς μας σε καμιά μεγάλη ανομβρία και ξηρασία και γιατί όχι και σε μεγάλη δοκιμασία όπως βλέπουμε να γίνεται σε κάποιες άλλες χώρες και σε άλλους λαούς…».



Και ναι μέν οι σκέψεις του αγαθού φίλου είναι σωστές αλλά σήμερα ποιός σκέπτεται έτσι, μια και όλα αυτά, πηγές, ποτάμια, λίμνες, και αργότερα χιόνια  καρποφορίες της γής τα θεωρεί δεδομένα. Καί ότι όπως ο ήλιος ανατέλει πάντα κάθε πρωί έτσι και οί βροχές αν δεν έπεσαν τώρα οπωσδήποτε θα πέσουν μαζεμένες μεθαύριο, και θα μαζέψουμε και τις ελιές μας, και θα έχουμε και την λαδιά μας ( παρ΄ όλες τις «λαδιές» πού κάνουμε απέναντι του Θεού… ),  και ότι όλα θα γίνουν όπως πέρυσι και πρόπερσυ και ουδείς φόβος συντρέχει μη και δεν γίνουν….


Κι΄ έτσι θα κοιμώμαστε ήσυχοι όπως εκείνοι οι συμπατριώτες του Νώε πού σαν άρχισε η ραγδαία βροχή και ανέβαινε του νερού η στάθμη στάθηκαν απ΄ έξω από την κιβωτό και του φώναζαν « Νώε, Νώε, άνοιξέ μας. Είμαι ο κάλφας πού κατράμωσα το καράβι, κι΄ εγώ είμαι ο ξυλουργός πού σούφτιαξα την βάρκα…και άλλα τέτοια παρόμοια…».


Αλλά οι πόρτες είχανε κλείσει και απωλέσθησαν, από τα νερά  άπαντες!


Άλλωστε 120 χρόνια τους φώναζε ο Νώε αλλά ουδείς τον άκουγε, όλοι τον κορόϊδευαν…Εδώ βέβαια είμαστε στην αντίθετη άκρη, στην έλλειψη νερού και σε μια επερχόμενη, γιατί όχι, ξηρασία, οπότε  μόνο όταν κλείσουν οί κάνουλες του ουρανού τότε θα τρέχουμε και δεν θα φθάνουμε…


Είναι όμως μόνο αυτά; Ασφαλώς όχι !